इत्थं स्तुतस् तदा तेन मुचुकुन्देन धीमता प्राहेशः सर्वभूतानाम् अनादिर् भगवान् हरिः ॥
itthaṃ stutas tadā tena mucukundena dhīmatā prāheśaḥ sarvabhūtānām anādir bhagavān hariḥ //
यथाभिवाञ्छितान् दिव्यान् लोकान् गच्छ नरेश्वर अव्याहतपरैश्वर्यो मत्प्रसादोपबृंहितः ॥
yathābhivāñchitān divyān lokān gaccha nareśvara avyāhataparaiśvaryo matprasādopabṛṃhitaḥ //
भुक्त्वा दिव्यान् महाभोगान् भविष्यसि महाकुले जातिस्मरो मत्प्रसादात् ततो मोक्षम् अवाप्स्यसि ॥
bhuktvā divyān mahābhogān bhaviṣyasi mahākule jātismaro matprasādāt tato mokṣam avāpsyasi //
इत्य् उक्तः प्रणिपत्येशं जगताम् अच्युतं नृपः गुहामुखाद् विनिष्क्रान्तः ददृशे सो ऽल्पकान् नरान् ॥
ity uktaḥ praṇipatyeśaṃ jagatām acyutaṃ nṛpaḥ guhāmukhād viniṣkrāntaḥ dadṛśe so 'lpakān narān //
ततः कलियुगं ज्ञात्वा प्राप्तं तप्तुं नृपस् तपः नरनारायणस्थानं प्रययौ गन्धमादनम् ॥
tataḥ kaliyugaṃ jñātvā prāptaṃ taptuṃ nṛpas tapaḥ naranārāyaṇasthānaṃ prayayau gandhamādanam //
कृष्णो ऽपि घातयित्वारिम् उपायेन हि तद्बलम् जग्राह मथुराम् एत्य हस्त्यश्वस्यन्दनोज्ज्वलम् ॥
kṛṣṇo 'pi ghātayitvārim upāyena hi tadbalam jagrāha mathurām etya hastyaśvasyandanojjvalam //
आनीय चोग्रसेनाय द्वारवत्यां न्यवेदयत् पराभिभवनिःशङ्कं बभूव च यदोः कुलम् ॥
ānīya cograsenāya dvāravatyāṃ nyavedayat parābhibhavaniḥśaṅkaṃ babhūva ca yadoḥ kulam //
बलदेवो ऽपि मैत्रेय प्रशान्ताखिलविग्रहः ज्ञातिदर्शनसोत्कण्ठः प्रययौ नन्दगोकुलम् ॥
baladevo 'pi maitreya praśāntākhilavigrahaḥ jñātidarśanasotkaṇṭhaḥ prayayau nandagokulam //
ततो गोपांश् च गोपीश् च यथापूर्वम् अमित्रजित् तथैवाभ्यवदत् प्रेम्णा बहुमानपुरःसरम् ॥
tato gopāṃś ca gopīś ca yathāpūrvam amitrajit tathaivābhyavadat premṇā bahumānapuraḥsaram //
कैश् चापि संपरिष्वक्तः कांश्चिच् च परिषस्वजे हास्यं चक्रे समं कैश्चिद् गोपैर् गोपीजनैस् तथा ॥
kaiś cāpi saṃpariṣvaktaḥ kāṃścic ca pariṣasvaje hāsyaṃ cakre samaṃ kaiścid gopair gopījanais tathā //
प्रियाण्य् अनेकान्य् अवदन् गोपास् तत्र हलायुधम् गोप्यश् च प्रेमकुपिताः प्रोचुः सेर्ष्यम् अथापराः ॥
priyāṇy anekāny avadan gopās tatra halāyudham gopyaś ca premakupitāḥ procuḥ serṣyam athāparāḥ //
गोप्यः पप्रच्छुर् अपरा नागरीजनवल्लभः कच्चिद् आस्ते सुखं कृष्णश् चलत्प्रेमलवात्मकः ॥
gopyaḥ papracchur aparā nāgarījanavallabhaḥ kaccid āste sukhaṃ kṛṣṇaś calatpremalavātmakaḥ //
अस्मच्चेष्टाम् अपहसन् न कच्चित् पुरयोषिताम् सौभाग्यमानम् अधिकं करोति क्षणसौहृदः ॥
asmacceṣṭām apahasan na kaccit purayoṣitām saubhāgyamānam adhikaṃ karoti kṣaṇasauhṛdaḥ //
कच्चित् स्मरति नः कृष्णो गीतानुगमनं कलम् अप्य् असौ मातरं द्रष्टुं सकृद् अप्य् आगमिष्यति ॥
kaccit smarati naḥ kṛṣṇo gītānugamanaṃ kalam apy asau mātaraṃ draṣṭuṃ sakṛd apy āgamiṣyati //
अथ वा किं तदालापैर् अपरा क्रियतां कथा यस्यास्माभिर् विना तेन विनास्माकं भविष्यति ॥
atha vā kiṃ tadālāpair aparā kriyatāṃ kathā yasyāsmābhir vinā tena vināsmākaṃ bhaviṣyati //
पिता माता तथा भ्राता भर्ता बन्धुजनश् च किम् न त्यक्तस् तत्कृते ऽस्माभिर् अकृतज्ञध्वजो हि सः ॥
pitā mātā tathā bhrātā bhartā bandhujanaś ca kim na tyaktas tatkṛte 'smābhir akṛtajñadhvajo hi saḥ //
तथापि कच्चिद् आलापम् इहागमनसंश्रयम् करोति कृष्णो वक्तव्यं भवता राम नानृतम् ॥
tathāpi kaccid ālāpam ihāgamanasaṃśrayam karoti kṛṣṇo vaktavyaṃ bhavatā rāma nānṛtam //
दामोदरः स गोविन्दः पुरस्त्रीसक्तमानसः अपेतप्रीतिर् अस्मासु दुर्दर्शः प्रतिभाति नः ॥
dāmodaraḥ sa govindaḥ purastrīsaktamānasaḥ apetaprītir asmāsu durdarśaḥ pratibhāti naḥ //
आमन्त्रितः स कृष्णेति पुनर् दामोदरेति च रुरुदुः सस्वरं गोप्यो हरिणा हृतचेतसः ॥
āmantritaḥ sa kṛṣṇeti punar dāmodareti ca ruruduḥ sasvaraṃ gopyo hariṇā hṛtacetasaḥ //
संदेशैः साममधुरैः प्रेमगर्भैर् अगर्वितैः रामेणाश्वासिता गोप्यः कृष्णस्यातिमनोहरैः ॥
saṃdeśaiḥ sāmamadhuraiḥ premagarbhair agarvitaiḥ rāmeṇāśvāsitā gopyaḥ kṛṣṇasyātimanoharaiḥ //
गोपैश् च पूर्ववद् रामः परिहासमनोरमाः कथाश् चकार रेमे च सह तैर् व्रजभूमिषु ॥
gopaiś ca pūrvavad rāmaḥ parihāsamanoramāḥ kathāś cakāra reme ca saha tair vrajabhūmiṣu //
[[इति श्रीविष्णुपुराणे पञ्चमे ऽंशे चतुर्विंशो ऽध्यायः ]]
[[iti śrīviṣṇupurāṇe pañcame 'ṃśe caturviṃśo 'dhyāyaḥ ]]
