यत् ख्यातं कृत्तिकातीर्थं कार्त्तिकेयाद् अनन्तरम् तस्य श्रवणमात्रेण सोमपानफलं लभेत् ॥
yat khyātaṃ kṛttikātīrthaṃ kārttikeyād anantaram tasya śravaṇamātreṇa somapānaphalaṃ labhet //
पुरा तारकनाशाय भवरेतो ऽपिबत् कविः रेतोगर्भं कविं दृष्ट्वा ऋषिपत्न्यो ऽस्पृहन् मुने ॥
purā tārakanāśāya bhavareto 'pibat kaviḥ retogarbhaṃ kaviṃ dṛṣṭvā ṛṣipatnyo 'spṛhan mune //
सप्तर्षीणाम् ऋतुस्नातां वर्जयित्वा त्व् अरुन्धतीम् तासु गर्भः समभवत् षट्सु स्त्रीषु तदाग्नितः ॥
saptarṣīṇām ṛtusnātāṃ varjayitvā tv arundhatīm tāsu garbhaḥ samabhavat ṣaṭsu strīṣu tadāgnitaḥ //
तप्यमानास् तु शोभिष्ठा ऋतुस्नातास् तु ता मुने किं कुर्मः क्व नु गच्छामः किं कृत्वा सुकृतं भवेत् ॥
tapyamānās tu śobhiṣṭhā ṛtusnātās tu tā mune kiṃ kurmaḥ kva nu gacchāmaḥ kiṃ kṛtvā sukṛtaṃ bhavet //
इत्य् उक्त्वा ता मिथो गङ्गां व्यग्रा गत्वा व्यपीडयन् ताभ्यस् ते निःसृता गर्भाः फेनरूपास् तदाम्भसि ॥
ity uktvā tā mitho gaṅgāṃ vyagrā gatvā vyapīḍayan tābhyas te niḥsṛtā garbhāḥ phenarūpās tadāmbhasi //
अम्भसा त्व् एकतां प्राप्ता वायुना सर्व एव हि एकरूपस् तदा ताभ्यः षण्मुखः समजायत ॥
ambhasā tv ekatāṃ prāptā vāyunā sarva eva hi ekarūpas tadā tābhyaḥ ṣaṇmukhaḥ samajāyata //
स्रावयित्वा तु तान् गर्भान् ऋषिपत्न्यो गृहान् ययुः तासां विकृतरूपाणि दृष्ट्वा ते ऋषयो ऽब्रुवन् ॥
srāvayitvā tu tān garbhān ṛṣipatnyo gṛhān yayuḥ tāsāṃ vikṛtarūpāṇi dṛṣṭvā te ṛṣayo 'bruvan //
गम्यतां गम्यतां शीघ्रं स्वैरी वृत्तिर् न युज्यते स्त्रीणाम् इति ततो वत्स निरस्ताः पतिभिस् तु ताः ॥
gamyatāṃ gamyatāṃ śīghraṃ svairī vṛttir na yujyate strīṇām iti tato vatsa nirastāḥ patibhis tu tāḥ //
ततो दुःखं समाविष्टास् त्यक्ताः स्वपतिभिश् च षट् ता दृष्ट्वा नारदः प्राह कार्त्तिकेयो हरोद्भवः ॥
tato duḥkhaṃ samāviṣṭās tyaktāḥ svapatibhiś ca ṣaṭ tā dṛṣṭvā nāradaḥ prāha kārttikeyo harodbhavaḥ //
गाङ्गेयो ऽग्निभवश् चेति विख्यातस् तारकान्तकः तं यान्तु न चिराद् एव प्रीतो भोगं प्रदास्यति ॥
gāṅgeyo 'gnibhavaś ceti vikhyātas tārakāntakaḥ taṃ yāntu na cirād eva prīto bhogaṃ pradāsyati //
देवर्षेर् वचनाद् एव समभ्येत्य च षण्मुखम् कृत्तिकाः स्वयम् एवैतद् यथावृत्तं न्यवेदयत् ॥
devarṣer vacanād eva samabhyetya ca ṣaṇmukham kṛttikāḥ svayam evaitad yathāvṛttaṃ nyavedayat //
ताभ्यो वाक्यं कृत्तिकाभ्यः कार्त्तिकेयो ऽनुमन्य च गौतमीं यान्तु सर्वाश् च स्नात्वापूज्य महेश्वरम् ॥
tābhyo vākyaṃ kṛttikābhyaḥ kārttikeyo 'numanya ca gautamīṃ yāntu sarvāś ca snātvāpūjya maheśvaram //
एष्यामि चाहं तत्रैव यास्यामि सुरमन्दिरम् तथेत्य् उक्त्वा कृत्तिकाश् च स्नात्वा गङ्गां च गौतमीम् ॥
eṣyāmi cāhaṃ tatraiva yāsyāmi suramandiram tathety uktvā kṛttikāś ca snātvā gaṅgāṃ ca gautamīm //
देवेश्वरं च संपूज्य कार्त्तिकेयानुशासनात् देवेश्वरप्रसादेन प्रययुः सुरमन्दिरम् ॥
deveśvaraṃ ca saṃpūjya kārttikeyānuśāsanāt deveśvaraprasādena prayayuḥ suramandiram //
ततः प्रभृति तत् तीर्थं कृत्तिकातीर्थम् उच्यते कार्त्तिक्यां कृत्तिकायोगे तत्र यः स्नानम् आचरेत् ॥
tataḥ prabhṛti tat tīrthaṃ kṛttikātīrtham ucyate kārttikyāṃ kṛttikāyoge tatra yaḥ snānam ācaret //
सर्वक्रतुफलं प्राप्य राजा भवति धार्मिकः तत्तीर्थस्मरणं वापि यः करोति शृणोति च सर्वपापविनिर्मुक्तो दीर्घम् आयुर् अवाप्नुयात् ॥
sarvakratuphalaṃ prāpya rājā bhavati dhārmikaḥ tattīrthasmaraṇaṃ vāpi yaḥ karoti śṛṇoti ca sarvapāpavinirmukto dīrgham āyur avāpnuyāt //