श्रीनारद उवाच भक्तियोगस्य तत् सर्वमन्तरायतयार्भकः । मन्यमानो हृषीकेशं स्मयमान उवाच ह ॥
śrīnārada uvāca bhaktiyogasya tat sarvamantarāyatayārbhakaḥ / manyamāno hṛṣīkeśaṃ smayamāna uvāca ha //
श्रीप्रह्राद उवाच मा मां प्रलोभयोत्पत्त्या सक्तंकामेषु तैर्वरैः । तत्सङ्गभीतो निर्विण्णो मुमुक्षुस्त्वामुपाश्रितः ॥
śrīprahrāda uvāca mā māṃ pralobhayotpattyā saktaṃkāmeṣu tairvaraiḥ / tatsaṅgabhīto nirviṇṇo mumukṣustvāmupāśritaḥ //
भृत्यलक्षणजिज्ञासुर्भक्तं कामेष्वचोदयत् । भवान् संसारबीजेषु हृदयग्रन्थिषु प्रभो ॥
bhṛtyalakṣaṇajijñāsurbhaktaṃ kāmeṣvacodayat / bhavān saṃsārabījeṣu hṛdayagranthiṣu prabho //
नान्यथा ते ऽखिलगुरो घटेत करुणात्मनः । यस्त आशिष आशास्ते न स भृत्यः स वै वणिक् ॥
nānyathā te 'khilaguro ghaṭeta karuṇātmanaḥ / yasta āśiṣa āśāste na sa bhṛtyaḥ sa vai vaṇik //
आशासानो न वै भृत्यः स्वामिन्याशिष आत्मनः । न स्वामी भृत्यतः स्वाम्यमिच्छन् यो राति चाशिषः ॥
āśāsāno na vai bhṛtyaḥ svāminyāśiṣa ātmanaḥ / na svāmī bhṛtyataḥ svāmyamicchan yo rāti cāśiṣaḥ //
अहं त्वकामस्त्वद्भक्तस्त्वं च स्वाम्यनपाश्रयः । नान्यथेहावयोरर्थो राजसेवकयोरिव ॥
ahaṃ tvakāmastvadbhaktastvaṃ ca svāmyanapāśrayaḥ / nānyathehāvayorartho rājasevakayoriva //
यदि दास्यसि मे कामान् वरांस्त्वं वरदर्षभ । कामानां हृद्यसंरोहं भवतस्तु वृणे वरम् ॥
yadi dāsyasi me kāmān varāṃstvaṃ varadarṣabha / kāmānāṃ hṛdyasaṃrohaṃ bhavatastu vṛṇe varam //
इन्द्रियाणि मनः प्राण आत्मा धर्मो धृतिर्मतिः । ह्रीः श्रीस्तेजः स्मृतिः सत्यं यस्य नश्यन्ति जन्मना ॥
indriyāṇi manaḥ prāṇa ātmā dharmo dhṛtirmatiḥ / hrīḥ śrīstejaḥ smṛtiḥ satyaṃ yasya naśyanti janmanā //
विमुञ्चति यदा कामान् मानवो मनसि स्थितान् । तर्ह्येव पुण्डरीकाक्ष भगवत्त्वाय कल्पते ॥
vimuñcati yadā kāmān mānavo manasi sthitān / tarhyeva puṇḍarīkākṣa bhagavattvāya kalpate //
ओं नमो भगवते तुभ्यं पुरुषाय महात्मने । हरये ऽद्भुतसिंहाय ब्रह्मणे परमात्मने ॥
oṃ namo bhagavate tubhyaṃ puruṣāya mahātmane / haraye 'dbhutasiṃhāya brahmaṇe paramātmane //
श्रीभगवान् उवाच नैकान्तिनो मे मयि जात्विहाशिष आशासते ऽमुत्र च ये भवद्विधाः । तथापि मन्वन्तरमेतदत्र दैत्येश्वराणामनुभुङ्क्ष्व भोगान् ॥
śrībhagavān uvāca naikāntino me mayi jātvihāśiṣa āśāsate 'mutra ca ye bhavadvidhāḥ / tathāpi manvantarametadatra daityeśvarāṇāmanubhuṅkṣva bhogān //
कथा मदीया जुषमाणः प्रियास्त्वम् आवेश्य मामात्मनि सन्तमेकम् । सर्वेषु भूतेष्वधियज्ञमीशं यजस्व योगेन च कर्म हिन्वन् ॥
kathā madīyā juṣamāṇaḥ priyāstvam āveśya māmātmani santamekam / sarveṣu bhūteṣvadhiyajñamīśaṃ yajasva yogena ca karma hinvan //
भोगेन पुण्यं कुशलेन पापं कलेवरं कालजवेन हित्वा । कीर्तिं विशुद्धां सुरलोकगीतां विताय मामेष्यसि मुक्तबन्धः ॥
bhogena puṇyaṃ kuśalena pāpaṃ kalevaraṃ kālajavena hitvā / kīrtiṃ viśuddhāṃ suralokagītāṃ vitāya māmeṣyasi muktabandhaḥ //
य एतत् कीर्तयेन् मह्यं त्वया गीतमिदं नरः । त्वां च मां च स्मरन् काले कर्मबन्धात् प्रमुच्यते ॥
ya etat kīrtayen mahyaṃ tvayā gītamidaṃ naraḥ / tvāṃ ca māṃ ca smaran kāle karmabandhāt pramucyate //
श्रीप्रह्राद उवाच वरं वरय एतत् ते वरदेशान् महेश्वर । यदनिन्दत् पिता मे त्वामविद्वांस्तेज ऐश्वरम् ॥
śrīprahrāda uvāca varaṃ varaya etat te varadeśān maheśvara / yadanindat pitā me tvāmavidvāṃsteja aiśvaram //
विद्धामर्षाशयः साक्षात् सर्वलोकगुरुं प्रभुम् । भ्रातृहेति मृषादृष्टिस्त्वद्भक्ते मयि चाघवान् ॥
viddhāmarṣāśayaḥ sākṣāt sarvalokaguruṃ prabhum / bhrātṛheti mṛṣādṛṣṭistvadbhakte mayi cāghavān //
तस्मात् पिता मे पूयेत दुरन्ताद्दुस्तरादघात् । पूतस्ते ऽपाङ्गसंदृष्टस्तदा कृपणवत्सल ॥
tasmāt pitā me pūyeta durantāddustarādaghāt / pūtaste 'pāṅgasaṃdṛṣṭastadā kṛpaṇavatsala //
श्रीभगवान् उवाच त्रिःसप्तभिः पिता पूतः पितृभिः सह ते ऽनघ । यत् साधो ऽस्य कुले जातो भवान् वै कुलपावनः ॥
śrībhagavān uvāca triḥsaptabhiḥ pitā pūtaḥ pitṛbhiḥ saha te 'nagha / yat sādho 'sya kule jāto bhavān vai kulapāvanaḥ //
यत्र यत्र च मद्भक्ताः प्रशान्ताः समदर्शिनः । साधवः समुदाचारास्ते पूयन्ते ऽपि कीकटाः ॥
yatra yatra ca madbhaktāḥ praśāntāḥ samadarśinaḥ / sādhavaḥ samudācārāste pūyante 'pi kīkaṭāḥ //
सर्वात्मना न हिंसन्ति भूतग्रामेषु किञ्चन । उच्चावचेषु दैत्येन्द्र मद्भावविगतस्पृहाः ॥
sarvātmanā na hiṃsanti bhūtagrāmeṣu kiñcana / uccāvaceṣu daityendra madbhāvavigataspṛhāḥ //
भवन्ति पुरुषा लोके मद्भक्तास्त्वामनुव्रताः । भवान् मे खलु भक्तानां सर्वेषां प्रतिरूपधृक् ॥
bhavanti puruṣā loke madbhaktāstvāmanuvratāḥ / bhavān me khalu bhaktānāṃ sarveṣāṃ pratirūpadhṛk //
कुरु त्वं प्रेतकृत्यानि पितुः पूतस्य सर्वशः । मदङ्गस्पर्शनेनाङ्ग लोकान् यास्यति सुप्रजाः ॥
kuru tvaṃ pretakṛtyāni pituḥ pūtasya sarvaśaḥ / madaṅgasparśanenāṅga lokān yāsyati suprajāḥ //
पित्र्यं च स्थानमातिष्ठ यथोक्तं ब्रह्मवादिभिः । मय्यावेश्य मनस्तात कुरु कर्माणि मत्परः ॥
pitryaṃ ca sthānamātiṣṭha yathoktaṃ brahmavādibhiḥ / mayyāveśya manastāta kuru karmāṇi matparaḥ //
श्रीनारद उवाच प्रह्रादो ऽपि तथा चक्रे पितुर्यत् साम्परायिकम् । यथाह भगवान् राजन्नभिषिक्तो द्विजातिभिः ॥
śrīnārada uvāca prahrādo 'pi tathā cakre pituryat sāmparāyikam / yathāha bhagavān rājannabhiṣikto dvijātibhiḥ //
प्रसादसुमुखं दृष्ट्वा ब्रह्मा नरहरिं हरिम् । स्तुत्वा वाग्भिः पवित्राभिः प्राह देवादिभिर्वृतः ॥
prasādasumukhaṃ dṛṣṭvā brahmā narahariṃ harim / stutvā vāgbhiḥ pavitrābhiḥ prāha devādibhirvṛtaḥ //
श्रीब्रह्मोवाच देवदेवाखिलाध्यक्ष भूतभावन पूर्वज । दिष्ट्या ते निहतः पापो लोकसन्तापनो ऽसुरः ॥
śrībrahmovāca devadevākhilādhyakṣa bhūtabhāvana pūrvaja / diṣṭyā te nihataḥ pāpo lokasantāpano 'suraḥ //
यो ऽसौ लब्धवरो मत्तो न वध्यो मम सृष्टिभिः । तपोयोगबलोन्नद्धः समस्तनिगमान् अहन् ॥
yo 'sau labdhavaro matto na vadhyo mama sṛṣṭibhiḥ / tapoyogabalonnaddhaḥ samastanigamān ahan //
दिष्ट्या तत्तनयः साधुर्महाभागवतो ऽर्भकः । त्वया विमोचितो मृत्योर्दिष्ट्या त्वां समितो ऽधुना ॥
diṣṭyā tattanayaḥ sādhurmahābhāgavato 'rbhakaḥ / tvayā vimocito mṛtyordiṣṭyā tvāṃ samito 'dhunā //
एतद्वपुस्ते भगवन् ध्यायतः परमात्मनः । सर्वतो गोप्तृ सन्त्रासान् मृत्योरपि जिघांसतः ॥
etadvapuste bhagavan dhyāyataḥ paramātmanaḥ / sarvato goptṛ santrāsān mṛtyorapi jighāṃsataḥ //
श्रीभगवान् उवाच मैवं विभो ऽसुराणां ते प्रदेयः पद्मसम्भव । वरः क्रूरनिसर्गाणामहीनाममृतं यथा ॥
śrībhagavān uvāca maivaṃ vibho 'surāṇāṃ te pradeyaḥ padmasambhava / varaḥ krūranisargāṇāmahīnāmamṛtaṃ yathā //
श्रीनारद उवाच इत्युक्त्वा भगवान् राजंस्ततश्चान्तर्दधे हरिः । अदृश्यः सर्वभूतानां पूजितः परमेष्ठिना ॥
śrīnārada uvāca ityuktvā bhagavān rājaṃstataścāntardadhe hariḥ / adṛśyaḥ sarvabhūtānāṃ pūjitaḥ parameṣṭhinā //
ततः सम्पूज्य शिरसा ववन्दे परमेष्ठिनम् । भवं प्रजापतीन् देवान् प्रह्रादो भगवत्कलाः ॥
tataḥ sampūjya śirasā vavande parameṣṭhinam / bhavaṃ prajāpatīn devān prahrādo bhagavatkalāḥ //
ततः काव्यादिभिः सार्धं मुनिभिः कमलासनः । दैत्यानां दानवानां च प्रह्रादमकरोत् पतिम् ॥
tataḥ kāvyādibhiḥ sārdhaṃ munibhiḥ kamalāsanaḥ / daityānāṃ dānavānāṃ ca prahrādamakarot patim //
प्रतिनन्द्य ततो देवाः प्रयुज्य परमाशिषः । स्वधामानि ययू राजन् ब्रह्माद्याः प्रतिपूजिताः ॥
pratinandya tato devāḥ prayujya paramāśiṣaḥ / svadhāmāni yayū rājan brahmādyāḥ pratipūjitāḥ //
एवं च पार्षदौ विष्णोः पुत्रत्वं प्रापितौ दितेः । हृदि स्थितेन हरिणा वैरभावेन तौ हतौ ॥
evaṃ ca pārṣadau viṣṇoḥ putratvaṃ prāpitau diteḥ / hṛdi sthitena hariṇā vairabhāvena tau hatau //
पुनश्च विप्रशापेन राक्षसौ तौ बभूवतुः । कुम्भकर्णदशग्रीवौ हतौ तौ रामविक्रमैः ॥
punaśca vipraśāpena rākṣasau tau babhūvatuḥ / kumbhakarṇadaśagrīvau hatau tau rāmavikramaiḥ //
शयानौ युधि निर्भिन्न हृदयौ रामशायकैः । तच्चित्तौ जहतुर्देहं यथा प्राक्तनजन्मनि ॥
śayānau yudhi nirbhinna hṛdayau rāmaśāyakaiḥ / taccittau jahaturdehaṃ yathā prāktanajanmani //
ताविहाथ पुनर्जातौ शिशुपालकरूषजौ । हरौ वैरानुबन्धेन पश्यतस्ते समीयतुः ॥
tāvihātha punarjātau śiśupālakarūṣajau / harau vairānubandhena paśyataste samīyatuḥ //
एनः पूर्वकृतं यत् तद्राजानः कृष्णवैरिणः । जहुस्ते ऽन्ते तदात्मानः कीटः पेशस्कृतो यथा ॥
enaḥ pūrvakṛtaṃ yat tadrājānaḥ kṛṣṇavairiṇaḥ / jahuste 'nte tadātmānaḥ kīṭaḥ peśaskṛto yathā //
यथा यथा भगवतो भक्त्या परमयाभिदा । नृपाश्चैद्यादयः सात्म्यं हरेस्तच्चिन्तया ययुः ॥
yathā yathā bhagavato bhaktyā paramayābhidā / nṛpāścaidyādayaḥ sātmyaṃ harestaccintayā yayuḥ //
आख्यातं सर्वमेतत् ते यन् मां त्वं परिपृष्टवान् । दमघोषसुतादीनां हरेः सात्म्यमपि द्विषाम् ॥
ākhyātaṃ sarvametat te yan māṃ tvaṃ paripṛṣṭavān / damaghoṣasutādīnāṃ hareḥ sātmyamapi dviṣām //
एषा ब्रह्मण्यदेवस्य कृष्णस्य च महात्मनः । अवतारकथा पुण्या वधो यत्रादिदैत्ययोः ॥
eṣā brahmaṇyadevasya kṛṣṇasya ca mahātmanaḥ / avatārakathā puṇyā vadho yatrādidaityayoḥ //
प्रह्रादस्यानुचरितं महाभागवतस्य च । भक्तिर्ज्ञानं विरक्तिश्च याथार्थ्यं चास्य वै हरेः ॥
prahrādasyānucaritaṃ mahābhāgavatasya ca / bhaktirjñānaṃ viraktiśca yāthārthyaṃ cāsya vai hareḥ //
सर्गस्थित्यप्ययेशस्य गुणकर्मानुवर्णनम् । परावरेषां स्थानानां कालेन व्यत्ययो महान् ॥
sargasthityapyayeśasya guṇakarmānuvarṇanam / parāvareṣāṃ sthānānāṃ kālena vyatyayo mahān //
धर्मो भागवतानां च भगवान् येन गम्यते । आख्याने ऽस्मिन् समाम्नातमाध्यात्मिकमशेषतः ॥
dharmo bhāgavatānāṃ ca bhagavān yena gamyate / ākhyāne 'smin samāmnātamādhyātmikamaśeṣataḥ //
य एतत् पुण्यमाख्यानं विष्णोर्वीर्योपबृंहितम् । कीर्तयेच् छ्रद्धया श्रुत्वा कर्मपाशैर्विमुच्यते ॥
ya etat puṇyamākhyānaṃ viṣṇorvīryopabṛṃhitam / kīrtayec chraddhayā śrutvā karmapāśairvimucyate //
यूयं नृलोके बत भूरिभागा लोकं पुनाना मुनयो ऽभियन्ति । येषां गृहान् आवसतीति साक्षाद् गूढं परं ब्रह्म मनुष्यलिङ्गम् ॥
yūyaṃ nṛloke bata bhūribhāgā lokaṃ punānā munayo 'bhiyanti / yeṣāṃ gṛhān āvasatīti sākṣād gūḍhaṃ paraṃ brahma manuṣyaliṅgam //
स वा अयं ब्रह्म महद्विमृग्य कैवल्यनिर्वाणसुखानुभूतिः । प्रियः सुहृद्वः खलु मातुलेय आत्मार्हणीयो विधिकृद्गुरुश्च ॥
sa vā ayaṃ brahma mahadvimṛgya kaivalyanirvāṇasukhānubhūtiḥ / priyaḥ suhṛdvaḥ khalu mātuleya ātmārhaṇīyo vidhikṛdguruśca //
न यस्य साक्षाद्भवपद्मजादिभी रूपं धिया वस्तुतयोपवर्णितम् । मौनेन भक्त्योपशमेन पूजितः प्रसीदतामेष स सात्वतां पतिः ॥
na yasya sākṣādbhavapadmajādibhī rūpaṃ dhiyā vastutayopavarṇitam / maunena bhaktyopaśamena pūjitaḥ prasīdatāmeṣa sa sātvatāṃ patiḥ //
स एष भगवान् राजन् व्यतनोद्विहतं यशः । पुरा रुद्रस्य देवस्य मयेनानन्तमायिना ॥
sa eṣa bhagavān rājan vyatanodvihataṃ yaśaḥ / purā rudrasya devasya mayenānantamāyinā //
राजोवाच कस्मिन् कर्मणि देवस्य मयो ऽहन् जगदीशितुः । यथा चोपचिता कीर्तिः कृष्णेनानेन कथ्यताम् ॥
rājovāca kasmin karmaṇi devasya mayo 'han jagadīśituḥ / yathā copacitā kīrtiḥ kṛṣṇenānena kathyatām //
श्रीनारद उवाच निर्जिता असुरा देवैर्युध्यनेनोपबृंहितैः । मायिनां परमाचार्यं मयं शरणमाययुः ॥
śrīnārada uvāca nirjitā asurā devairyudhyanenopabṛṃhitaiḥ / māyināṃ paramācāryaṃ mayaṃ śaraṇamāyayuḥ //
स निर्माय पुरस्तिस्रो हैमीरौप्यायसीर्विभुः । दुर्लक्ष्यापायसंयोगा दुर्वितर्क्यपरिच्छदाः ॥
sa nirmāya purastisro haimīraupyāyasīrvibhuḥ / durlakṣyāpāyasaṃyogā durvitarkyaparicchadāḥ //
ताभिस्ते ऽसुरसेनान्यो लोकांस्त्रीन् सेश्वरान् नृप । स्मरन्तो नाशयां चक्रुः पूर्ववैरमलक्षिताः ॥
tābhiste 'surasenānyo lokāṃstrīn seśvarān nṛpa / smaranto nāśayāṃ cakruḥ pūrvavairamalakṣitāḥ //
ततस्ते सेश्वरा लोका उपासाद्येश्वरं नताः । त्राहि नस्तावकान् देव विनष्टांस्त्रिपुरालयैः ॥
tataste seśvarā lokā upāsādyeśvaraṃ natāḥ / trāhi nastāvakān deva vinaṣṭāṃstripurālayaiḥ //
अथानुगृह्य भगवान् मा भैष्टेति सुरान् विभुः । शरं धनुषि सन्धाय पुरेष्वस्त्रं व्यमुञ्चत ॥
athānugṛhya bhagavān mā bhaiṣṭeti surān vibhuḥ / śaraṃ dhanuṣi sandhāya pureṣvastraṃ vyamuñcata //
ततो ऽग्निवर्णा इषव उत्पेतुः सूर्यमण्डलात् । यथा मयूखसन्दोहा नादृश्यन्त पुरो यतः ॥
tato 'gnivarṇā iṣava utpetuḥ sūryamaṇḍalāt / yathā mayūkhasandohā nādṛśyanta puro yataḥ //
तैः स्पृष्टा व्यसवः सर्वे निपेतुः स्म पुरौकसः । तान् आनीय महायोगी मयः कूपरसे ऽक्षिपत् ॥
taiḥ spṛṣṭā vyasavaḥ sarve nipetuḥ sma puraukasaḥ / tān ānīya mahāyogī mayaḥ kūparase 'kṣipat //
सिद्धामृतरसस्पृष्टा वज्रसारा महौजसः । उत्तस्थुर्मेघदलना वैद्युता इव वह्नयः ॥
siddhāmṛtarasaspṛṣṭā vajrasārā mahaujasaḥ / uttasthurmeghadalanā vaidyutā iva vahnayaḥ //
विलोक्य भग्नसङ्कल्पं विमनस्कं वृषध्वजम् । तदायं भगवान् विष्णुस्तत्रोपायमकल्पयत् ॥
vilokya bhagnasaṅkalpaṃ vimanaskaṃ vṛṣadhvajam / tadāyaṃ bhagavān viṣṇustatropāyamakalpayat //
वत्सश्चासीत् तदा ब्रह्मा स्वयं विष्णुरयं हि गौः । प्रविश्य त्रिपुरं काले रसकूपामृतं पपौ ॥
vatsaścāsīt tadā brahmā svayaṃ viṣṇurayaṃ hi gauḥ / praviśya tripuraṃ kāle rasakūpāmṛtaṃ papau //
ते ऽसुरा ह्यपि पश्यन्तो न न्यषेधन् विमोहिताः । तद्विज्ञाय महायोगी रसपालान् इदं जगौ ॥
te 'surā hyapi paśyanto na nyaṣedhan vimohitāḥ / tadvijñāya mahāyogī rasapālān idaṃ jagau //
स्मयन् विशोकः शोकार्तान् स्मरन् दैवगतिं च ताम् । देवो ऽसुरो नरो ऽन्यो वा नेश्वरो ऽस्तीह कश्चन ॥
smayan viśokaḥ śokārtān smaran daivagatiṃ ca tām / devo 'suro naro 'nyo vā neśvaro 'stīha kaścana //
आत्मनो ऽन्यस्य वा दिष्टं दैवेनापोहितुं द्वयोः । अथासौ शक्तिभिः स्वाभिः शम्भोः प्राधानिकं व्यधात् ॥
ātmano 'nyasya vā diṣṭaṃ daivenāpohituṃ dvayoḥ / athāsau śaktibhiḥ svābhiḥ śambhoḥ prādhānikaṃ vyadhāt //
धर्मज्ञानविरक्त्यृद्धि तपोविद्याक्रियादिभिः । रथं सूतं ध्वजं वाहान् धनुर्वर्मशरादि यत् ॥
dharmajñānaviraktyṛddhi tapovidyākriyādibhiḥ / rathaṃ sūtaṃ dhvajaṃ vāhān dhanurvarmaśarādi yat //
सन्नद्धो रथमास्थाय शरं धनुरुपाददे । शरं धनुषि सन्धाय मुहूर्ते ऽभिजितीश्वरः ॥
sannaddho rathamāsthāya śaraṃ dhanurupādade / śaraṃ dhanuṣi sandhāya muhūrte 'bhijitīśvaraḥ //
ददाह तेन दुर्भेद्या हरो ऽथ त्रिपुरो नृप । दिवि दुन्दुभयो नेदुर्विमानशतसङ्कुलाः ॥
dadāha tena durbhedyā haro 'tha tripuro nṛpa / divi dundubhayo nedurvimānaśatasaṅkulāḥ //
देवर्षिपितृसिद्धेशा जयेति कुसुमोत्करैः । अवाकिरन् जगुर्हृष्टा ननृतुश्चाप्सरोगणाः ॥
devarṣipitṛsiddheśā jayeti kusumotkaraiḥ / avākiran jagurhṛṣṭā nanṛtuścāpsarogaṇāḥ //
एवं दग्ध्वा पुरस्तिस्रो भगवान् पुरहा नृप । ब्रह्मादिभिः स्तूयमानः स्वं धाम प्रत्यपद्यत ॥
evaṃ dagdhvā purastisro bhagavān purahā nṛpa / brahmādibhiḥ stūyamānaḥ svaṃ dhāma pratyapadyata //
एवं विधान्यस्य हरेः स्वमायया विडम्बमानस्य नृलोकमात्मनः । वीर्याणि गीतान्यृषिभिर्जगद्गुरोर् लोकं पुनानान्यपरं वदामि किम् ॥
evaṃ vidhānyasya hareḥ svamāyayā viḍambamānasya nṛlokamātmanaḥ / vīryāṇi gītānyṛṣibhirjagadguror lokaṃ punānānyaparaṃ vadāmi kim //