अथ षट्त्रिंशदधिकद्विशततमो ऽध्यायः
atha ṣaṭtriṃśadadhikadviśatatamo 'dhyāyaḥ
श्रीस्तोत्रं
śrīstotraṃ
पुष्कर उवाच
puṣkara uvāca
राज्यलक्ष्मीस्थिरत्वाय यथेन्द्रेण पुरा श्रियः
rājyalakṣmīsthiratvāya yathendreṇa purā śriyaḥ
स्तुतिः कृता तथा राजा जयार्थं स्तुतिमाचरेत्
stutiḥ kṛtā tathā rājā jayārthaṃ stutimācaret
इन्द्र उवाच
indra uvāca
नमस्ये सर्वलोकानां जननीमब्धिसम्भवां
namasye sarvalokānāṃ jananīmabdhisambhavāṃ
श्रियमुन्निन्द्रपद्माक्षीं विष्णुवक्षःस्थलस्थितां
śriyamunnindrapadmākṣīṃ viṣṇuvakṣaḥsthalasthitāṃ
त्वं सिद्धिस्त्वं स्वधा स्वाहा सुधा त्वं लोकपावनि
tvaṃ siddhistvaṃ svadhā svāhā sudhā tvaṃ lokapāvani
सन्धया रात्रिः प्रभा भूतिर्मेधा श्रद्धा सरस्वती
sandhayā rātriḥ prabhā bhūtirmedhā śraddhā sarasvatī
यज्ञविद्या महाविद्या गुह्यविद्या च शोभने
yajñavidyā mahāvidyā guhyavidyā ca śobhane
आत्मविद्या च देवि त्वं विमुक्तिफलदायिनी
ātmavidyā ca devi tvaṃ vimuktiphaladāyinī
आन्वीक्षिकी त्रयी वार्ता दण्डनीतिस्त्वमेव च
ānvīkṣikī trayī vārtā daṇḍanītistvameva ca
सौम्या सौम्यैर् जगद्रूपैस्त्वयैतद्देवि पूरितं
saumyā saumyair jagadrūpaistvayaitaddevi pūritaṃ
का त्वन्या त्वामृते देवि सर्वयज्ञमयं वपुः
kā tvanyā tvāmṛte devi sarvayajñamayaṃ vapuḥ
अध्यास्ते देव देवस्य योगिचिन्त्यं गदाभृतः
adhyāste deva devasya yogicintyaṃ gadābhṛtaḥ
त्वया देवि परित्यक्तं सकलं भुवनत्रयं
tvayā devi parityaktaṃ sakalaṃ bhuvanatrayaṃ
विनष्टप्रायमभवत् त्वयेदानीं समेधितं
vinaṣṭaprāyamabhavat tvayedānīṃ samedhitaṃ
दाराः पुत्रास् तथागारं सुहृद्धान्यधनादिकं
dārāḥ putrās tathāgāraṃ suhṛddhānyadhanādikaṃ
भवत्येतन्महाभागे नित्यं त्वद्वीक्षणान् नृणां
bhavatyetanmahābhāge nityaṃ tvadvīkṣaṇān nṛṇāṃ
शरीरारोग्यमैश्वर्यमरिपक्षक्षयः सुखं
śarīrārogyamaiśvaryamaripakṣakṣayaḥ sukhaṃ
देवि त्वद्दृष्टिदृष्टानां पुरुषाणां न दुर्लभं
devi tvaddṛṣṭidṛṣṭānāṃ puruṣāṇāṃ na durlabhaṃ
त्वमम्बा सर्वभूतानां देवदेवो हरिः पिता
tvamambā sarvabhūtānāṃ devadevo hariḥ pitā
त्वयैतद्वोइष्णुना चाम्ब जगद्व्याप्तं चराचरं
tvayaitadvoiṣṇunā cāmba jagadvyāptaṃ carācaraṃ
मानं कोषं तथा कोष्ठं मा गृहं मा परिच्छदं
mānaṃ koṣaṃ tathā koṣṭhaṃ mā gṛhaṃ mā paricchadaṃ
मा शरीरं कलत्रञ्च त्यजेथाः सर्वपावनि
mā śarīraṃ kalatrañca tyajethāḥ sarvapāvani
मा पुत्रान्मासुहृद्वर्गान्मा पशून्मा विभूषणं
mā putrānmāsuhṛdvargānmā paśūnmā vibhūṣaṇaṃ
त्यजेथा मम देवस्य विष्णोर्वक्षःस्थलालये
tyajethā mama devasya viṣṇorvakṣaḥsthalālaye
सत्त्वेन सत्यशौचाभ्यां तथा शीलादिभिर्गुणैः
sattvena satyaśaucābhyāṃ tathā śīlādibhirguṇaiḥ
त्यजन्ते ते नरा सद्यः सन्त्यक्ता ये त्वयामले
tyajante te narā sadyaḥ santyaktā ye tvayāmale
त्वयावलोकिताः सद्यः शीलाद्यैर् अखिलैर् गुणैः
tvayāvalokitāḥ sadyaḥ śīlādyair akhilair guṇaiḥ
कुलैश्वर्यैश् च युज्यन्ते पुरुषा निर्गुणा अपि
kulaiśvaryaiś ca yujyante puruṣā nirguṇā api
स श्लाघ्यः स गुणी धन्यः स कुलीनः स बुद्धिमान्
sa ślāghyaḥ sa guṇī dhanyaḥ sa kulīnaḥ sa buddhimān
स शूरः स च विक्रान्तो यस्त्वया देवि वीक्षितः
sa śūraḥ sa ca vikrānto yastvayā devi vīkṣitaḥ
सद्यो वैगुण्यमायान्ति शीलाद्याः सकला गुणाः
sadyo vaiguṇyamāyānti śīlādyāḥ sakalā guṇāḥ
पराङ्मुखी जगद्धात्री यस्य त्वं विष्णुवल्लभे
parāṅmukhī jagaddhātrī yasya tvaṃ viṣṇuvallabhe
न ते वर्णयितुं शक्ता गुणान् जिह्वापि वेधसः
na te varṇayituṃ śaktā guṇān jihvāpi vedhasaḥ
प्रसीद देवि पद्माक्षि नास्मांस्त्याक्षीः कदाचन
prasīda devi padmākṣi nāsmāṃstyākṣīḥ kadācana
पुष्कर उवाच
puṣkara uvāca
एवं स्तुता ददौ श्रीश् च वरमिन्द्राय चेप्सितं
evaṃ stutā dadau śrīś ca varamindrāya cepsitaṃ
सुस्थिरत्वं च राज्यस्य सङ्ग्रामविजयादिकं
susthiratvaṃ ca rājyasya saṅgrāmavijayādikaṃ
स्वस्तोत्रपाठश्रवणकर्तॄणां भुक्तिमुक्तिदं
svastotrapāṭhaśravaṇakartṝṇāṃ bhuktimuktidaṃ
श्रीस्तोत्रं सततं तस्मात् पठेच्च शृणुयान्नरः
śrīstotraṃ satataṃ tasmāt paṭhecca śṛṇuyānnaraḥ
इत्य् अग्नेये महापुराणे श्रीस्तोत्रं नाम षट्त्रिंशदधिकद्विशततमो ऽध्यायः ॥
ity agneye mahāpurāṇe śrīstotraṃ nāma ṣaṭtriṃśadadhikadviśatatamo 'dhyāyaḥ ||
