श्रीशुक उवाच इत्य् उक्ता सादिती राजन् स्वभर्त्रा कश्यपेन वै । अन्वतिष्ठद्व्रतमिदं द्वादशाहमतन्द्रिता ॥
śrīśuka uvāca ity uktā sāditī rājan svabhartrā kaśyapena vai / anvatiṣṭhadvratamidaṃ dvādaśāhamatandritā //
चिन्तयन्त्य् एकया बुद्ध्या महापुरुषमीश्वरम् । प्रगृह्येन्द्रियदुष्टाश्वान् मनसा बुद्धिसारथिः ॥
cintayanty ekayā buddhyā mahāpuruṣamīśvaram / pragṛhyendriyaduṣṭāśvān manasā buddhisārathiḥ //
मनश्चैकाग्रया बुद्ध्या भगवत्य् अखिलात्मनि । वासुदेवे समाधाय चचार ह पयोव्रतम् ॥
manaścaikāgrayā buddhyā bhagavaty akhilātmani / vāsudeve samādhāya cacāra ha payovratam //
तस्याः प्रादुरभूत् तात भगवान् आदिपुरुषः । पीतवासाश्चतुर्बाहुः शङ्खचक्रगदाधरः ॥
tasyāḥ prādurabhūt tāta bhagavān ādipuruṣaḥ / pītavāsāścaturbāhuḥ śaṅkhacakragadādharaḥ //
तं नेत्रगोचरं वीक्ष्य सहसोत्थाय सादरम् । ननाम भुवि कायेन दण्डवत्प्रीतिविह्वला ॥
taṃ netragocaraṃ vīkṣya sahasotthāya sādaram / nanāma bhuvi kāyena daṇḍavatprītivihvalā //
सोत्थाय बद्धाञ्जलिरीडितुं स्थिता नोत्सेह आनन्दजलाकुलेक्षणा । बभूव तूष्णीं पुलकाकुलाकृतिस् तद्दर्शनात्युत्सवगात्रवेपथुः ॥
sotthāya baddhāñjalirīḍituṃ sthitā notseha ānandajalākulekṣaṇā / babhūva tūṣṇīṃ pulakākulākṛtis taddarśanātyutsavagātravepathuḥ //
प्रीत्या शनैर्गद्गदया गिरा हरिं तुष्टाव सा देव्य् अदितिः कुरूद्वह । उद्वीक्षती सा पिबतीव चक्षुषा रमापतिं यज्ञपतिं जगत्पतिम् ॥
prītyā śanairgadgadayā girā hariṃ tuṣṭāva sā devy aditiḥ kurūdvaha / udvīkṣatī sā pibatīva cakṣuṣā ramāpatiṃ yajñapatiṃ jagatpatim //
श्रीअदितिरुवाच यज्ञेश यज्ञपुरुषाच्युत तीर्थपाद तीर्थश्रवः श्रवणमङ्गलनामधेय यज्ञेश यज्ञपुरुषाच्युत तीर्थपाद तीर्थश्रवः श्रवणमङ्गलनामधेय आपन्नलोकवृजिनोपशमोदयाद्य शं नः कृधीश भगवन्नसि दीननाथः ॥
śrīaditiruvāca yajñeśa yajñapuruṣācyuta tīrthapāda tīrthaśravaḥ śravaṇamaṅgalanāmadheya yajñeśa yajñapuruṣācyuta tīrthapāda tīrthaśravaḥ śravaṇamaṅgalanāmadheya āpannalokavṛjinopaśamodayādya śaṃ naḥ kṛdhīśa bhagavannasi dīnanāthaḥ //
विश्वाय विश्वभवनस्थितिसंयमाय स्वैरं गृहीतपुरुशक्तिगुणाय भूम्ने विश्वाय विश्वभवनस्थितिसंयमाय स्वैरं गृहीतपुरुशक्तिगुणाय भूम्ने स्वस्थाय शश्वदुपबृंहितपूर्णबोध व्यापादितात्मतमसे हरये नमस्ते ॥
viśvāya viśvabhavanasthitisaṃyamāya svairaṃ gṛhītapuruśaktiguṇāya bhūmne viśvāya viśvabhavanasthitisaṃyamāya svairaṃ gṛhītapuruśaktiguṇāya bhūmne svasthāya śaśvadupabṛṃhitapūrṇabodha vyāpāditātmatamase haraye namaste //
आयुः परं वपुरभीष्टमतुल्यलक्ष्मीर् द्योभूरसाः सकलयोगगुणास्त्रिवर्गः आयुः परं वपुरभीष्टमतुल्यलक्ष्मीर् द्योभूरसाः सकलयोगगुणास्त्रिवर्गः ज्ञानं च केवलमनन्त भवन्ति तुष्टात् त्वत्तो नृणां किमु सपत्नजयादिराशीः ॥
āyuḥ paraṃ vapurabhīṣṭamatulyalakṣmīr dyobhūrasāḥ sakalayogaguṇāstrivargaḥ āyuḥ paraṃ vapurabhīṣṭamatulyalakṣmīr dyobhūrasāḥ sakalayogaguṇāstrivargaḥ jñānaṃ ca kevalamananta bhavanti tuṣṭāt tvatto nṛṇāṃ kimu sapatnajayādirāśīḥ //
श्रीशुक उवाच अदित्यैवं स्तुतो राजन् भगवान् पुष्करेक्षणः । क्षेत्रज्ञः सर्वभूतानामिति होवाच भारत ॥
śrīśuka uvāca adityaivaṃ stuto rājan bhagavān puṣkarekṣaṇaḥ / kṣetrajñaḥ sarvabhūtānāmiti hovāca bhārata //
श्रीभगवान् उवाच देवमातर्भवत्या मे विज्ञातं चिरकाङ्क्षितम् । यत् सपत्नैर्हृतश्रीणां च्यावितानां स्वधामतः ॥
śrībhagavān uvāca devamātarbhavatyā me vijñātaṃ cirakāṅkṣitam / yat sapatnairhṛtaśrīṇāṃ cyāvitānāṃ svadhāmataḥ //
तान् विनिर्जित्य समरे दुर्मदान् असुरर्षभान् । प्रतिलब्धजयश्रीभिः पुत्रैरिच्छस्य् उपासितुम् ॥
tān vinirjitya samare durmadān asurarṣabhān / pratilabdhajayaśrībhiḥ putrairicchasy upāsitum //
इन्द्रज्येष्ठैः स्वतनयैर्हतानां युधि विद्विषाम् । स्त्रियो रुदन्तीरासाद्य द्रष्टुमिच्छसि दुःखिताः ॥
indrajyeṣṭhaiḥ svatanayairhatānāṃ yudhi vidviṣām / striyo rudantīrāsādya draṣṭumicchasi duḥkhitāḥ //
आत्मजान् सुसमृद्धांस्त्वं प्रत्याहृतयशःश्रियः । नाकपृष्ठमधिष्ठाय क्रीडतो द्रष्टुमिच्छसि ॥
ātmajān susamṛddhāṃstvaṃ pratyāhṛtayaśaḥśriyaḥ / nākapṛṣṭhamadhiṣṭhāya krīḍato draṣṭumicchasi //
प्रायो ऽधुना ते ऽसुरयूथनाथा अपारणीया इति देवि मे मतिः । यत् ते ऽनुकूलेश्वरविप्रगुप्ता न विक्रमस्तत्र सुखं ददाति ॥
prāyo 'dhunā te 'surayūthanāthā apāraṇīyā iti devi me matiḥ / yat te 'nukūleśvaravipraguptā na vikramastatra sukhaṃ dadāti //
अथाप्य् उपायो मम देवि चिन्त्यः सन्तोषितस्य व्रतचर्यया ते । ममार्चनं नार्हति गन्तुमन्यथा श्रद्धानुरूपं फलहेतुकत्वात् ॥
athāpy upāyo mama devi cintyaḥ santoṣitasya vratacaryayā te / mamārcanaṃ nārhati gantumanyathā śraddhānurūpaṃ phalahetukatvāt //
त्वयार्चितश्चाहमपत्यगुप्तये पयोव्रतेनानुगुणं समीडितः । स्वांशेन पुत्रत्वमुपेत्य ते सुतान् गोप्तास्मि मारीचतपस्य् अधिष्ठितः ॥
tvayārcitaścāhamapatyaguptaye payovratenānuguṇaṃ samīḍitaḥ / svāṃśena putratvamupetya te sutān goptāsmi mārīcatapasy adhiṣṭhitaḥ //
उपधाव पतिं भद्रे प्रजापतिमकल्मषम् । मां च भावयती पत्यावेवं रूपमवस्थितम् ॥
upadhāva patiṃ bhadre prajāpatimakalmaṣam / māṃ ca bhāvayatī patyāvevaṃ rūpamavasthitam //
नैतत् परस्मा आख्येयं पृष्टयापि कथञ्चन । सर्वं सम्पद्यते देवि देवगुह्यं सुसंवृतम् ॥
naitat parasmā ākhyeyaṃ pṛṣṭayāpi kathañcana / sarvaṃ sampadyate devi devaguhyaṃ susaṃvṛtam //
श्रीशुक उवाच एतावदुक्त्वा भगवांस्तत्रैवान्तरधीयत । अदितिर्दुर्लभं लब्ध्वा हरेर्जन्मात्मनि प्रभोः ॥
śrīśuka uvāca etāvaduktvā bhagavāṃstatraivāntaradhīyata / aditirdurlabhaṃ labdhvā harerjanmātmani prabhoḥ //
उपाधावत् पतिं भक्त्या परया कृतकृत्यवत् । स वै समाधियोगेन कश्यपस्तदबुध्यत ॥
upādhāvat patiṃ bhaktyā parayā kṛtakṛtyavat / sa vai samādhiyogena kaśyapastadabudhyata //
प्रविष्टमात्मनि हरेरंशं ह्य् अवितथेक्षणः । सो ऽदित्यां वीर्यमाधत्त तपसा चिरसम्भृतम् । अमाहितमना राजन् दारुण्य् अग्निं यथानिलः ॥
praviṣṭamātmani hareraṃśaṃ hy avitathekṣaṇaḥ / so 'dityāṃ vīryamādhatta tapasā cirasambhṛtam / amāhitamanā rājan dāruṇy agniṃ yathānilaḥ //
अदितेर्धिष्ठितं गर्भं भगवन्तं सनातनम् । हिरण्यगर्भो विज्ञाय समीडे गुह्यनामभिः ॥
aditerdhiṣṭhitaṃ garbhaṃ bhagavantaṃ sanātanam / hiraṇyagarbho vijñāya samīḍe guhyanāmabhiḥ //
श्रीब्रह्मोवाच जयोरुगाय भगवन्नुरुक्रम नमो ऽस्तु ते । नमो ब्रह्मण्यदेवाय त्रिगुणाय नमो नमः ॥
śrībrahmovāca jayorugāya bhagavannurukrama namo 'stu te / namo brahmaṇyadevāya triguṇāya namo namaḥ //
नमस्ते पृश्निगर्भाय वेदगर्भाय वेधसे । त्रिनाभाय त्रिपृष्ठाय शिपिविष्टाय विष्णवे ॥
namaste pṛśnigarbhāya vedagarbhāya vedhase / trinābhāya tripṛṣṭhāya śipiviṣṭāya viṣṇave //
त्वमादिरन्तो भुवनस्य मध्यम् अनन्तशक्तिं पुरुषं यमाहुः । कालो भवान् आक्षिपतीश विश्वं स्रोतो यथान्तः पतितं गभीरम् ॥
tvamādiranto bhuvanasya madhyam anantaśaktiṃ puruṣaṃ yamāhuḥ / kālo bhavān ākṣipatīśa viśvaṃ sroto yathāntaḥ patitaṃ gabhīram //
त्वं वै प्रजानां स्थिरजङ्गमानां प्रजापतीनामसि सम्भविष्णुः । दिवौकसां देव दिवश्च्युतानां परायणं नौरिव मज्जतो ऽप्सु ॥
tvaṃ vai prajānāṃ sthirajaṅgamānāṃ prajāpatīnāmasi sambhaviṣṇuḥ / divaukasāṃ deva divaścyutānāṃ parāyaṇaṃ nauriva majjato 'psu //