श्री-राजोवाच कथितो वंश-विस्तारो भवता सोम-सूर्ययोः । राज्ञां चोभय-वंश्यानां चरितं परमाद्भुतम् ॥
śrī-rājovāca kathito vaṃśa-vistāro bhavatā soma-sūryayoḥ / rājñāṃ cobhaya-vaṃśyānāṃ caritaṃ paramādbhutam //
यदोश् च धर्म-शीलस्य नितरां मुनि-सत्तम । तत्रांशेनावतीर्णस्य विष्णोर् वीर्याणि शंस नः ॥
yadoś ca dharma-śīlasya nitarāṃ muni-sattama / tatrāṃśenāvatīrṇasya viṣṇor vīryāṇi śaṃsa naḥ //
अवतीर्य यदोर् वंशे भगवान् भूत-भावनः । कृतवान् यानि विश्वात्मा तानि नो वद विस्तरात् ॥
avatīrya yador vaṃśe bhagavān bhūta-bhāvanaḥ / kṛtavān yāni viśvātmā tāni no vada vistarāt //
निवृत्त-तर्षैर् उपगीयमानाद् भवौषधाच् छ्रोत्र-मनो-ऽभिरामात् । क उत्तमश्लोक-गुणानुवादात् पुमान् विरज्येत विना पशुघ्नात् ॥
nivṛtta-tarṣair upagīyamānād bhavauṣadhāc chrotra-mano-'bhirāmāt / ka uttamaśloka-guṇānuvādāt pumān virajyeta vinā paśughnāt //
पितामहा मे समरे ऽमरञ्जयैर् देवव्रताद्यातिरथैस् तिमिङ्गिलैः । दुरत्ययं कौरव-सैन्य-सागरं कृत्वातरन् वत्स-पदं स्म यत्-प्लवाः ॥
pitāmahā me samare 'marañjayair devavratādyātirathais timiṅgilaiḥ / duratyayaṃ kaurava-sainya-sāgaraṃ kṛtvātaran vatsa-padaṃ sma yat-plavāḥ //
द्रौण्य्-अस्त्र-विप्लुष्टम् इदं मद्-अङ्गं सन्तान-बीजं कुरु-पाण्डवानाम् । जुगोप कुक्षिं गत आत्त-चक्रो मातुश् च मे यः शरणं गतायाः ॥
drauṇy-astra-vipluṣṭam idaṃ mad-aṅgaṃ santāna-bījaṃ kuru-pāṇḍavānām / jugopa kukṣiṃ gata ātta-cakro mātuś ca me yaḥ śaraṇaṃ gatāyāḥ //
वीर्याणि तस्याखिल-देह-भाजाम् अन्तर् बहिः पूरुष-काल-रूपैः । प्रयच्छतो मृत्युम् उतामृतं च माया-मनुष्यस्य वदस्व विद्वन् ॥
vīryāṇi tasyākhila-deha-bhājām antar bahiḥ pūruṣa-kāla-rūpaiḥ / prayacchato mṛtyum utāmṛtaṃ ca māyā-manuṣyasya vadasva vidvan //
रोहिण्यास् तनयः प्रोक्तो रामः सङ्कर्षणस् त्वया । देवक्या गर्भ-सम्बन्धः कुतो देहान्तरं विना ॥
rohiṇyās tanayaḥ prokto rāmaḥ saṅkarṣaṇas tvayā / devakyā garbha-sambandhaḥ kuto dehāntaraṃ vinā //
कस्मान् मुकुन्दो भगवान् पितुर् गेहाद् व्रजं गतः । क्व वासं ज्ञातिभिः सार्धं कृतवान् सात्वतां पतिः ॥
kasmān mukundo bhagavān pitur gehād vrajaṃ gataḥ / kva vāsaṃ jñātibhiḥ sārdhaṃ kṛtavān sātvatāṃ patiḥ //
व्रजे वसन् किम् अकरोन् मधुपुर्यां च केशवः । भ्रातरं चावधीत् कंसं मातुर् अद्धातद्-अर्हणम् ॥
vraje vasan kim akaron madhupuryāṃ ca keśavaḥ / bhrātaraṃ cāvadhīt kaṃsaṃ mātur addhātad-arhaṇam //
देहं मानुषम् आश्रित्य कति वर्षाणि वृष्णिभिः । यदु-पुर्यां सहावात्सीत् पत्न्यः कत्य् अभवन् प्रभोः ॥
dehaṃ mānuṣam āśritya kati varṣāṇi vṛṣṇibhiḥ / yadu-puryāṃ sahāvātsīt patnyaḥ katy abhavan prabhoḥ //
एतद् अन्यच् च सर्वं मे मुने कृष्ण-विचेष्टितम् । वक्तुम् अर्हसि सर्वज्ञ श्रद्दधानाय विस्तृतम् ॥
etad anyac ca sarvaṃ me mune kṛṣṇa-viceṣṭitam / vaktum arhasi sarvajña śraddadhānāya vistṛtam //
नैषातिदुःसहा क्षुन् मां त्यक्तोदम् अपि बाधते । पिबन्तं त्वन्-मुखाम्भोज- च्युतं हरि-कथामृतम् ॥
naiṣātiduḥsahā kṣun māṃ tyaktodam api bādhate / pibantaṃ tvan-mukhāmbhoja- cyutaṃ hari-kathāmṛtam //
सूत उवाच एवं निशम्य भृगु-नन्दन साधु-वादं वैयासकिः स भगवान् अथ विष्णु-रातम् एवं निशम्य भृगु-नन्दन साधु-वादं वैयासकिः स भगवान् अथ विष्णु-रातम् प्रत्यर्च्य कृष्ण-चरितं कलि-कल्मष-घ्नं व्याहर्तुम् आरभत भागवत-प्रधानः ॥
sūta uvāca evaṃ niśamya bhṛgu-nandana sādhu-vādaṃ vaiyāsakiḥ sa bhagavān atha viṣṇu-rātam evaṃ niśamya bhṛgu-nandana sādhu-vādaṃ vaiyāsakiḥ sa bhagavān atha viṣṇu-rātam pratyarcya kṛṣṇa-caritaṃ kali-kalmaṣa-ghnaṃ vyāhartum ārabhata bhāgavata-pradhānaḥ //
श्री-शुक उवाच सम्यग् व्यवसिता बुद्धिस् तव राजर्षि-सत्तम । वासुदेव-कथायां ते यज् जाता नैष्ठिकी रतिः ॥
śrī-śuka uvāca samyag vyavasitā buddhis tava rājarṣi-sattama / vāsudeva-kathāyāṃ te yaj jātā naiṣṭhikī ratiḥ //
वासुदेव-कथा-प्रश्नः पुरुषांस् त्रीन् पुनाति हि । वक्तारं प्रच्छकं श्रोतॄंस् तत्-पाद-सलिलं यथा ॥
vāsudeva-kathā-praśnaḥ puruṣāṃs trīn punāti hi / vaktāraṃ pracchakaṃ śrotṝṃs tat-pāda-salilaṃ yathā //
भूमिर् दृप्त-नृप-व्याज- दैत्यानीक-शतायुतैः । आक्रान्ता भूरि-भारेण ब्रह्माणं शरणं ययौ ॥
bhūmir dṛpta-nṛpa-vyāja- daityānīka-śatāyutaiḥ / ākrāntā bhūri-bhāreṇa brahmāṇaṃ śaraṇaṃ yayau //
गौर् भूत्वाश्रु-मुखी खिन्ना क्रन्दन्ती करुणं विभोः । उपस्थितान्तिके तस्मै व्यसनं समवोचत ॥
gaur bhūtvāśru-mukhī khinnā krandantī karuṇaṃ vibhoḥ / upasthitāntike tasmai vyasanaṃ samavocata //
ब्रह्मा तद्-उपधार्याथ सह देवैस् तया सह । जगाम स-त्रि-नयनस् तीरं क्षीर-पयो-निधेः ॥
brahmā tad-upadhāryātha saha devais tayā saha / jagāma sa-tri-nayanas tīraṃ kṣīra-payo-nidheḥ //
तत्र गत्वा जगन्नाथं देव-देवं वृषाकपिम् । पुरुषं पुरुष-सूक्तेन उपतस्थे समाहितः ॥
tatra gatvā jagannāthaṃ deva-devaṃ vṛṣākapim / puruṣaṃ puruṣa-sūktena upatasthe samāhitaḥ //
गिरं समाधौ गगने समीरितां निशम्य वेधास् त्रिदशान् उवाच ह । गां पौरुषीं मे शृणुतामराः पुनर् विधीयताम् आशु तथैव मा चिरम् ॥
giraṃ samādhau gagane samīritāṃ niśamya vedhās tridaśān uvāca ha / gāṃ pauruṣīṃ me śṛṇutāmarāḥ punar vidhīyatām āśu tathaiva mā ciram //
पुरैव पुंसावधृतो धरा-ज्वरो भवद्भिर् अंशैर् यदुषूपजन्यताम् । स यावद् उर्व्या भरम् ईश्वरेश्वरः स्व-काल-शक्त्या क्षपयंश् चरेद् भुवि ॥
puraiva puṃsāvadhṛto dharā-jvaro bhavadbhir aṃśair yaduṣūpajanyatām / sa yāvad urvyā bharam īśvareśvaraḥ sva-kāla-śaktyā kṣapayaṃś cared bhuvi //
वसुदेव-गृहे साक्षाद् भगवान् पुरुषः परः । जनिष्यते तत्-प्रियार्थं सम्भवन्तु सुर-स्त्रियः ॥
vasudeva-gṛhe sākṣād bhagavān puruṣaḥ paraḥ / janiṣyate tat-priyārthaṃ sambhavantu sura-striyaḥ //
वासुदेव-कलानन्तः सहस्र-वदनः स्वराट् । अग्रतो भविता देवो हरेः प्रिय-चिकीर्षया ॥
vāsudeva-kalānantaḥ sahasra-vadanaḥ svarāṭ / agrato bhavitā devo hareḥ priya-cikīrṣayā //
विष्णोर् माया भगवती यया सम्मोहितं जगत् । आदिष्टा प्रभुणांशेन कार्यार्थे सम्भविष्यति ॥
viṣṇor māyā bhagavatī yayā sammohitaṃ jagat / ādiṣṭā prabhuṇāṃśena kāryārthe sambhaviṣyati //
श्री-शुक उवाच इत्य् आदिश्यामर-गणान् प्रजापति-पतिर् विभुः । आश्वास्य च महीं गीर्भिः स्व-धाम परमं ययौ ॥
śrī-śuka uvāca ity ādiśyāmara-gaṇān prajāpati-patir vibhuḥ / āśvāsya ca mahīṃ gīrbhiḥ sva-dhāma paramaṃ yayau //
शूरसेनो यदुपतिर् मथुराम् आवसन् पुरीम् । माथुराञ् छूरसेनांश् च विषयान् बुभुजे पुरा ॥
śūraseno yadupatir mathurām āvasan purīm / māthurāñ chūrasenāṃś ca viṣayān bubhuje purā //
राजधानी ततः साभूत् सर्व-यादव-भूभुजाम् । मथुरा भगवान् यत्र नित्यं सन्निहितो हरिः ॥
rājadhānī tataḥ sābhūt sarva-yādava-bhūbhujām / mathurā bhagavān yatra nityaṃ sannihito hariḥ //
तस्यां तु कर्हिचिच् छौरिर् वसुदेवः कृतोद्वहः । देवक्या सूर्यया सार्धं प्रयाणे रथम् आरुहत् ॥
tasyāṃ tu karhicic chaurir vasudevaḥ kṛtodvahaḥ / devakyā sūryayā sārdhaṃ prayāṇe ratham āruhat //
उग्रसेन-सुतः कंसः स्वसुः प्रिय-चिकीर्षया । रश्मीन् हयानां जग्राह रौक्मै रथ-शतैर् वृतः ॥
ugrasena-sutaḥ kaṃsaḥ svasuḥ priya-cikīrṣayā / raśmīn hayānāṃ jagrāha raukmai ratha-śatair vṛtaḥ //
चतुः-शतं पारिबर्हं गजानां हेम-मालिनाम् । अश्वानाम् अयुतं सार्धं रथानां च त्रि-षट्-शतम् ॥
catuḥ-śataṃ pāribarhaṃ gajānāṃ hema-mālinām / aśvānām ayutaṃ sārdhaṃ rathānāṃ ca tri-ṣaṭ-śatam //
दासीनां सुकुमारीणां द्वे शते समलङ्कृते । दुहित्रे देवकः प्रादाद् याने दुहितृ-वत्सलः ॥
dāsīnāṃ sukumārīṇāṃ dve śate samalaṅkṛte / duhitre devakaḥ prādād yāne duhitṛ-vatsalaḥ //
शङ्ख-तूर्य-मृदङ्गाश् च नेदुर् दुन्दुभयः समम् । प्रयाण-प्रक्रमे तात वर-वध्वोः सुमङ्गलम् ॥
śaṅkha-tūrya-mṛdaṅgāś ca nedur dundubhayaḥ samam / prayāṇa-prakrame tāta vara-vadhvoḥ sumaṅgalam //
पथि प्रग्रहिणं कंसम् आभाष्याहाशरीर-वाक् । अस्यास् त्वाम् अष्टमो गर्भो हन्ता यां वहसे ऽबुध ॥
pathi pragrahiṇaṃ kaṃsam ābhāṣyāhāśarīra-vāk / asyās tvām aṣṭamo garbho hantā yāṃ vahase 'budha //
इत्य् उक्तः स खलः पापो भोजानां कुल-पांसनः । भगिनीं हन्तुम् आरब्धं खड्ग-पाणिः कचे ऽग्रहीत् ॥
ity uktaḥ sa khalaḥ pāpo bhojānāṃ kula-pāṃsanaḥ / bhaginīṃ hantum ārabdhaṃ khaḍga-pāṇiḥ kace 'grahīt //
तं जुगुप्सित-कर्माणं नृशंसं निरपत्रपम् । वसुदेवो महा-भाग उवाच परिसान्त्वयन् ॥
taṃ jugupsita-karmāṇaṃ nṛśaṃsaṃ nirapatrapam / vasudevo mahā-bhāga uvāca parisāntvayan //
श्री-वसुदेव उवाच श्लाघनीय-गुणः शूरैर् भवान् भोज-यशस्करः । स कथं भगिनीं हन्यात् स्त्रियम् उद्वाह-पर्वणि ॥
śrī-vasudeva uvāca ślāghanīya-guṇaḥ śūrair bhavān bhoja-yaśaskaraḥ / sa kathaṃ bhaginīṃ hanyāt striyam udvāha-parvaṇi //
मृत्युर् जन्मवतां वीर देहेन सह जायते । अद्य वाब्द-शतान्ते वा मृत्युर् वै प्राणिनां ध्रुवः ॥
mṛtyur janmavatāṃ vīra dehena saha jāyate / adya vābda-śatānte vā mṛtyur vai prāṇināṃ dhruvaḥ //
देहे पञ्चत्वम् आपन्ने देही कर्मानुगो ऽवशः । देहान्तरम् अनुप्राप्य प्राक्तनं त्यजते वपुः ॥
dehe pañcatvam āpanne dehī karmānugo 'vaśaḥ / dehāntaram anuprāpya prāktanaṃ tyajate vapuḥ //
व्रजंस् तिष्ठन् पदैकेन यथैवैकेन गच्छति । यथा तृण-जलौकैवं देही कर्म-गतिं गतः ॥
vrajaṃs tiṣṭhan padaikena yathaivaikena gacchati / yathā tṛṇa-jalaukaivaṃ dehī karma-gatiṃ gataḥ //
स्वप्ने यथा पश्यति देहम् ईदृशं मनोरथेनाभिनिविष्ट-चेतनः । दृष्ट-श्रुताभ्यां मनसानुचिन्तयन् प्रपद्यते तत् किम् अपि ह्य् अपस्मृतिः ॥
svapne yathā paśyati deham īdṛśaṃ manorathenābhiniviṣṭa-cetanaḥ / dṛṣṭa-śrutābhyāṃ manasānucintayan prapadyate tat kim api hy apasmṛtiḥ //
यतो यतो धावति दैव-चोदितं मनो विकारात्मकम् आप पञ्चसु । गुणेषु माया-रोचितेषु देह्य् असौ प्रपद्यमानः सह तेन जायते ॥
yato yato dhāvati daiva-coditaṃ mano vikārātmakam āpa pañcasu / guṇeṣu māyā-rociteṣu dehy asau prapadyamānaḥ saha tena jāyate //
ज्योतिर् यथैवोदक-पार्थिवेष्व् अदः समीर-वेगानुगतं विभाव्यते अम्प्; एवं स्व-माया-रचितेष्व् असौ पुमान् गुणेषु रागानुगतो विमुह्यति ॥
jyotir yathaivodaka-pārthiveṣv adaḥ samīra-vegānugataṃ vibhāvyate amp; evaṃ sva-māyā-raciteṣv asau pumān guṇeṣu rāgānugato vimuhyati //
तस्मान् न कस्यचिद् द्रोहम् आचरेत् स तथा-विधः । आत्मनः क्षेमम् अन्विच्छन् द्रोग्धुर् वै परतो भयम् ॥
tasmān na kasyacid droham ācaret sa tathā-vidhaḥ / ātmanaḥ kṣemam anvicchan drogdhur vai parato bhayam //
एषा तवानुजा बाला कृपणा पुत्रिकोपमा । हन्तुं नार्हसि कल्याणीम् इमां त्वं दीन-वत्सलः ॥
eṣā tavānujā bālā kṛpaṇā putrikopamā / hantuṃ nārhasi kalyāṇīm imāṃ tvaṃ dīna-vatsalaḥ //
श्री-शुक उवाच एवं स सामभिर् भेदैर् बोध्यमानो ऽपि दारुणः । न न्यवर्तत कौरव्य पुरुषादान् अनुव्रतः ॥
śrī-śuka uvāca evaṃ sa sāmabhir bhedair bodhyamāno 'pi dāruṇaḥ / na nyavartata kauravya puruṣādān anuvrataḥ //
निर्बन्धं तस्य तं ज्ञात्वा विचिन्त्यानकदुन्दुभिः । प्राप्तं कालं प्रतिव्योढुम् इदं तत्रान्वपद्यत ॥
nirbandhaṃ tasya taṃ jñātvā vicintyānakadundubhiḥ / prāptaṃ kālaṃ prativyoḍhum idaṃ tatrānvapadyata //
मृत्युर् बुद्धिमतापोह्यो यावद् बुद्धि-बलोदयम् । यद्य् असौ न निवर्तेत नापराधो ऽस्ति देहिनः ॥
mṛtyur buddhimatāpohyo yāvad buddhi-balodayam / yady asau na nivarteta nāparādho 'sti dehinaḥ //
प्रदाय मृत्यवे पुत्रान् मोचये कृपणाम् इमाम् । सुता मे यदि जायेरन् मृत्युर् वा न म्रियेत चेत् ॥
pradāya mṛtyave putrān mocaye kṛpaṇām imām / sutā me yadi jāyeran mṛtyur vā na mriyeta cet //
विपर्ययो वा किं न स्याद् गतिर् धातुर् दुरत्यया । उपस्थितो निवर्तेत निवृत्तः पुनर् आपतेत् ॥
viparyayo vā kiṃ na syād gatir dhātur duratyayā / upasthito nivarteta nivṛttaḥ punar āpatet //
अग्नेर् यथा दारु-वियोग-योगयोर् अदृष्टतो ऽन्यन् न निमित्तम् अस्ति । एवं हि जन्तोर् अपि दुर्विभाव्यः शरीर-संयोग-वियोग-हेतुः ॥
agner yathā dāru-viyoga-yogayor adṛṣṭato 'nyan na nimittam asti / evaṃ hi jantor api durvibhāvyaḥ śarīra-saṃyoga-viyoga-hetuḥ //
एवं विमृश्य तं पापं यावद्-आत्मनि-दर्शनम् । पूजयाम् आस वै शौरिर् बहु-मान-पुरःसरम् ॥
evaṃ vimṛśya taṃ pāpaṃ yāvad-ātmani-darśanam / pūjayām āsa vai śaurir bahu-māna-puraḥsaram //
प्रसन्न-वदनाम्भोजो नृशंसं निरपत्रपम् । मनसा दूयमानेन विहसन्न् इदम् अब्रवीत् ॥
prasanna-vadanāmbhojo nṛśaṃsaṃ nirapatrapam / manasā dūyamānena vihasann idam abravīt //
श्री-वसुदेव उवाच न ह्य् अस्यास् ते भयं सौम्य यद् वै साहाशरीर-वाक् । पुत्रान् समर्पयिष्ये ऽस्या यतस् ते भयम् उत्थितम् ॥
śrī-vasudeva uvāca na hy asyās te bhayaṃ saumya yad vai sāhāśarīra-vāk / putrān samarpayiṣye 'syā yatas te bhayam utthitam //
श्री-शुक उवाच स्वसुर् वधान् निववृते कंसस् तद्-वाक्य-सार-वित् । वसुदेवो ऽपि तं प्रीतः प्रशस्य प्राविशद् गृहम् ॥
śrī-śuka uvāca svasur vadhān nivavṛte kaṃsas tad-vākya-sāra-vit / vasudevo 'pi taṃ prītaḥ praśasya prāviśad gṛham //
अथ काल उपावृत्ते देवकी सर्व-देवता । पुत्रान् प्रसुषुवे चाष्टौ कन्यां चैवानुवत्सरम् ॥
atha kāla upāvṛtte devakī sarva-devatā / putrān prasuṣuve cāṣṭau kanyāṃ caivānuvatsaram //
कीर्तिमन्तं प्रथमजं कंसायानकदुन्दुभिः । अर्पयाम् आस कृच्छ्रेण सो ऽनृताद् अतिविह्वलः ॥
kīrtimantaṃ prathamajaṃ kaṃsāyānakadundubhiḥ / arpayām āsa kṛcchreṇa so 'nṛtād ativihvalaḥ //
किं दुःसहं नु साधूनां विदुषां किम् अपेक्षितम् । किम् अकार्यं कदर्याणां दुस्त्यजं किं धृतात्मनाम् ॥
kiṃ duḥsahaṃ nu sādhūnāṃ viduṣāṃ kim apekṣitam / kim akāryaṃ kadaryāṇāṃ dustyajaṃ kiṃ dhṛtātmanām //
दृष्ट्वा समत्वं तच् छौरेः सत्ये चैव व्यवस्थितिम् । कंसस् तुष्ट-मना राजन् प्रहसन्न् इदम् अब्रवीत् ॥
dṛṣṭvā samatvaṃ tac chaureḥ satye caiva vyavasthitim / kaṃsas tuṣṭa-manā rājan prahasann idam abravīt //
प्रतियातु कुमारो ऽयं न ह्य् अस्माद् अस्ति मे भयम् । अष्टमाद् युवयोर् गर्भान् मृत्युर् मे विहितः किल ॥
pratiyātu kumāro 'yaṃ na hy asmād asti me bhayam / aṣṭamād yuvayor garbhān mṛtyur me vihitaḥ kila //
तथेति सुतम् आदाय ययाव् आनकदुन्दुभिः । नाभ्यनन्दत तद्-वाक्यम् असतो ऽविजितात्मनः ॥
tatheti sutam ādāya yayāv ānakadundubhiḥ / nābhyanandata tad-vākyam asato 'vijitātmanaḥ //
नन्दाद्या ये व्रजे गोपा याश् चामीषां च योषितः । वृष्णयो वसुदेवाद्या देवक्य्-आद्या यदु-स्त्रियः ॥
nandādyā ye vraje gopā yāś cāmīṣāṃ ca yoṣitaḥ / vṛṣṇayo vasudevādyā devaky-ādyā yadu-striyaḥ //
सर्वे वै देवता-प्राया उभयोर् अपि भारत । ज्ञातयो बन्धु-सुहृदो ये च कंसम् अनुव्रताः ॥
sarve vai devatā-prāyā ubhayor api bhārata / jñātayo bandhu-suhṛdo ye ca kaṃsam anuvratāḥ //
एतत् कंसाय भगवाञ् छशंसाभ्येत्य नारदः । भूमेर् भारायमाणानां दैत्यानां च वधोद्यमम् ॥
etat kaṃsāya bhagavāñ chaśaṃsābhyetya nāradaḥ / bhūmer bhārāyamāṇānāṃ daityānāṃ ca vadhodyamam //
ऋषेर् विनिर्गमे कंसो यदून् मत्वा सुरान् इति । देवक्या गर्भ-सम्भूतं विष्णुं च स्व-वधं प्रति ॥
ṛṣer vinirgame kaṃso yadūn matvā surān iti / devakyā garbha-sambhūtaṃ viṣṇuṃ ca sva-vadhaṃ prati //
देवकीं वसुदेवं च निगृह्य निगडैर् गृहे । जातं जातम् अहन् पुत्रं तयोर् अजन-शङ्कया ॥
devakīṃ vasudevaṃ ca nigṛhya nigaḍair gṛhe / jātaṃ jātam ahan putraṃ tayor ajana-śaṅkayā //
मातरं पितरं भ्रातॄन् सर्वांश् च सुहृदस् तथा । घ्नन्ति ह्य् असुतृपो लुब्धा राजानः प्रायशो भुवि ॥
mātaraṃ pitaraṃ bhrātṝn sarvāṃś ca suhṛdas tathā / ghnanti hy asutṛpo lubdhā rājānaḥ prāyaśo bhuvi //
आत्मानम् इह सञ्जातं जानन् प्राग् विष्णुना हतम् । महासुरं कालनेमिं यदुभिः स व्यरुध्यत ॥
ātmānam iha sañjātaṃ jānan prāg viṣṇunā hatam / mahāsuraṃ kālanemiṃ yadubhiḥ sa vyarudhyata //
उग्रसेनं च पितरं यदु-भोजान्धकाधिपम् । स्वयं निगृह्य बुभुजे शूरसेनान् महा-बलः ॥
ugrasenaṃ ca pitaraṃ yadu-bhojāndhakādhipam / svayaṃ nigṛhya bubhuje śūrasenān mahā-balaḥ //