श्रीनारद उवाच अथ दैत्यसुताः सर्वे श्रुत्वा तदनुवर्णितम् । जगृहुर्निरवद्यत्वान् नैव गुर्वनुशिक्षितम् ॥
śrīnārada uvāca atha daityasutāḥ sarve śrutvā tadanuvarṇitam / jagṛhurniravadyatvān naiva gurvanuśikṣitam //
अथाचार्यसुतस्तेषां बुद्धिमेकान्तसंस्थिताम् । आलक्ष्य भीतस्त्वरितो राज्ञ आवेदयद्यथा ॥
athācāryasutasteṣāṃ buddhimekāntasaṃsthitām / ālakṣya bhītastvarito rājña āvedayadyathā //
श्रुत्वा तदप्रियं दैत्यो दुःसहं तनयानयम् । कोपावेशचलद्गात्रः पुत्रं हन्तुं मनो दधे ॥
śrutvā tadapriyaṃ daityo duḥsahaṃ tanayānayam / kopāveśacaladgātraḥ putraṃ hantuṃ mano dadhe //
क्षिप्त्वा परुषया वाचा प्रह्रादमतदर्हणम् । आहेक्षमाणः पापेन तिरश्चीनेन चक्षुषा ॥
kṣiptvā paruṣayā vācā prahrādamatadarhaṇam / āhekṣamāṇaḥ pāpena tiraścīnena cakṣuṣā //
प्रश्रयावनतं दान्तं बद्धाञ्जलिमवस्थितम् । सर्पः पदाहत इव श्वसन् प्रकृतिदारुणः ॥
praśrayāvanataṃ dāntaṃ baddhāñjalimavasthitam / sarpaḥ padāhata iva śvasan prakṛtidāruṇaḥ //
श्रीहिरण्यकशिपुरुवाच हे दुर्विनीत मन्दात्मन् कुलभेदकराधम । स्तब्धं मच्छासनोद्वृत्तं नेष्ये त्वाद्य यमक्षयम् ॥
śrīhiraṇyakaśipuruvāca he durvinīta mandātman kulabhedakarādhama / stabdhaṃ macchāsanodvṛttaṃ neṣye tvādya yamakṣayam //
क्रुद्धस्य यस्य कम्पन्ते त्रयो लोकाः सहेश्वराः । तस्य मे ऽभीतवन् मूढ शासनं किं बलो ऽत्यगाः ॥
kruddhasya yasya kampante trayo lokāḥ saheśvarāḥ / tasya me 'bhītavan mūḍha śāsanaṃ kiṃ balo 'tyagāḥ //
श्रीप्रह्राद उवाच न केवलं मे भवतश्च राजन् स वै बलं बलिनां चापरेषाम् । परे ऽवरे ऽमी स्थिरजङ्गमा ये ब्रह्मादयो येन वशं प्रणीताः ॥
śrīprahrāda uvāca na kevalaṃ me bhavataśca rājan sa vai balaṃ balināṃ cāpareṣām / pare 'vare 'mī sthirajaṅgamā ye brahmādayo yena vaśaṃ praṇītāḥ //
स ईश्वरः काल उरुक्रमो ऽसाव् ओजः सहः सत्त्वबलेन्द्रियात्मा । स एव विश्वं परमः स्वशक्तिभिः सृजत्यवत्यत्ति गुणत्रयेशः ॥
sa īśvaraḥ kāla urukramo 'sāv ojaḥ sahaḥ sattvabalendriyātmā / sa eva viśvaṃ paramaḥ svaśaktibhiḥ sṛjatyavatyatti guṇatrayeśaḥ //
जह्यासुरं भावमिमं त्वमात्मनः समं मनो धत्स्व न सन्ति विद्विषः । ऋते ऽजितादात्मन उत्पथे स्थितात् तद्धि ह्यनन्तस्य महत् समर्हणम् ॥
jahyāsuraṃ bhāvamimaṃ tvamātmanaḥ samaṃ mano dhatsva na santi vidviṣaḥ / ṛte 'jitādātmana utpathe sthitāt taddhi hyanantasya mahat samarhaṇam //
दस्यून् पुरा षण् न विजित्य लुम्पतो मन्यन्त एके स्वजिता दिशो दश । जितात्मनो ज्ञस्य समस्य देहिनां साधोः स्वमोहप्रभवाः कुतः परे ॥
dasyūn purā ṣaṇ na vijitya lumpato manyanta eke svajitā diśo daśa / jitātmano jñasya samasya dehināṃ sādhoḥ svamohaprabhavāḥ kutaḥ pare //
श्रीहिरण्यकशिपुरुवाच व्यक्तं त्वं मर्तुकामो ऽसि यो ऽतिमात्रं विकत्थसे । मुमूर्षूणां हि मन्दात्मन् ननु स्युर्विक्लवा गिरः ॥
śrīhiraṇyakaśipuruvāca vyaktaṃ tvaṃ martukāmo 'si yo 'timātraṃ vikatthase / mumūrṣūṇāṃ hi mandātman nanu syurviklavā giraḥ //
यस्त्वया मन्दभाग्योक्तो मदन्यो जगदीश्वरः । क्वासौ यदि स सर्वत्र कस्मात् स्तम्भे न दृश्यते ॥
yastvayā mandabhāgyokto madanyo jagadīśvaraḥ / kvāsau yadi sa sarvatra kasmāt stambhe na dṛśyate //
सो ऽहं विकत्थमानस्य शिरः कायाद्धरामि ते । गोपायेत हरिस्त्वाद्य यस्ते शरणमीप्सितम् ॥
so 'haṃ vikatthamānasya śiraḥ kāyāddharāmi te / gopāyeta haristvādya yaste śaraṇamīpsitam //
एवं दुरुक्तैर्मुहुरर्दयन् रुषा सुतं महाभागवतं महासुरः । खड्गं प्रगृह्योत्पतितो वरासनात् स्तम्भं तताडातिबलः स्वमुष्टिना ॥
evaṃ duruktairmuhurardayan ruṣā sutaṃ mahābhāgavataṃ mahāsuraḥ / khaḍgaṃ pragṛhyotpatito varāsanāt stambhaṃ tatāḍātibalaḥ svamuṣṭinā //
तदैव तस्मिन् निनदो ऽतिभीषणो बभूव येनाण्डकटाहमस्फुटत् । यं वै स्वधिष्ण्योपगतं त्वजादयः श्रुत्वा स्वधामात्ययमङ्ग मेनिरे ॥
tadaiva tasmin ninado 'tibhīṣaṇo babhūva yenāṇḍakaṭāhamasphuṭat / yaṃ vai svadhiṣṇyopagataṃ tvajādayaḥ śrutvā svadhāmātyayamaṅga menire //
स विक्रमन् पुत्रवधेप्सुरोजसा निशम्य निर्ह्रादमपूर्वमद्भुतम् । अन्तःसभायां न ददर्श तत्पदं वितत्रसुर्येन सुरारियूथपाः ॥
sa vikraman putravadhepsurojasā niśamya nirhrādamapūrvamadbhutam / antaḥsabhāyāṃ na dadarśa tatpadaṃ vitatrasuryena surāriyūthapāḥ //
सत्यं विधातुं निजभृत्यभाषितं व्याप्तिं च भूतेष्वखिलेषु चात्मनः । अदृश्यतात्यद्भुतरूपमुद्वहन् स्तम्भे सभायां न मृगं न मानुषम् ॥
satyaṃ vidhātuṃ nijabhṛtyabhāṣitaṃ vyāptiṃ ca bhūteṣvakhileṣu cātmanaḥ / adṛśyatātyadbhutarūpamudvahan stambhe sabhāyāṃ na mṛgaṃ na mānuṣam //
स सत्त्वमेनं परितो विपश्यन् स्तम्भस्य मध्यादनुनिर्जिहानम् । नायं मृगो नापि नरो विचित्रम् अहो किमेतन् नृमृगेन्द्ररूपम् ॥
sa sattvamenaṃ parito vipaśyan stambhasya madhyādanunirjihānam / nāyaṃ mṛgo nāpi naro vicitram aho kimetan nṛmṛgendrarūpam //
मीमांसमानस्य समुत्थितो ऽग्रतो नृसिंहरूपस्तदलं भयानकम् । प्रतप्तचामीकरचण्डलोचनं स्फुरत् सटाकेशरजृम्भिताननम् ॥
mīmāṃsamānasya samutthito 'grato nṛsiṃharūpastadalaṃ bhayānakam / prataptacāmīkaracaṇḍalocanaṃ sphurat saṭākeśarajṛmbhitānanam //
करालदंष्ट्रं करवालचञ्चल क्षुरान्तजिह्वं भ्रुकुटीमुखोल्बणम् । स्तब्धोर्ध्वकर्णं गिरिकन्दराद्भुत व्यात्तास्यनासं हनुभेदभीषणम् ॥
karāladaṃṣṭraṃ karavālacañcala kṣurāntajihvaṃ bhrukuṭīmukholbaṇam / stabdhordhvakarṇaṃ girikandarādbhuta vyāttāsyanāsaṃ hanubhedabhīṣaṇam //
दिविस्पृशत् कायमदीर्घपीवर ग्रीवोरुवक्षःस्थलमल्पमध्यमम् । चन्द्रांशुगौरैश्छुरितं तनूरुहैर् विष्वग् भुजानीकशतं नखायुधम् ॥
divispṛśat kāyamadīrghapīvara grīvoruvakṣaḥsthalamalpamadhyamam / candrāṃśugauraiśchuritaṃ tanūruhair viṣvag bhujānīkaśataṃ nakhāyudham //
दुरासदं सर्वनिजेतरायुध प्रवेकविद्रावितदैत्यदानवम् । प्रायेण मे ऽयं हरिणोरुमायिना वधः स्मृतो ऽनेन समुद्यतेन किम् ॥
durāsadaṃ sarvanijetarāyudha pravekavidrāvitadaityadānavam / prāyeṇa me 'yaṃ hariṇorumāyinā vadhaḥ smṛto 'nena samudyatena kim //
एवं ब्रुवंस्त्वभ्यपतद्गदायुधो नदन् नृसिंहं प्रति दैत्यकुञ्जरः । अलक्षितो ऽग्नौ पतितः पतङ्गमो यथा नृसिंहौजसि सो ऽसुरस्तदा ॥
evaṃ bruvaṃstvabhyapatadgadāyudho nadan nṛsiṃhaṃ prati daityakuñjaraḥ / alakṣito 'gnau patitaḥ pataṅgamo yathā nṛsiṃhaujasi so 'surastadā //
न तद्विचित्रं खलु सत्त्वधामनि स्वतेजसा यो नु पुरापिबत् तमः । ततो ऽभिपद्याभ्यहनन् महासुरो रुषा नृसिंहं गदयोरुवेगया ॥
na tadvicitraṃ khalu sattvadhāmani svatejasā yo nu purāpibat tamaḥ / tato 'bhipadyābhyahanan mahāsuro ruṣā nṛsiṃhaṃ gadayoruvegayā //
तं विक्रमन्तं सगदं गदाधरो महोरगं तार्क्ष्यसुतो यथाग्रहीत् । स तस्य हस्तोत्कलितस्तदासुरो विक्रीडतो यद्वदहिर्गरुत्मतः ॥
taṃ vikramantaṃ sagadaṃ gadādharo mahoragaṃ tārkṣyasuto yathāgrahīt / sa tasya hastotkalitastadāsuro vikrīḍato yadvadahirgarutmataḥ //
असाध्वमन्यन्त हृतौकसो ऽमरा घनच्छदा भारत सर्वधिष्ण्यपाः । तं मन्यमानो निजवीर्यशङ्कितं यद्धस्तमुक्तो नृहरिं महासुरः । पुनस्तमासज्जत खड्गचर्मणी प्रगृह्य वेगेन गतश्रमो मृधे ॥
asādhvamanyanta hṛtaukaso 'marā ghanacchadā bhārata sarvadhiṣṇyapāḥ / taṃ manyamāno nijavīryaśaṅkitaṃ yaddhastamukto nṛhariṃ mahāsuraḥ / punastamāsajjata khaḍgacarmaṇī pragṛhya vegena gataśramo mṛdhe //
तं श्येनवेगं शतचन्द्रवर्त्मभिश् चरन्तमच्छिद्रमुपर्यधो हरिः । कृत्वाट्टहासं खरमुत्स्वनोल्बणं निमीलिताक्षं जगृहे महाजवः ॥
taṃ śyenavegaṃ śatacandravartmabhiś carantamacchidramuparyadho hariḥ / kṛtvāṭṭahāsaṃ kharamutsvanolbaṇaṃ nimīlitākṣaṃ jagṛhe mahājavaḥ //
विष्वक् स्फुरन्तं ग्रहणातुरं हरिर् व्यालो यथाखुं कुलिशाक्षतत्वचम् । द्वार्यूरुमापत्य ददार लीलया नखैर्यथाहिं गरुडो महाविषम् ॥
viṣvak sphurantaṃ grahaṇāturaṃ harir vyālo yathākhuṃ kuliśākṣatatvacam / dvāryūrumāpatya dadāra līlayā nakhairyathāhiṃ garuḍo mahāviṣam //
संरम्भदुष्प्रेक्ष्यकराललोचनो व्यात्ताननान्तं विलिहन् स्वजिह्वया । असृग्लवाक्तारुणकेशराननो यथान्त्रमाली द्विपहत्यया हरिः ॥
saṃrambhaduṣprekṣyakarālalocano vyāttānanāntaṃ vilihan svajihvayā / asṛglavāktāruṇakeśarānano yathāntramālī dvipahatyayā hariḥ //
नखाङ्कुरोत्पाटितहृत्सरोरुहं विसृज्य तस्यानुचरान् उदायुधान् । अहन् समस्तान् नखशस्त्रपाणिभिर् दोर्दण्डयूथो ऽनुपथान् सहस्रशः ॥
nakhāṅkurotpāṭitahṛtsaroruhaṃ visṛjya tasyānucarān udāyudhān / ahan samastān nakhaśastrapāṇibhir dordaṇḍayūtho 'nupathān sahasraśaḥ //
सटावधूता जलदाः परापतन् ग्रहाश्च तद्दृष्टिविमुष्टरोचिषः । अम्भोधयः श्वासहता विचुक्षुभुर् निर्ह्रादभीता दिगिभा विचुक्रुशुः ॥
saṭāvadhūtā jaladāḥ parāpatan grahāśca taddṛṣṭivimuṣṭarociṣaḥ / ambhodhayaḥ śvāsahatā vicukṣubhur nirhrādabhītā digibhā vicukruśuḥ //
द्यौस्तत्सटोत्क्षिप्तविमानसङ्कुला प्रोत्सर्पत क्ष्मा च पदाभिपीडिता । शैलाः समुत्पेतुरमुष्य रंहसा तत्तेजसा खं ककुभो न रेजिरे ॥
dyaustatsaṭotkṣiptavimānasaṅkulā protsarpata kṣmā ca padābhipīḍitā / śailāḥ samutpeturamuṣya raṃhasā tattejasā khaṃ kakubho na rejire //
ततः सभायामुपविष्टमुत्तमे नृपासने सम्भृततेजसं विभुम् । अलक्षितद्वैरथमत्यमर्षणं प्रचण्डवक्त्रं न बभाज कश्चन ॥
tataḥ sabhāyāmupaviṣṭamuttame nṛpāsane sambhṛtatejasaṃ vibhum / alakṣitadvairathamatyamarṣaṇaṃ pracaṇḍavaktraṃ na babhāja kaścana //
निशाम्य लोकत्रयमस्तकज्वरं तमादिदैत्यं हरिणा हतं मृधे । प्रहर्षवेगोत्कलितानना मुहुः प्रसूनवर्षैर्ववृषुः सुरस्त्रियः ॥
niśāmya lokatrayamastakajvaraṃ tamādidaityaṃ hariṇā hataṃ mṛdhe / praharṣavegotkalitānanā muhuḥ prasūnavarṣairvavṛṣuḥ surastriyaḥ //
तदा विमानावलिभिर्नभस्तलं दिदृक्षतां सङ्कुलमास नाकिनाम् । सुरानका दुन्दुभयो ऽथ जघ्निरे गन्धर्वमुख्या ननृतुर्जगुः स्त्रियः ॥
tadā vimānāvalibhirnabhastalaṃ didṛkṣatāṃ saṅkulamāsa nākinām / surānakā dundubhayo 'tha jaghnire gandharvamukhyā nanṛturjaguḥ striyaḥ //
तत्रोपव्रज्य विबुधा ब्रह्मेन्द्रगिरिशादयः । ऋषयः पितरः सिद्धा विद्याधरमहोरगाः ॥
tatropavrajya vibudhā brahmendragiriśādayaḥ / ṛṣayaḥ pitaraḥ siddhā vidyādharamahoragāḥ //
मनवः प्रजानां पतयो गन्धर्वाप्सरचारणाः । यक्षाः किम्पुरुषास्तात वेतालाः सहकिन्नराः ॥
manavaḥ prajānāṃ patayo gandharvāpsaracāraṇāḥ / yakṣāḥ kimpuruṣāstāta vetālāḥ sahakinnarāḥ //
ते विष्णुपार्षदाः सर्वे सुनन्दकुमुदादयः । मूर्ध्नि बद्धाञ्जलिपुटा आसीनं तीव्रतेजसम् । ईडिरे नरशार्दुलं नातिदूरचराः पृथक् ॥
te viṣṇupārṣadāḥ sarve sunandakumudādayaḥ / mūrdhni baddhāñjalipuṭā āsīnaṃ tīvratejasam / īḍire naraśārdulaṃ nātidūracarāḥ pṛthak //
श्रीब्रह्मोवाच नतो ऽस्म्यनन्ताय दुरन्तशक्तये विचित्रवीर्याय पवित्रकर्मणे । विश्वस्य सर्गस्थितिसंयमान् गुणैः स्वलीलया सन्दधते ऽव्ययात्मने ॥
śrībrahmovāca nato 'smyanantāya durantaśaktaye vicitravīryāya pavitrakarmaṇe / viśvasya sargasthitisaṃyamān guṇaiḥ svalīlayā sandadhate 'vyayātmane //
श्रीरुद्र उवाच कोपकालो युगान्तस्ते हतो ऽयमसुरो ऽल्पकः । तत्सुतं पाह्युपसृतं भक्तं ते भक्तवत्सल ॥
śrīrudra uvāca kopakālo yugāntaste hato 'yamasuro 'lpakaḥ / tatsutaṃ pāhyupasṛtaṃ bhaktaṃ te bhaktavatsala //
श्रीइन्द्र उवाच प्रत्यानीताः परम भवता त्रायता नः स्वभागा दैत्याक्रान्तं हृदयकमलं तद्गृहं प्रत्यबोधि प्रत्यानीताः परम भवता त्रायता नः स्वभागा दैत्याक्रान्तं हृदयकमलं तद्गृहं प्रत्यबोधि कालग्रस्तं कियदिदमहो नाथ शुश्रूषतां ते मुक्तिस्तेषां न हि बहुमता नारसिंहापरैः किम् ॥
śrīindra uvāca pratyānītāḥ parama bhavatā trāyatā naḥ svabhāgā daityākrāntaṃ hṛdayakamalaṃ tadgṛhaṃ pratyabodhi pratyānītāḥ parama bhavatā trāyatā naḥ svabhāgā daityākrāntaṃ hṛdayakamalaṃ tadgṛhaṃ pratyabodhi kālagrastaṃ kiyadidamaho nātha śuśrūṣatāṃ te muktisteṣāṃ na hi bahumatā nārasiṃhāparaiḥ kim //
श्रीऋषय ऊचुः त्वं नस्तपः परममात्थ यदात्मतेजो येनेदमादिपुरुषात्मगतं ससर्क्थ त्वं नस्तपः परममात्थ यदात्मतेजो येनेदमादिपुरुषात्मगतं ससर्क्थ तद्विप्रलुप्तममुनाद्य शरण्यपाल रक्षागृहीतवपुषा पुनरन्वमंस्थाः ॥
śrīṛṣaya ūcuḥ tvaṃ nastapaḥ paramamāttha yadātmatejo yenedamādipuruṣātmagataṃ sasarktha tvaṃ nastapaḥ paramamāttha yadātmatejo yenedamādipuruṣātmagataṃ sasarktha tadvipraluptamamunādya śaraṇyapāla rakṣāgṛhītavapuṣā punaranvamaṃsthāḥ //
श्रीपितर ऊचुः श्राद्धानि नो ऽधिबुभुजे प्रसभं तनूजैर् दत्तानि तीर्थसमये ऽप्यपिबत् तिलाम्बु श्राद्धानि नो ऽधिबुभुजे प्रसभं तनूजैर् दत्तानि तीर्थसमये ऽप्यपिबत् तिलाम्बु तस्योदरान् नखविदीर्णवपाद्य आर्च्छत् तस्मै नमो नृहरये ऽखिलधर्मगोप्त्रे ॥
śrīpitara ūcuḥ śrāddhāni no 'dhibubhuje prasabhaṃ tanūjair dattāni tīrthasamaye 'pyapibat tilāmbu śrāddhāni no 'dhibubhuje prasabhaṃ tanūjair dattāni tīrthasamaye 'pyapibat tilāmbu tasyodarān nakhavidīrṇavapādya ārcchat tasmai namo nṛharaye 'khiladharmagoptre //
श्रीसिद्धा ऊचुः यो नो गतिं योगसिद्धामसाधुर् अहार्षीद्योगतपोबलेन । नाना दर्पं तं नखैर्विददार तस्मै तुभ्यं प्रणताः स्मो नृसिंह ॥
śrīsiddhā ūcuḥ yo no gatiṃ yogasiddhāmasādhur ahārṣīdyogatapobalena / nānā darpaṃ taṃ nakhairvidadāra tasmai tubhyaṃ praṇatāḥ smo nṛsiṃha //
श्रीविद्याधरा ऊचुः विद्यां पृथग् धारणयानुराद्धां न्यषेधदज्ञो बलवीर्यदृप्तः । स येन सङ्ख्ये पशुवद्धतस्तं मायानृसिंहं प्रणताः स्म नित्यम् ॥
śrīvidyādharā ūcuḥ vidyāṃ pṛthag dhāraṇayānurāddhāṃ nyaṣedhadajño balavīryadṛptaḥ / sa yena saṅkhye paśuvaddhatastaṃ māyānṛsiṃhaṃ praṇatāḥ sma nityam //
श्रीनागा ऊचुः येन पापेन रत्नानि स्त्रीरत्नानि हृतानि नः । तद्वक्षःपाटनेनासां दत्तानन्द नमो ऽस्तु ते ॥
śrīnāgā ūcuḥ yena pāpena ratnāni strīratnāni hṛtāni naḥ / tadvakṣaḥpāṭanenāsāṃ dattānanda namo 'stu te //
श्रीमनव ऊचुः मनवो वयं तव निदेशकारिणो दितिजेन देव परिभूतसेतवः । भवता खलः स उपसंहृतः प्रभो करवाम ते किमनुशाधि किङ्करान् ॥
śrīmanava ūcuḥ manavo vayaṃ tava nideśakāriṇo ditijena deva paribhūtasetavaḥ / bhavatā khalaḥ sa upasaṃhṛtaḥ prabho karavāma te kimanuśādhi kiṅkarān //
श्रीप्रजापतय ऊचुः प्रजेशा वयं ते परेशाभिसृष्टा न येन प्रजा वै सृजामो निषिद्धाः । स एष त्वया भिन्नवक्षा नु शेते जगन्मङ्गलं सत्त्वमूर्ते ऽवतारः ॥
śrīprajāpataya ūcuḥ prajeśā vayaṃ te pareśābhisṛṣṭā na yena prajā vai sṛjāmo niṣiddhāḥ / sa eṣa tvayā bhinnavakṣā nu śete jaganmaṅgalaṃ sattvamūrte 'vatāraḥ //
श्रीगन्धर्वा ऊचुः वयं विभो ते नटनाट्यगायका येनात्मसाद्वीर्यबलौजसा कृताः । स एष नीतो भवता दशामिमां किमुत्पथस्थः कुशलाय कल्पते ॥
śrīgandharvā ūcuḥ vayaṃ vibho te naṭanāṭyagāyakā yenātmasādvīryabalaujasā kṛtāḥ / sa eṣa nīto bhavatā daśāmimāṃ kimutpathasthaḥ kuśalāya kalpate //
श्रीचारणा ऊचुः हरे तवाङ्घ्रिपङ्कजं भवापवर्गमाश्रिताः । यदेष साधुहृच्छयस्त्वयासुरः समापितः ॥
śrīcāraṇā ūcuḥ hare tavāṅghripaṅkajaṃ bhavāpavargamāśritāḥ / yadeṣa sādhuhṛcchayastvayāsuraḥ samāpitaḥ //
श्रीयक्षा ऊचुः वयमनुचरमुख्याः कर्मभिस्ते मनोज्ञैस् त इह दितिसुतेन प्रापिता वाहकत्वम् वयमनुचरमुख्याः कर्मभिस्ते मनोज्ञैस् त इह दितिसुतेन प्रापिता वाहकत्वम् स तु जनपरितापं तत्कृतं जानता ते नरहर उपनीतः पञ्चतां पञ्चविंश ॥
śrīyakṣā ūcuḥ vayamanucaramukhyāḥ karmabhiste manojñais ta iha ditisutena prāpitā vāhakatvam vayamanucaramukhyāḥ karmabhiste manojñais ta iha ditisutena prāpitā vāhakatvam sa tu janaparitāpaṃ tatkṛtaṃ jānatā te narahara upanītaḥ pañcatāṃ pañcaviṃśa //
श्रीकिम्पुरुषा ऊचुः वयं किम्पुरुषास्त्वं तु महापुरुष ईश्वरः । अयं कुपुरुषो नष्टो धिक्कृतः साधुभिर्यदा ॥
śrīkimpuruṣā ūcuḥ vayaṃ kimpuruṣāstvaṃ tu mahāpuruṣa īśvaraḥ / ayaṃ kupuruṣo naṣṭo dhikkṛtaḥ sādhubhiryadā //
श्रीवैतालिका ऊचुः सभासु सत्रेषु तवामलं यशो गीत्वा सपर्यां महतीं लभामहे । यस्तामनैषीद्वशमेष दुर्जनो द्विष्ट्या हतस्ते भगवन् यथामयः ॥
śrīvaitālikā ūcuḥ sabhāsu satreṣu tavāmalaṃ yaśo gītvā saparyāṃ mahatīṃ labhāmahe / yastāmanaiṣīdvaśameṣa durjano dviṣṭyā hataste bhagavan yathāmayaḥ //
श्रीकिन्नरा ऊचुः वयमीश किन्नरगणास्तवानुगा दितिजेन विष्टिममुनानुकारिताः । भवता हरे स वृजिनो ऽवसादितो नरसिंह नाथ विभवाय नो भव ॥
śrīkinnarā ūcuḥ vayamīśa kinnaragaṇāstavānugā ditijena viṣṭimamunānukāritāḥ / bhavatā hare sa vṛjino 'vasādito narasiṃha nātha vibhavāya no bhava //
श्रीविष्णुपार्षदा ऊचुः अद्यैतद्धरिनररूपमद्भुतं ते दृष्टं नः शरणद सर्वलोकशर्म । सो ऽयं ते विधिकर ईश विप्रशप्तस् तस्येदं निधनमनुग्रहाय विद्मः ॥
śrīviṣṇupārṣadā ūcuḥ adyaitaddharinararūpamadbhutaṃ te dṛṣṭaṃ naḥ śaraṇada sarvalokaśarma / so 'yaṃ te vidhikara īśa vipraśaptas tasyedaṃ nidhanamanugrahāya vidmaḥ //