एकदा तु विना रामं कृष्णो वृन्दावनं ययौ विचचार वृतो गोपैर् वन्यपुष्पस्रगुज्ज्वलः ॥
ekadā tu vinā rāmaṃ kṛṣṇo vṛndāvanaṃ yayau vicacāra vṛto gopair vanyapuṣpasragujjvalaḥ //
स जगामाथ कालिन्दीं लोलकल्लोलशालिनीम् तीरसंलग्नफेनौघैर् हसन्तीम् इव सर्वतः ॥
sa jagāmātha kālindīṃ lolakallolaśālinīm tīrasaṃlagnaphenaughair hasantīm iva sarvataḥ //
तस्यां चातिमहाभीमं विषाग्निसृतवारिणम् ह्रदं कालियनागस्य ददृशे ऽतीव भीषणम् ॥
tasyāṃ cātimahābhīmaṃ viṣāgnisṛtavāriṇam hradaṃ kāliyanāgasya dadṛśe 'tīva bhīṣaṇam //
विषाग्निना विसरता दग्धतीरमहातरुम् वाताहताम्बुविक्षेपस्पर्शदग्धविहंगमम् ॥
viṣāgninā visaratā dagdhatīramahātarum vātāhatāmbuvikṣepasparśadagdhavihaṃgamam //
तम् अतीव महारौद्रं मृत्युवक्त्रम् इवापरम् विलोक्य चिन्तयाम् आस भगवान् मधुसूदनः ॥
tam atīva mahāraudraṃ mṛtyuvaktram ivāparam vilokya cintayām āsa bhagavān madhusūdanaḥ //
अस्मिन् वसति दुष्टात्मा कालियो ऽसौ विषायुधः यो मया निर्जितस् त्यक्त्वा दुष्टो नष्टः पयोनिधिम् ॥
asmin vasati duṣṭātmā kāliyo 'sau viṣāyudhaḥ yo mayā nirjitas tyaktvā duṣṭo naṣṭaḥ payonidhim //
तेनेयं दूषिता सर्वा यमुना सागराङ्गना न नरैर् गोधनैर् वापि तृषार्तैर् उपभुज्यते ॥
teneyaṃ dūṣitā sarvā yamunā sāgarāṅganā na narair godhanair vāpi tṛṣārtair upabhujyate //
तद् अस्य नागराजस्य कर्तव्यो निग्रहो मया चिरम् अत्र सुखं येन चरेयुर् व्रजवासिनः ॥
tad asya nāgarājasya kartavyo nigraho mayā ciram atra sukhaṃ yena careyur vrajavāsinaḥ //
एतदर्थं नृलोके ऽस्मिन्न् अवतारो मया कृतः यद् एषाम् उत्पथस्थानां कार्या शान्तिर् दुरात्मनाम् ॥
etadarthaṃ nṛloke 'sminn avatāro mayā kṛtaḥ yad eṣām utpathasthānāṃ kāryā śāntir durātmanām //
तद् एतन् नातिदूरस्थं कदम्बम् उरुशाखिनम् अधिरुह्योत्पतिष्यामि ह्रदे ऽस्मिन्न् अनिलाशिनः ॥
tad etan nātidūrasthaṃ kadambam uruśākhinam adhiruhyotpatiṣyāmi hrade 'sminn anilāśinaḥ //
इत्थं विचिन्त्य बद्ध्वा च गाढं परिकरं ततः निपपात ह्रदे तत्र सर्पराजस्य वेगितः ॥
itthaṃ vicintya baddhvā ca gāḍhaṃ parikaraṃ tataḥ nipapāta hrade tatra sarparājasya vegitaḥ //
तेनापि पतता तत्र क्षोभितः स महाह्रदः अत्यर्थं दूरजातांस् तु तान् असिञ्चन् महीरुहान् ॥
tenāpi patatā tatra kṣobhitaḥ sa mahāhradaḥ atyarthaṃ dūrajātāṃs tu tān asiñcan mahīruhān //
ते हि दुष्टविषज्वालातप्ताम्बुपवनोक्षिताः जज्वलुः पादपाः सद्यो ज्वालाव्याप्तदिगन्तराः ॥
te hi duṣṭaviṣajvālātaptāmbupavanokṣitāḥ jajvaluḥ pādapāḥ sadyo jvālāvyāptadigantarāḥ //
आस्फोटयाम् आस तदा कृष्णो नागह्रदे भुजम् तच्छब्दश्रवणाच् चाशु नागराजो ऽभ्युपागमत् ॥
āsphoṭayām āsa tadā kṛṣṇo nāgahrade bhujam tacchabdaśravaṇāc cāśu nāgarājo 'bhyupāgamat //
आताम्रनयनः कोपाद् विषज्वालाकुलैः फणैः वृतो महाविषैश् चान्यैर् उरगैर् अनिलाशिभिः ॥
ātāmranayanaḥ kopād viṣajvālākulaiḥ phaṇaiḥ vṛto mahāviṣaiś cānyair uragair anilāśibhiḥ //
नागपत्न्यश् च शतशो हारिहारोपशोभिताः प्रकम्पिततनुक्षेपचलत्कुण्डलकान्तयः ॥
nāgapatnyaś ca śataśo hārihāropaśobhitāḥ prakampitatanukṣepacalatkuṇḍalakāntayaḥ //
ततः प्रवेशितः सर्पैः स कृष्णो भोगबन्धनम् ददंशुश् चापि ते कृष्णं विषज्वालाविलैर् मुखैः ॥
tataḥ praveśitaḥ sarpaiḥ sa kṛṣṇo bhogabandhanam dadaṃśuś cāpi te kṛṣṇaṃ viṣajvālāvilair mukhaiḥ //
तं तत्र पतितं दृष्ट्वा सर्पभोगनिपीडितम् गोपा व्रजम् उपागम्य चुक्रुशुः शोकलालसाः ॥
taṃ tatra patitaṃ dṛṣṭvā sarpabhoganipīḍitam gopā vrajam upāgamya cukruśuḥ śokalālasāḥ //
एष मोहं गतः कृष्णो मग्नौ वै कालिये ह्रदे भक्ष्यते सर्पराजेन तद् आगच्छत पश्यत ॥
eṣa mohaṃ gataḥ kṛṣṇo magnau vai kāliye hrade bhakṣyate sarparājena tad āgacchata paśyata //
तच् छ्रुत्वा ते तदा गोपा वज्रपातोपमं वचः गोप्यश् च त्वरिता जग्मुर् यशोदाप्रमुखा ह्रदम् ॥
tac chrutvā te tadā gopā vajrapātopamaṃ vacaḥ gopyaś ca tvaritā jagmur yaśodāpramukhā hradam //
हा हा क्वासाव् इति जनो गोपीनाम् अतिविह्वलः यशोदया समं भ्रान्तो द्रुतं प्रस्खलितं ययौ ॥
hā hā kvāsāv iti jano gopīnām ativihvalaḥ yaśodayā samaṃ bhrānto drutaṃ praskhalitaṃ yayau //
नन्दगोपश् च गोपाश् च रामश् चाद्भुतविक्रमः त्वरितं यमुनां जग्मुः कृष्णदर्शनलालसाः ॥
nandagopaś ca gopāś ca rāmaś cādbhutavikramaḥ tvaritaṃ yamunāṃ jagmuḥ kṛṣṇadarśanalālasāḥ //
ददृशुश् चापि ते तत्र सर्पराजवशं गतम् निष्प्रयत्नकृतं कृष्णं सर्पभोगेन वेष्टितम् ॥
dadṛśuś cāpi te tatra sarparājavaśaṃ gatam niṣprayatnakṛtaṃ kṛṣṇaṃ sarpabhogena veṣṭitam //
नन्दगोपश् च निश्चेष्टो न्यस्य पुत्रमुखे दृशम् यशोदा च महाभागा बभूव मुनिसत्तम ॥
nandagopaś ca niśceṣṭo nyasya putramukhe dṛśam yaśodā ca mahābhāgā babhūva munisattama //
गोप्यस् त्व् अन्या रुदन्त्यश् च ददृशुः शोककातराः प्रोचुश् च केशवं प्रीत्या भयकातर्यगद्गदम् ॥
gopyas tv anyā rudantyaś ca dadṛśuḥ śokakātarāḥ procuś ca keśavaṃ prītyā bhayakātaryagadgadam //
सर्वा यशोदया सार्धं विशामो ऽत्र महाह्रदे नागराजस्य नो गन्तुम् अस्माकं युज्यते व्रजे ॥
sarvā yaśodayā sārdhaṃ viśāmo 'tra mahāhrade nāgarājasya no gantum asmākaṃ yujyate vraje //
दिवसः को विना सूर्यं विना चन्द्रेण का निशा विना वृषेण का गावो विना कृष्णेन को व्रजः ॥
divasaḥ ko vinā sūryaṃ vinā candreṇa kā niśā vinā vṛṣeṇa kā gāvo vinā kṛṣṇena ko vrajaḥ //
विनाकृता न यास्यामः कृष्णेनानेन गोकुलम् अरण्यं नातिसेव्यं च वारिहीनं यथा सरः ॥
vinākṛtā na yāsyāmaḥ kṛṣṇenānena gokulam araṇyaṃ nātisevyaṃ ca vārihīnaṃ yathā saraḥ //
यत्र नेन्दीवरदलप्रख्यकान्तिर् अयं हरिः ॥
yatra nendīvaradalaprakhyakāntir ayaṃ hariḥ //
तेनापि मर्त्यवासेन रतिर् अस्तीति विस्मयः ॥
tenāpi martyavāsena ratir astīti vismayaḥ //
उत्फुल्लपङ्कजदलस्पष्टकान्तिविलोचनम् अपश्यन्तो हरिं दीनाः कथं गोष्ठे भविष्यथ ॥
utphullapaṅkajadalaspaṣṭakāntivilocanam apaśyanto hariṃ dīnāḥ kathaṃ goṣṭhe bhaviṣyatha //
अत्यर्थमधुरालापहृताशेषमनोधनम् न विना पुण्डरीकाक्षं यास्यामो नन्दगोकुलम् ॥
atyarthamadhurālāpahṛtāśeṣamanodhanam na vinā puṇḍarīkākṣaṃ yāsyāmo nandagokulam //
भोगेनावेष्टितस्यापि सर्पराजेन पश्यत स्मितशोभिमुखं गोप्यः कृष्णस्यास्मद्विलोकने ॥
bhogenāveṣṭitasyāpi sarparājena paśyata smitaśobhimukhaṃ gopyaḥ kṛṣṇasyāsmadvilokane //
इति गोपीवचः श्रुत्वा रौहिणेयो महाबलः गोपांश् च त्रासविधुरान् विलोक्य स्तिमितेक्षणः ॥
iti gopīvacaḥ śrutvā rauhiṇeyo mahābalaḥ gopāṃś ca trāsavidhurān vilokya stimitekṣaṇaḥ //
नन्दं च दीनम् अत्यर्थं न्यस्तदृष्टिं सुतानने मूर्च्छाकुलां यशोदां च कृष्णमाहात्म्यसंज्ञया ॥
nandaṃ ca dīnam atyarthaṃ nyastadṛṣṭiṃ sutānane mūrcchākulāṃ yaśodāṃ ca kṛṣṇamāhātmyasaṃjñayā //
किमर्थं देवदेवेश भावो ऽयं मानुषस् त्वया व्यज्यते ऽत्यन्तम् आत्मानं किम् अनन्तं न वेत्सि यत् ॥
kimarthaṃ devadeveśa bhāvo 'yaṃ mānuṣas tvayā vyajyate 'tyantam ātmānaṃ kim anantaṃ na vetsi yat //
त्वम् अस्य जगतो नाभिर् अराणाम् इव संश्रयः कर्तापहर्ता पाता च त्रैलोक्ये त्वं त्रयीमयः ॥
tvam asya jagato nābhir arāṇām iva saṃśrayaḥ kartāpahartā pātā ca trailokye tvaṃ trayīmayaḥ //
सेन्द्ररुद्राश्विवसुभिर् आदित्यैर् मरुदग्निभिः चिन्त्यसे त्वम् अचिन्त्यात्मन् समस्तैश् चैव योगिभिः ॥
sendrarudrāśvivasubhir ādityair marudagnibhiḥ cintyase tvam acintyātman samastaiś caiva yogibhiḥ //
जगत्यर्थे जगन्नाथ भारावतरणेच्छया अवतीर्णो ऽत्र मर्त्येषु तवांशश् चाहम् अग्रजः ॥
jagatyarthe jagannātha bhārāvataraṇecchayā avatīrṇo 'tra martyeṣu tavāṃśaś cāham agrajaḥ //
मनुष्यलीलां भगवन् भजता भवता सुराः विडम्बयन्तस् त्वल्लीलां सर्व एव सदासते ॥
manuṣyalīlāṃ bhagavan bhajatā bhavatā surāḥ viḍambayantas tvallīlāṃ sarva eva sadāsate //
अवतार्य भवान् पूर्वं गोकुले ऽत्र सुराङ्गनाः क्रीडार्थम् आत्मनः पश्चाद् अवतीर्णो ऽसि शाश्वत ॥
avatārya bhavān pūrvaṃ gokule 'tra surāṅganāḥ krīḍārtham ātmanaḥ paścād avatīrṇo 'si śāśvata //
अत्रावतीर्णयोः कृष्ण गोपा एव हि बान्धवाः गोप्यश् च सीदतः कस्मात् त्वं बन्धून् समुपेक्षसे ॥
atrāvatīrṇayoḥ kṛṣṇa gopā eva hi bāndhavāḥ gopyaś ca sīdataḥ kasmāt tvaṃ bandhūn samupekṣase //
दर्शितो मानुषो भावो दर्शितं बालचापलम् तद् अयं दम्यतां कृष्ण दुष्टात्मा दशनायुधः ॥
darśito mānuṣo bhāvo darśitaṃ bālacāpalam tad ayaṃ damyatāṃ kṛṣṇa duṣṭātmā daśanāyudhaḥ //
इति संस्मारितः कृष्णः स्मितभिन्नौष्ठसंपुटः आस्फोट्य मोचयाम् आस स्वदेहं भोगबन्धनात् ॥
iti saṃsmāritaḥ kṛṣṇaḥ smitabhinnauṣṭhasaṃpuṭaḥ āsphoṭya mocayām āsa svadehaṃ bhogabandhanāt //
आनम्य चापि हस्ताभ्याम् उभाभ्यां मध्यमं फणम् आरुह्याभुग्नशिरसि प्रननर्तोरुविक्रमः ॥
ānamya cāpi hastābhyām ubhābhyāṃ madhyamaṃ phaṇam āruhyābhugnaśirasi prananartoruvikramaḥ //
व्रणाः फणे ऽभवंश् चास्य कृष्णस्याङ्घ्रिनिकुट्टनैः यत्रोन्नतिं च कुरुते ननामास्य ततः शिरः ॥
vraṇāḥ phaṇe 'bhavaṃś cāsya kṛṣṇasyāṅghrinikuṭṭanaiḥ yatronnatiṃ ca kurute nanāmāsya tataḥ śiraḥ //
मूर्च्छाम् उपाययौ भ्रान्त्या नागः कृष्णस्य रेचकैः दण्डपातनिपातेन ववाम रुधिरं बहु ॥
mūrcchām upāyayau bhrāntyā nāgaḥ kṛṣṇasya recakaiḥ daṇḍapātanipātena vavāma rudhiraṃ bahu //
तं निर्भुग्नशिरोग्रीवम् आस्येभ्यः स्रुतशोणितम् विलोक्य शरणं जग्मुस् तत्पत्न्यो मधुसूदनम् ॥
taṃ nirbhugnaśirogrīvam āsyebhyaḥ srutaśoṇitam vilokya śaraṇaṃ jagmus tatpatnyo madhusūdanam //
ज्ञातो ऽसि देवदेवेश सर्वेशस् त्वम् अनुत्तमः परं ज्योतिर् अचिन्त्यं यत् तदंशः परमेश्वरः ॥
jñāto 'si devadeveśa sarveśas tvam anuttamaḥ paraṃ jyotir acintyaṃ yat tadaṃśaḥ parameśvaraḥ //
न समर्थाः सुराः स्तोतुं यम् अनन्यभवं प्रभुम् स्वरूपवर्णनं तस्य कथं योषित् करिष्यति ॥
na samarthāḥ surāḥ stotuṃ yam ananyabhavaṃ prabhum svarūpavarṇanaṃ tasya kathaṃ yoṣit kariṣyati //
यस्याखिलं महीव्योमजलाग्निपवनात्मकम् ब्रह्माण्डम् अल्पकांशांशः स्तोष्यामस् तं कथं वयम् ॥
yasyākhilaṃ mahīvyomajalāgnipavanātmakam brahmāṇḍam alpakāṃśāṃśaḥ stoṣyāmas taṃ kathaṃ vayam //
यतन्तो न विदुर् नित्यं यत्स्वरूपम् अयोगिनः परमार्थम् अणोर् अल्पं स्थूलात् स्थूलं नताः स्म तम् ॥
yatanto na vidur nityaṃ yatsvarūpam ayoginaḥ paramārtham aṇor alpaṃ sthūlāt sthūlaṃ natāḥ sma tam //
न यस्य जन्मने धाता यस्य नान्ताय चान्तकः स्थितिकर्ता न चान्यो ऽस्ति यस्य तस्मै नमः सदा ॥
na yasya janmane dhātā yasya nāntāya cāntakaḥ sthitikartā na cānyo 'sti yasya tasmai namaḥ sadā //
कोपः स्वल्पो ऽपि ते नास्ति स्थितिपालनम् एव ते कारणं कालियस्यास्य दमने श्रूयताम् अतः ॥
kopaḥ svalpo 'pi te nāsti sthitipālanam eva te kāraṇaṃ kāliyasyāsya damane śrūyatām ataḥ //
स्त्रियो ऽनुकम्प्याः साधूनां मूढा दीनाश् च जन्तवः यतस् ततो ऽस्य दीनस्य क्षम्यतां क्षमतां वर ॥
striyo 'nukampyāḥ sādhūnāṃ mūḍhā dīnāś ca jantavaḥ yatas tato 'sya dīnasya kṣamyatāṃ kṣamatāṃ vara //
समस्तजगदाधारो भवान् अल्पबलः फणी त्वत्पादपीडितो जह्यान् मुहूर्तार्धेन जीवितम् ॥
samastajagadādhāro bhavān alpabalaḥ phaṇī tvatpādapīḍito jahyān muhūrtārdhena jīvitam //
क्व पन्नगो ऽल्पवीर्यो ऽयं क्व भवान् भुवनाश्रयः प्रीतिद्वेषौ समोत्कृष्टगोचरौ च यतो ऽव्यय ॥
kva pannago 'lpavīryo 'yaṃ kva bhavān bhuvanāśrayaḥ prītidveṣau samotkṛṣṭagocarau ca yato 'vyaya //
ततः कुरु जगत्स्वामिन् प्रसादम् अवसीदतः प्राणांस् त्यजति नागो ऽयं भर्तृभिक्षा प्रदीयताम् ॥
tataḥ kuru jagatsvāmin prasādam avasīdataḥ prāṇāṃs tyajati nāgo 'yaṃ bhartṛbhikṣā pradīyatām //
इत्य् उक्ते ताभिर् आश्वस्य क्लान्तदेहो ऽपि पन्नगः प्रसीद देव देवेति प्राह वाक्यं शनैः शनैः ॥
ity ukte tābhir āśvasya klāntadeho 'pi pannagaḥ prasīda deva deveti prāha vākyaṃ śanaiḥ śanaiḥ //
तवाष्टगुणम् ऐश्वर्यं नाथ स्वाभाविकं परम् निरस्तातिशयं यस्य तस्य स्तोष्यामि किं न्व् अहम् ॥
tavāṣṭaguṇam aiśvaryaṃ nātha svābhāvikaṃ param nirastātiśayaṃ yasya tasya stoṣyāmi kiṃ nv aham //
त्वं परस् त्वं परस्याद्यः परं त्वत्तः परात्मकम् परस्मात् परमो यस् त्वं तस्य स्तोष्यामि किं न्व् अहम् ॥
tvaṃ paras tvaṃ parasyādyaḥ paraṃ tvattaḥ parātmakam parasmāt paramo yas tvaṃ tasya stoṣyāmi kiṃ nv aham //
यस्माद् ब्रह्मा च रुद्रश् च चन्द्रेन्द्रमरुदश्विनः वसवश् च सहादित्यैस् तस्य स्तोष्यामि किं न्व् अहम् ॥
yasmād brahmā ca rudraś ca candrendramarudaśvinaḥ vasavaś ca sahādityais tasya stoṣyāmi kiṃ nv aham //
एकावयवसूक्ष्मांशो यस्यैतद् अखिलं जगत् कल्पनावयवांशस्य तं स्तोष्यामि कथं त्व् अहम् ॥
ekāvayavasūkṣmāṃśo yasyaitad akhilaṃ jagat kalpanāvayavāṃśasya taṃ stoṣyāmi kathaṃ tv aham //
सदसद्रूपिणो यस्य ब्रह्माद्यास् त्रिदशोत्तमाः परमार्थं न जानन्ति तस्य स्तोष्यामि किं न्व् अहम् ॥
sadasadrūpiṇo yasya brahmādyās tridaśottamāḥ paramārthaṃ na jānanti tasya stoṣyāmi kiṃ nv aham //
ब्रह्माद्यैर् अर्च्यते दिव्यैर् यश् च पुष्पानुलेपनैः नन्दनादिसमुद्भूतैः सो ऽर्च्यते वा कथं मया ॥
brahmādyair arcyate divyair yaś ca puṣpānulepanaiḥ nandanādisamudbhūtaiḥ so 'rcyate vā kathaṃ mayā //
यस्यावताररूपाणि देवराजः सदार्चति न वेत्ति परमं रूपं सो ऽर्च्यते वा कथं मया ॥
yasyāvatārarūpāṇi devarājaḥ sadārcati na vetti paramaṃ rūpaṃ so 'rcyate vā kathaṃ mayā //
विषयेभ्यः समाहृत्य सर्वाक्षाणि च योगिनः यम् अर्चयन्ति ध्यानेन सो ऽर्च्यते वा कथं मया ॥
viṣayebhyaḥ samāhṛtya sarvākṣāṇi ca yoginaḥ yam arcayanti dhyānena so 'rcyate vā kathaṃ mayā //
हृदि संकल्प्य यद् रूपं ध्यानेनार्चन्ति योगिनः भावपुष्पादिभिर् नाथः सो ऽर्च्यते वा कथं मया ॥
hṛdi saṃkalpya yad rūpaṃ dhyānenārcanti yoginaḥ bhāvapuṣpādibhir nāthaḥ so 'rcyate vā kathaṃ mayā //
सो ऽहं ते देवदेवेश नार्चनादौ स्तुतौ न च सामर्थ्यवान् कृपामात्रमनोवृत्तिः प्रसीद मे ॥
so 'haṃ te devadeveśa nārcanādau stutau na ca sāmarthyavān kṛpāmātramanovṛttiḥ prasīda me //
सर्पजातिर् इयं क्रूरा यस्यां जातो ऽस्मि केशव तत्स्वभावो ऽयम् अत्रास्ति नापराधो ममाच्युत ॥
sarpajātir iyaṃ krūrā yasyāṃ jāto 'smi keśava tatsvabhāvo 'yam atrāsti nāparādho mamācyuta //
सृज्यते भवता सर्वं तथा संह्रीयते जगत् जातिरूपस्वभावाश् च सृज्यन्ते सृजता त्वया ॥
sṛjyate bhavatā sarvaṃ tathā saṃhrīyate jagat jātirūpasvabhāvāś ca sṛjyante sṛjatā tvayā //
यथाहं भवता सृष्टो जात्या रूपेण चेश्वर स्वभावेन च संयुक्तस् तथेदं चेष्टितं मया ॥
yathāhaṃ bhavatā sṛṣṭo jātyā rūpeṇa ceśvara svabhāvena ca saṃyuktas tathedaṃ ceṣṭitaṃ mayā //
यद्य् अन्यथा प्रवर्तेयं देवदेव ततो मयि न्याय्यो दण्डनिपातो वै तवैव वचनं यथा ॥
yady anyathā pravarteyaṃ devadeva tato mayi nyāyyo daṇḍanipāto vai tavaiva vacanaṃ yathā //
तथापि यज् जगत्स्वामी दण्डं पातितवान् मयि स सोढो ऽयं वरं दण्डस् त्वत्तो नान्यत्र मे वरः ॥
tathāpi yaj jagatsvāmī daṇḍaṃ pātitavān mayi sa soḍho 'yaṃ varaṃ daṇḍas tvatto nānyatra me varaḥ //
हतवीर्यो हतविषो दमितो ऽहं त्वयाच्युत जीवितं दीयताम् एकम् आज्ञापय करोमि किम् ॥
hatavīryo hataviṣo damito 'haṃ tvayācyuta jīvitaṃ dīyatām ekam ājñāpaya karomi kim //
नात्र स्थेयं त्वया सर्प कदाचिद् यमुनाजले सभृत्यपरिवारस् त्वं समुद्रसलिलं व्रज ॥
nātra stheyaṃ tvayā sarpa kadācid yamunājale sabhṛtyaparivāras tvaṃ samudrasalilaṃ vraja //
मत्पदानि च ते सर्प दृष्ट्वा मूर्धनि सागरे गरुडः पन्नगरिपुस् त्वयि न प्रहरिष्यति ॥
matpadāni ca te sarpa dṛṣṭvā mūrdhani sāgare garuḍaḥ pannagaripus tvayi na prahariṣyati //
इत्य् उक्त्वा सर्पराजानं मुमोच भगवान् हरिः प्रणम्य सो ऽपि कृष्णाय जगाम पयसां निधिम् ॥
ity uktvā sarparājānaṃ mumoca bhagavān hariḥ praṇamya so 'pi kṛṣṇāya jagāma payasāṃ nidhim //
पश्यतां सर्वभूतानां सभृत्यापत्यबान्धवः समस्तभार्यासहितः परित्यज्य स्वकं ह्रदम् ॥
paśyatāṃ sarvabhūtānāṃ sabhṛtyāpatyabāndhavaḥ samastabhāryāsahitaḥ parityajya svakaṃ hradam //
गते सर्पे परिष्वज्य मृतं पुनर् इवागतम् गोपा मूर्धनि गोविन्दं सिषिचुर् नेत्रजैर् जलैः ॥
gate sarpe pariṣvajya mṛtaṃ punar ivāgatam gopā mūrdhani govindaṃ siṣicur netrajair jalaiḥ //
कृष्णम् अक्लिष्टकर्माणम् अन्ये विस्मितचेतसः तुष्टुवुर् मुदिता गोपा दृष्ट्वा शिवजलां नदीम् ॥
kṛṣṇam akliṣṭakarmāṇam anye vismitacetasaḥ tuṣṭuvur muditā gopā dṛṣṭvā śivajalāṃ nadīm //
गीयमानः स गोपीभिश् चरितैश् चारुचेष्टितः ॥
gīyamānaḥ sa gopībhiś caritaiś cāruceṣṭitaḥ //
संस्तूयमानो गोपैश् च कृष्णो व्रजम् उपागमत् ॥
saṃstūyamāno gopaiś ca kṛṣṇo vrajam upāgamat //
[[इति श्रीविष्णुपुराणे पञ्चमे ऽंशे सप्तमो ऽध्यायः ]]
[[iti śrīviṣṇupurāṇe pañcame 'ṃśe saptamo 'dhyāyaḥ ]]