श्री-शुक उवाच सरस्वत्यास् तटे राजन्न् ऋषयः सत्रम् आसत । वितर्कः समभूत् तेषां त्रिष्व् अधीशेषु को महान् ॥
śrī-śuka uvāca sarasvatyās taṭe rājann ṛṣayaḥ satram āsata / vitarkaḥ samabhūt teṣāṃ triṣv adhīśeṣu ko mahān //
तस्य जिज्ञासया ते वै भृगुं ब्रह्म-सुतं नृप । तज्-ज्ञप्त्यै प्रेषयाम् आसुः सो ऽभ्जगाद् ब्रह्मणः सभाम् ॥
tasya jijñāsayā te vai bhṛguṃ brahma-sutaṃ nṛpa / taj-jñaptyai preṣayām āsuḥ so 'bhjagād brahmaṇaḥ sabhām //
न तस्मै प्रह्वणं स्तोत्रं चक्रे सत्त्व-परीक्षया । तस्मै चुक्रोध भगवान् प्रज्वलन् स्वेन तेजसा ॥
na tasmai prahvaṇaṃ stotraṃ cakre sattva-parīkṣayā / tasmai cukrodha bhagavān prajvalan svena tejasā //
स आत्मन्य् उत्थितम् मन्युम् आत्मजायात्मना प्रभुः । अशीशमद् यथा वह्निं स्व-योन्या वारिणात्म-भूः ॥
sa ātmany utthitam manyum ātmajāyātmanā prabhuḥ / aśīśamad yathā vahniṃ sva-yonyā vāriṇātma-bhūḥ //
ततः कैलासम् अगमत् स तं देवो महेश्वरः । परिरब्धुं समारेभ उत्थाय भ्रातरं मुदा ॥
tataḥ kailāsam agamat sa taṃ devo maheśvaraḥ / parirabdhuṃ samārebha utthāya bhrātaraṃ mudā //
नैच्छत् त्वम् अस्य् उत्पथ-ग इति देवश् चुकोप ह । शूलम् उद्यम्य तं हन्तुम् आरेभे तिग्म-लोचनः ॥
naicchat tvam asy utpatha-ga iti devaś cukopa ha / śūlam udyamya taṃ hantum ārebhe tigma-locanaḥ //
पतित्वा पादयोर् देवी सान्त्वयाम् आस तं गिरा । अथो जगाम वैकुण्ठं यत्र देवो जनार्दनः ॥
patitvā pādayor devī sāntvayām āsa taṃ girā / atho jagāma vaikuṇṭhaṃ yatra devo janārdanaḥ //
शयानं श्रिय उत्सङ्गे पदा वक्षस्य् अताडयत् । तत उत्थाय भगवान् सह लक्ष्म्या सतां गतिः ॥
śayānaṃ śriya utsaṅge padā vakṣasy atāḍayat / tata utthāya bhagavān saha lakṣmyā satāṃ gatiḥ //
स्व-तल्पाद् अवरुह्याथ ननाम शिरसा मुनिम् । आह ते स्वागतं ब्रह्मन् निषीदात्रासने क्षणम् । अजानताम् आगतान् वः क्षन्तुम् अर्हथ नः प्रभो ॥
sva-talpād avaruhyātha nanāma śirasā munim / āha te svāgataṃ brahman niṣīdātrāsane kṣaṇam / ajānatām āgatān vaḥ kṣantum arhatha naḥ prabho //
पुनीहि सह-लोकं मां लोक-पालांश् च मद्-गतान् । पादोदकेन भवतस् तीर्थानां तीर्थ-कारिणा ॥
punīhi saha-lokaṃ māṃ loka-pālāṃś ca mad-gatān / pādodakena bhavatas tīrthānāṃ tīrtha-kāriṇā //
अद्याहं भगवंल् लक्ष्म्या आसम् एकान्त-भाजनम् । वत्स्यत्य् उरसि मे भूतिर् भवत्-पाद-हतांहसः ॥
adyāhaṃ bhagavaṃl lakṣmyā āsam ekānta-bhājanam / vatsyaty urasi me bhūtir bhavat-pāda-hatāṃhasaḥ //
श्री-शुक उवाच एवं ब्रुवाणे वैकुण्ठे भृगुस् तन्-मन्द्रया गिरा । निर्वृतस् तर्पितस् तूष्णीं भक्त्य्-उत्कण्ठो ऽश्रु-लोचनः ॥
śrī-śuka uvāca evaṃ bruvāṇe vaikuṇṭhe bhṛgus tan-mandrayā girā / nirvṛtas tarpitas tūṣṇīṃ bhakty-utkaṇṭho 'śru-locanaḥ //
पुनश् च सत्रम् आव्रज्य मुनीनां ब्रह्म-वादिनाम् । स्वानुभूतम् अशेषेण राजन् भृगुर् अवर्णयत् ॥
punaś ca satram āvrajya munīnāṃ brahma-vādinām / svānubhūtam aśeṣeṇa rājan bhṛgur avarṇayat //
तन् निशम्याथ मुनयो विस्मिता मुक्त-संशयाः । भूयांसं श्रद्दधुर् विष्णुं यतः शान्तिर् यतो ऽभयम् ॥
tan niśamyātha munayo vismitā mukta-saṃśayāḥ / bhūyāṃsaṃ śraddadhur viṣṇuṃ yataḥ śāntir yato 'bhayam //
धर्मः साक्षाद् यतो ज्ञानं वैराग्यं च तद्-अन्वितम् । ऐश्वर्यं चाष्टधा यस्माद् यशश् चात्म-मलापहम् ॥
dharmaḥ sākṣād yato jñānaṃ vairāgyaṃ ca tad-anvitam / aiśvaryaṃ cāṣṭadhā yasmād yaśaś cātma-malāpaham //
मुनीनां न्यस्त-दण्डानां शान्तानां सम-चेतसाम् । अकिञ्चनानां साधूनां यम् आहुः परमां गतिम् ॥
munīnāṃ nyasta-daṇḍānāṃ śāntānāṃ sama-cetasām / akiñcanānāṃ sādhūnāṃ yam āhuḥ paramāṃ gatim //
सत्त्वं यस्य प्रिया मूर्तिर् ब्राह्मणास् त्व् इष्ट-देवताः । भजन्त्य् अनाशिषः शान्ता यं वा निपुण-बुद्धयः ॥
sattvaṃ yasya priyā mūrtir brāhmaṇās tv iṣṭa-devatāḥ / bhajanty anāśiṣaḥ śāntā yaṃ vā nipuṇa-buddhayaḥ //
त्रि-विधाकृतयस् तस्य राक्षसा असुराः सुराः । गुणिन्या मायया सृष्टाः सत्त्वं तत् तीर्थ-साधनम् ॥
tri-vidhākṛtayas tasya rākṣasā asurāḥ surāḥ / guṇinyā māyayā sṛṣṭāḥ sattvaṃ tat tīrtha-sādhanam //
श्री-शुक उवाच इत्थं सारस्वता विप्रा नृणाम् संशय-नुत्तये । पुरुषस्य पदाम्भोज- सेवया तद्-गतिं गताः ॥
śrī-śuka uvāca itthaṃ sārasvatā viprā nṛṇām saṃśaya-nuttaye / puruṣasya padāmbhoja- sevayā tad-gatiṃ gatāḥ //
श्री-सूत उवाच इत्य् एतन् मुनि-तनयास्य-पद्म-गन्ध पीयूषं भव-भय-भित् परस्य पुंसः इत्य् एतन् मुनि-तनयास्य-पद्म-गन्ध पीयूषं भव-भय-भित् परस्य पुंसः सु-श्लोकं श्रवण-पुटैः पिबत्य् अभीक्ष्णम् पान्थो ऽध्व-भ्रमण-परिश्रमं जहाति ॥
śrī-sūta uvāca ity etan muni-tanayāsya-padma-gandha pīyūṣaṃ bhava-bhaya-bhit parasya puṃsaḥ ity etan muni-tanayāsya-padma-gandha pīyūṣaṃ bhava-bhaya-bhit parasya puṃsaḥ su-ślokaṃ śravaṇa-puṭaiḥ pibaty abhīkṣṇam pāntho 'dhva-bhramaṇa-pariśramaṃ jahāti //
श्री-शुक उवाच एकदा द्वारवत्यां तु विप्र-पत्न्याः कुमारकः । जात-मात्रो भुवं स्पृष्ट्वा ममार किल भारत ॥
śrī-śuka uvāca ekadā dvāravatyāṃ tu vipra-patnyāḥ kumārakaḥ / jāta-mātro bhuvaṃ spṛṣṭvā mamāra kila bhārata //
विप्रो गृहीत्वा मृतकं राज-द्वार्य् उपधाय सः । इदं प्रोवाच विलपन्न् आतुरो दीन-मानसः ॥
vipro gṛhītvā mṛtakaṃ rāja-dvāry upadhāya saḥ / idaṃ provāca vilapann āturo dīna-mānasaḥ //
ब्रह्म-द्विषः शठ-धियो लुब्धस्य विषयात्मनः । क्षत्र-बन्धोः कर्म-दोषात् पञ्चत्वं मे गतो ऽर्भकः ॥
brahma-dviṣaḥ śaṭha-dhiyo lubdhasya viṣayātmanaḥ / kṣatra-bandhoḥ karma-doṣāt pañcatvaṃ me gato 'rbhakaḥ //
हिंसा-विहारं नृपतिं दुःशीलम् अजितेन्द्रियम् । प्रजा भजन्त्यः सीदन्ति दरिद्रा नित्य-दुःखिताः ॥
hiṃsā-vihāraṃ nṛpatiṃ duḥśīlam ajitendriyam / prajā bhajantyaḥ sīdanti daridrā nitya-duḥkhitāḥ //
एवं द्वितीयं विप्रर्षिस् तृतीयं त्व् एवम् एव च । विसृज्य स नृप-द्वारि तां गाथां समगायत ॥
evaṃ dvitīyaṃ viprarṣis tṛtīyaṃ tv evam eva ca / visṛjya sa nṛpa-dvāri tāṃ gāthāṃ samagāyata //
ताम् अर्जुन उपश्रुत्य कर्हिचित् केशवान्तिके । परेते नवमे बाले ब्राह्मणं समभाषत ॥
tām arjuna upaśrutya karhicit keśavāntike / parete navame bāle brāhmaṇaṃ samabhāṣata //
किं स्विद् ब्रह्मंस् त्वन्-निवासे इह नास्ति धनुर्-धरः । राजन्य-बन्धुर् एते वै ब्राह्मणाः सत्रम् आसते ॥
kiṃ svid brahmaṃs tvan-nivāse iha nāsti dhanur-dharaḥ / rājanya-bandhur ete vai brāhmaṇāḥ satram āsate //
धन-दारात्मजापृक्ता यत्र शोचन्ति ब्राह्मणाः । ते वै राजन्य-वेषेण नटा जीवन्त्य् असुम्-भराः ॥
dhana-dārātmajāpṛktā yatra śocanti brāhmaṇāḥ / te vai rājanya-veṣeṇa naṭā jīvanty asum-bharāḥ //
अहं प्रजाः वां भगवन् रक्षिष्ये दीनयोर् इह । अनिस्तीर्ण-प्रतिज्ञो ऽग्निं प्रवेक्ष्ये हत-कल्मषः ॥
ahaṃ prajāḥ vāṃ bhagavan rakṣiṣye dīnayor iha / anistīrṇa-pratijño 'gniṃ pravekṣye hata-kalmaṣaḥ //
श्री-ब्राह्मण उवाच सङ्कर्षणो वासुदेवः प्रद्युम्नो धन्विनां वरः । अनिरुद्धो ऽप्रति-रथो न त्रातुं शक्नुवन्ति यत् ॥
śrī-brāhmaṇa uvāca saṅkarṣaṇo vāsudevaḥ pradyumno dhanvināṃ varaḥ / aniruddho 'prati-ratho na trātuṃ śaknuvanti yat //
तत् कथं नु भवान् कर्म दुष्करं जगद्-ईश्वरैः । त्वं चिकीर्षसि बालिश्यात् तन् न श्रद्दध्महे वयम् ॥
tat kathaṃ nu bhavān karma duṣkaraṃ jagad-īśvaraiḥ / tvaṃ cikīrṣasi bāliśyāt tan na śraddadhmahe vayam //
श्री-अर्जुन उवाच नाहं सङ्कर्षणो ब्रह्मन् न कृष्णः कार्ष्णिर् एव च । अहं वा अर्जुनो नाम गाण्डीवं यस्य वै धनुः ॥
śrī-arjuna uvāca nāhaṃ saṅkarṣaṇo brahman na kṛṣṇaḥ kārṣṇir eva ca / ahaṃ vā arjuno nāma gāṇḍīvaṃ yasya vai dhanuḥ //
मावमंस्था मम ब्रह्मन् वीर्यं त्र्यम्बक-तोषणम् । मृत्युं विजित्य प्रधने आनेष्ये ते प्रजाः प्रभो ॥
māvamaṃsthā mama brahman vīryaṃ tryambaka-toṣaṇam / mṛtyuṃ vijitya pradhane āneṣye te prajāḥ prabho //
एवं विश्रम्भितो विप्रः फाल्गुनेन परन्तप । जगाम स्व-गृहं प्रीतः पार्थ-वीर्यं निशामयन् ॥
evaṃ viśrambhito vipraḥ phālgunena parantapa / jagāma sva-gṛhaṃ prītaḥ pārtha-vīryaṃ niśāmayan //
प्रसूति-काल आसन्ने भार्याया द्विज-सत्तमः । पाहि पाहि प्रजां मृत्योर् इत्य् आहार्जुनम् आतुरः ॥
prasūti-kāla āsanne bhāryāyā dvija-sattamaḥ / pāhi pāhi prajāṃ mṛtyor ity āhārjunam āturaḥ //
स उपस्पृश्य शुच्य् अम्भो नमस्कृत्य महेश्वरम् । दिव्यान्य् अस्त्राणि संस्मृत्य सज्यं गाण्डीवम् आददे ॥
sa upaspṛśya śucy ambho namaskṛtya maheśvaram / divyāny astrāṇi saṃsmṛtya sajyaṃ gāṇḍīvam ādade //
न्यरुणत् सूतिकागारं शरैर् नानास्त्र-योजितैः । तिर्यग् ऊर्ध्वम् अधः पार्थश् चकार शर-पञ्जरम् ॥
nyaruṇat sūtikāgāraṃ śarair nānāstra-yojitaiḥ / tiryag ūrdhvam adhaḥ pārthaś cakāra śara-pañjaram //
ततः कुमारः सञ्जातो विप्र-पत्न्या रुदन् मुहुः । सद्यो ऽदर्शनम् आपेदे स-शरीरो विहायसा ॥
tataḥ kumāraḥ sañjāto vipra-patnyā rudan muhuḥ / sadyo 'darśanam āpede sa-śarīro vihāyasā //
तदाह विप्रो विजयं विनिन्दन् कृष्ण-सन्निधौ । मौढ्यं पश्यत मे यो ऽहं श्रद्दधे क्लीब-कत्थनम् ॥
tadāha vipro vijayaṃ vinindan kṛṣṇa-sannidhau / mauḍhyaṃ paśyata me yo 'haṃ śraddadhe klība-katthanam //
न प्रद्युम्नो नानिरुद्धो न रामो न च केशवः । यस्य शेकुः परित्रातुं को ऽन्यस् तद्-अवितेश्वरः ॥
na pradyumno nāniruddho na rāmo na ca keśavaḥ / yasya śekuḥ paritrātuṃ ko 'nyas tad-aviteśvaraḥ //
धिग् अर्जुनं मृषा-वादं धिग् आत्म-श्लाघिनो धनुः । दैवोपसृष्टं यो मौढ्याद् आनिनीषति दुर्मतिः ॥
dhig arjunaṃ mṛṣā-vādaṃ dhig ātma-ślāghino dhanuḥ / daivopasṛṣṭaṃ yo mauḍhyād āninīṣati durmatiḥ //
एवं शपति विप्रर्षौ विद्याम् आस्थाय फाल्गुनः । ययौ संयमनीम् आशु यत्रास्ते भगवान् यमः ॥
evaṃ śapati viprarṣau vidyām āsthāya phālgunaḥ / yayau saṃyamanīm āśu yatrāste bhagavān yamaḥ //
विप्रापत्यम् अचक्षाणस् तत ऐन्द्रीम् अगात् पुरीम् । आग्नेयीं नैरृतीं सौम्यां वायव्यां वारुणीम् अथ ॥
viprāpatyam acakṣāṇas tata aindrīm agāt purīm / āgneyīṃ nairṛtīṃ saumyāṃ vāyavyāṃ vāruṇīm atha //
रसातलं नाक-पृष्ठं धिष्ण्यान्य् अन्यान्य् उदायुधः । ततो ऽलब्ध-द्विज-सुतो ह्य् अनिस्तीर्ण-प्रतिश्रुतः । अग्निं विविक्षुः कृष्णेन प्रत्युक्तः प्रतिषेधता ॥
rasātalaṃ nāka-pṛṣṭhaṃ dhiṣṇyāny anyāny udāyudhaḥ / tato 'labdha-dvija-suto hy anistīrṇa-pratiśrutaḥ / agniṃ vivikṣuḥ kṛṣṇena pratyuktaḥ pratiṣedhatā //
दर्शये द्विज-सूनूंस् ते मावज्ञात्मानम् आत्मना । ये ते नः कीर्तिं विमलां मनुष्याः स्थापयिष्यन्ति ॥
darśaye dvija-sūnūṃs te māvajñātmānam ātmanā / ye te naḥ kīrtiṃ vimalāṃ manuṣyāḥ sthāpayiṣyanti //
इति सम्भाष्य भगवान् अर्जुनेन सहेश्वरः । दिव्यं स्व-रथम् आस्थाय प्रतीचीं दिशम् आविशत् ॥
iti sambhāṣya bhagavān arjunena saheśvaraḥ / divyaṃ sva-ratham āsthāya pratīcīṃ diśam āviśat //
सप्त द्वीपान् स-सिन्धूंश् च सप्त सप्त गिरीन् अथ । लोकालोकं तथातीत्य विवेश सु-महत् तमः ॥
sapta dvīpān sa-sindhūṃś ca sapta sapta girīn atha / lokālokaṃ tathātītya viveśa su-mahat tamaḥ //
तत्राश्वाः शैब्य-सुग्रीव- मेघपुष्प-बलाहकाः । तमसि भ्रष्ट-गतयो बभूवुर् भरतर्षभ ॥
tatrāśvāḥ śaibya-sugrīva- meghapuṣpa-balāhakāḥ / tamasi bhraṣṭa-gatayo babhūvur bharatarṣabha //
तान् दृष्ट्वा भगवान् कृष्णो महा-योगेश्वरेश्वरः । सहस्रादित्य-सङ्काशं स्व-चक्रं प्राहिणोत् पुरः ॥
tān dṛṣṭvā bhagavān kṛṣṇo mahā-yogeśvareśvaraḥ / sahasrāditya-saṅkāśaṃ sva-cakraṃ prāhiṇot puraḥ //
तमः सु-घोरं गहनं कृतं महद् विदारयद् भूरि-तरेण रोचिषा अम्प्; मनो-जवं निर्विविशे सुदर्शनं गुण-च्युतो राम-शरो यथा चमूः ॥
tamaḥ su-ghoraṃ gahanaṃ kṛtaṃ mahad vidārayad bhūri-tareṇa rociṣā amp; mano-javaṃ nirviviśe sudarśanaṃ guṇa-cyuto rāma-śaro yathā camūḥ //
द्वारेण चक्रानुपथेन तत् तमः परं परं ज्योतिर् अनन्त-पारम् । समश्नुवानं प्रसमीक्ष्य फाल्गुनः प्रताडिताक्षो पिदधे ऽक्षिणी उभे ॥
dvāreṇa cakrānupathena tat tamaḥ paraṃ paraṃ jyotir ananta-pāram / samaśnuvānaṃ prasamīkṣya phālgunaḥ pratāḍitākṣo pidadhe 'kṣiṇī ubhe //
ततः प्रविष्टः सलिलं नभस्वता बलीयसैजद्-बृहद्-ऊर्मि-भूषणम् । तत्राद्भुतं वै भवनं द्युमत्-तमं भ्राजन्-मणि-स्तम्भ-सहस्र-शोभितम् ॥
tataḥ praviṣṭaḥ salilaṃ nabhasvatā balīyasaijad-bṛhad-ūrmi-bhūṣaṇam / tatrādbhutaṃ vai bhavanaṃ dyumat-tamaṃ bhrājan-maṇi-stambha-sahasra-śobhitam //
तस्मिन् महा-भोगम् अनन्तम् अद्भुतं सहस्र-मूर्धन्य-फणा-मणि-द्युभिः अम्प्; विभ्राजमानं द्वि-गुणेक्षणोल्बणं सिताचलाभं शिति-कण्ठ-जिह्वम् ॥
tasmin mahā-bhogam anantam adbhutaṃ sahasra-mūrdhanya-phaṇā-maṇi-dyubhiḥ amp; vibhrājamānaṃ dvi-guṇekṣaṇolbaṇaṃ sitācalābhaṃ śiti-kaṇṭha-jihvam //
ददर्श तद्-भोग-सुखासनं विभुं महानुभावं पुरुषोत्तमोत्तमम् ददर्श तद्-भोग-सुखासनं विभुं महानुभावं पुरुषोत्तमोत्तमम् सान्द्राम्बुदाभं सु-पिशङ्ग-वाससं प्रसन्न-वक्त्रं रुचिरायतेक्षणम् ॥
dadarśa tad-bhoga-sukhāsanaṃ vibhuṃ mahānubhāvaṃ puruṣottamottamam dadarśa tad-bhoga-sukhāsanaṃ vibhuṃ mahānubhāvaṃ puruṣottamottamam sāndrāmbudābhaṃ su-piśaṅga-vāsasaṃ prasanna-vaktraṃ rucirāyatekṣaṇam //
महा-मणि-व्रात-किरीट-कुण्डल प्रभा-परिक्षिप्त-सहस्र-कुन्तलम् महा-मणि-व्रात-किरीट-कुण्डल प्रभा-परिक्षिप्त-सहस्र-कुन्तलम् प्रलम्ब-चार्व्-अष्ट-भुजं स-कौस्तुभं श्रीवत्स-लक्ष्मं वन-मालयावृतम् ॥
mahā-maṇi-vrāta-kirīṭa-kuṇḍala prabhā-parikṣipta-sahasra-kuntalam mahā-maṇi-vrāta-kirīṭa-kuṇḍala prabhā-parikṣipta-sahasra-kuntalam pralamba-cārv-aṣṭa-bhujaṃ sa-kaustubhaṃ śrīvatsa-lakṣmaṃ vana-mālayāvṛtam //
महा-मणि-व्रात-किरीट-कुण्डल प्रभा-परिक्षिप्त-सहस्र-कुन्तलम् महा-मणि-व्रात-किरीट-कुण्डल प्रभा-परिक्षिप्त-सहस्र-कुन्तलम् प्रलम्ब-चार्व्-अष्ट-भुजं स-कौस्तुभं श्रीवत्स-लक्ष्मं वन-मालयावृतम् ॥
mahā-maṇi-vrāta-kirīṭa-kuṇḍala prabhā-parikṣipta-sahasra-kuntalam mahā-maṇi-vrāta-kirīṭa-kuṇḍala prabhā-parikṣipta-sahasra-kuntalam pralamba-cārv-aṣṭa-bhujaṃ sa-kaustubhaṃ śrīvatsa-lakṣmaṃ vana-mālayāvṛtam //
ववन्द आत्मानम् अनन्तम् अच्युतो जिष्णुश् च तद्-दर्शन-जात-साध्वसः । ताव् आह भूमा परमेष्ठिनां प्रभुर् बेद्धाञ्जली स-स्मितम् ऊर्जया गिरा ॥
vavanda ātmānam anantam acyuto jiṣṇuś ca tad-darśana-jāta-sādhvasaḥ / tāv āha bhūmā parameṣṭhināṃ prabhur beddhāñjalī sa-smitam ūrjayā girā //
द्विजात्मजा मे युवयोर् दिदृक्षुणा मयोपनीता भुवि धर्म-गुप्तये । कलावतीर्णाव् अवनेर् भरासुरान् हत्वेह भूयस् त्वरयेतम् अन्ति मे ॥
dvijātmajā me yuvayor didṛkṣuṇā mayopanītā bhuvi dharma-guptaye / kalāvatīrṇāv avaner bharāsurān hatveha bhūyas tvarayetam anti me //
पूर्ण-कामाव् अपि युवां नर-नारायणाव् ऋषी । धर्मम् आचरतां स्थित्यै ऋषभौ लोक-सङ्ग्रहम् ॥
pūrṇa-kāmāv api yuvāṃ nara-nārāyaṇāv ṛṣī / dharmam ācaratāṃ sthityai ṛṣabhau loka-saṅgraham //
इत्य् आदिष्टौ भगवता तौ कृष्णौ परमे-ष्ठिना । ओं इत्य् आनम्य भूमानम् आदाय द्विज-दारकान् ॥
ity ādiṣṭau bhagavatā tau kṛṣṇau parame-ṣṭhinā / oṃ ity ānamya bhūmānam ādāya dvija-dārakān //
न्यवर्तेतां स्वकं धाम सम्प्रहृष्टौ यथा-गतम् । विप्राय ददतुः पुत्रान् यथा-रूपं यथा-वयः ॥
nyavartetāṃ svakaṃ dhāma samprahṛṣṭau yathā-gatam / viprāya dadatuḥ putrān yathā-rūpaṃ yathā-vayaḥ //
निशाम्य वैष्णवं धाम पार्थः परम-विस्मितः । यत् किञ्चित् पौरुषं पुंसां मेने कृष्णानुकम्पितम् ॥
niśāmya vaiṣṇavaṃ dhāma pārthaḥ parama-vismitaḥ / yat kiñcit pauruṣaṃ puṃsāṃ mene kṛṣṇānukampitam //
इतीदृशान्य् अनेकानि वीर्याणीह प्रदर्शयन् । बुभुजे विषयान् ग्राम्यान् ईजे चात्य्-उर्जितैर् मखैः ॥
itīdṛśāny anekāni vīryāṇīha pradarśayan / bubhuje viṣayān grāmyān īje cāty-urjitair makhaiḥ //
प्रववर्षाखिलान् कामान् प्रजासु ब्राह्मणादिषु । यथा-कालं यथैवेन्द्रो भगवान् श्रैष्ठ्यम् आस्थितः ॥
pravavarṣākhilān kāmān prajāsu brāhmaṇādiṣu / yathā-kālaṃ yathaivendro bhagavān śraiṣṭhyam āsthitaḥ //
हत्वा नृपान् अधर्मिष्ठान् घाटयित्वार्जुनादिभिः । अञ्जसा वर्तयाम् आस धर्मं धर्म-सुतादिभिः ॥
hatvā nṛpān adharmiṣṭhān ghāṭayitvārjunādibhiḥ / añjasā vartayām āsa dharmaṃ dharma-sutādibhiḥ //