Aṃśa 5 · Chapter 32

प्रद्युम्नाद्या हरेः पुत्रा रुक्मिण्याः कथितास् तव भानुं भैमरिकं चैव सत्यभामा व्यजायत ॥

pradyumnādyā hareḥ putrā rukmiṇyāḥ kathitās tava bhānuṃ bhaimarikaṃ caiva satyabhāmā vyajāyata //

दीप्तिमन्तः प्रयक्षाद्या रोहिण्यास् तनया हरेः बभूवुर् जाम्बवत्यां च साम्बाद्या बाहुशालिनः ॥

dīptimantaḥ prayakṣādyā rohiṇyās tanayā hareḥ babhūvur jāmbavatyāṃ ca sāmbādyā bāhuśālinaḥ //

तनया भद्रविन्दाद्या नाग्नजित्यां महाबलाः संग्रामजित्प्रधानास् तु शैब्यायाश् चाभवन् सुताः ॥

tanayā bhadravindādyā nāgnajityāṃ mahābalāḥ saṃgrāmajitpradhānās tu śaibyāyāś cābhavan sutāḥ //

वृकाद्याश् च सुता माद्र्यां गात्रवत्प्रमुखान् सुतान् अवाप लक्ष्मणा पुत्राः कालिन्द्याश् च श्रुतादयः ॥

vṛkādyāś ca sutā mādryāṃ gātravatpramukhān sutān avāpa lakṣmaṇā putrāḥ kālindyāś ca śrutādayaḥ //

अन्यासां चैव भार्याणां समुत्पन्नानि चक्रिणः अष्टायुतानि पुत्राणां सहस्राणां शतं तथा ॥

anyāsāṃ caiva bhāryāṇāṃ samutpannāni cakriṇaḥ aṣṭāyutāni putrāṇāṃ sahasrāṇāṃ śataṃ tathā //

प्रद्युम्नः प्रथमस् तेषां सर्वेषां रुक्मिणीसुतः प्रद्युम्नाद् अनिरुद्धो ऽभूद् वज्रस् तस्माद् अजायत ॥

pradyumnaḥ prathamas teṣāṃ sarveṣāṃ rukmiṇīsutaḥ pradyumnād aniruddho 'bhūd vajras tasmād ajāyata //

अनिरुद्धो रणे रुद्धो बलेः पौत्रीं महाबलः बाणस्य तनयाम् ऊषाम् उपयेमे द्विजोत्तम ॥

aniruddho raṇe ruddho baleḥ pautrīṃ mahābalaḥ bāṇasya tanayām ūṣām upayeme dvijottama //

यत्र युद्धम् अभूद् घोरं हरिशंकरयोर् महत् छिन्नं सहस्रं बाहूनां यत्र बाणस्य चक्रिणा ॥

yatra yuddham abhūd ghoraṃ hariśaṃkarayor mahat chinnaṃ sahasraṃ bāhūnāṃ yatra bāṇasya cakriṇā //

कथं युद्धम् अभूद् ब्रह्मन्न् उषार्थे हरकृष्णयोः कथं क्षयं च बाणस्य बाहूनां कृतवान् हरिः ॥

kathaṃ yuddham abhūd brahmann uṣārthe harakṛṣṇayoḥ kathaṃ kṣayaṃ ca bāṇasya bāhūnāṃ kṛtavān hariḥ //

एतत् सर्वं महाभाग ममाख्यातुं त्वम् अर्हसि महत् कौतूहलं जातं कथां श्रोतुम् इमां हरेः ॥

etat sarvaṃ mahābhāga mamākhyātuṃ tvam arhasi mahat kautūhalaṃ jātaṃ kathāṃ śrotum imāṃ hareḥ //

उषा बाणसुता विप्र पार्वतीं सह शम्भुना क्रीडन्तीम् उपलक्ष्योच्चैः स्पृहां चक्रे तदाश्रयाम् ॥

uṣā bāṇasutā vipra pārvatīṃ saha śambhunā krīḍantīm upalakṣyoccaiḥ spṛhāṃ cakre tadāśrayām //

ततः सकलचित्तज्ञा गौरी ताम् आह भामिनीम् अलम् अत्यर्थतापेन भर्त्रा त्वम् अपि रंस्यसे ॥

tataḥ sakalacittajñā gaurī tām āha bhāminīm alam atyarthatāpena bhartrā tvam api raṃsyase //

इत्युक्ते सा तदा चक्रे कदेति मतिम् आत्मनः को वा भर्ता ममेत्य् एनां पुनर् अप्य् आह पार्वती ॥

ityukte sā tadā cakre kadeti matim ātmanaḥ ko vā bhartā mamety enāṃ punar apy āha pārvatī //

वैशाखशुक्लद्वादश्यां स्वप्ने यो ऽभिभवं तव करिष्यति स ते भर्ता राजपुत्रि भविष्यति ॥

vaiśākhaśukladvādaśyāṃ svapne yo 'bhibhavaṃ tava kariṣyati sa te bhartā rājaputri bhaviṣyati //

तस्यां तिथौ पुमान् स्वप्ने यथा देव्या उदीरितम् तथैवाभिभवं चक्रे रागं चक्रे च तत्र सा ॥

tasyāṃ tithau pumān svapne yathā devyā udīritam tathaivābhibhavaṃ cakre rāgaṃ cakre ca tatra sā //

ततः प्रबुद्धा पुरुषम् अपश्यन्ती समुत्सुका क्व गतो ऽसीति निर्लज्जा मैत्रेयोक्तवती सखीम् ॥

tataḥ prabuddhā puruṣam apaśyantī samutsukā kva gato 'sīti nirlajjā maitreyoktavatī sakhīm //

बाणस्य मन्त्री कुम्भाण्डः चित्रलेखा च तत्सुता तस्याः सख्य् अभवत् सा च प्राह को ऽयं त्वयोच्यते ॥

bāṇasya mantrī kumbhāṇḍaḥ citralekhā ca tatsutā tasyāḥ sakhy abhavat sā ca prāha ko 'yaṃ tvayocyate //

यदा लज्जाकुला नास्यै कथयाम् आस सा सखी तदा विश्वासम् आनीय सर्वम् एवाभ्यवादयत् ॥

yadā lajjākulā nāsyai kathayām āsa sā sakhī tadā viśvāsam ānīya sarvam evābhyavādayat //

विदितार्थां तु ताम् आह पुनर् ऊषा यथोदितम् देव्या तथैव तत्प्राप्तौ यो ऽभ्युपायः कुरुष्व तम् ॥

viditārthāṃ tu tām āha punar ūṣā yathoditam devyā tathaiva tatprāptau yo 'bhyupāyaḥ kuruṣva tam //

ततः पटे सुरान् दैत्यान् गन्धर्वांश् च प्रधानतः मनुष्यांश् चाभिलिख्यास्यै चित्रलेखा व्यदर्शयत् ॥

tataḥ paṭe surān daityān gandharvāṃś ca pradhānataḥ manuṣyāṃś cābhilikhyāsyai citralekhā vyadarśayat //

अपास्य सा तु गन्धर्वांस् तथोरगसुरासुरान् मनुष्येषु ददौ दृष्टिं तेष्व् अप्य् अन्धकवृष्णिषु ॥

apāsya sā tu gandharvāṃs tathoragasurāsurān manuṣyeṣu dadau dṛṣṭiṃ teṣv apy andhakavṛṣṇiṣu //

कृष्णरामौ विलोक्यासीत् सुभ्रूर् लज्जाजडेव सा प्रद्युम्नदर्शने व्रीडादृष्टिं निन्ये ऽन्यतो द्विज ॥

kṛṣṇarāmau vilokyāsīt subhrūr lajjājaḍeva sā pradyumnadarśane vrīḍādṛṣṭiṃ ninye 'nyato dvija //

दृष्टमात्रे ततः कान्ते प्रद्युम्नतनये द्विज दृष्ट्वात्यर्थविलासिन्या लज्जा क्वापि निराकृता ॥

dṛṣṭamātre tataḥ kānte pradyumnatanaye dvija dṛṣṭvātyarthavilāsinyā lajjā kvāpi nirākṛtā //

सो ऽयं सो ऽयम् इतीत्य् उक्ते तया सा योगगामिनी ॥

so 'yaṃ so 'yam itīty ukte tayā sā yogagāminī //

ययौ द्वारवतीम् ऊषां समाश्वास्य ततः सखीम् ॥

yayau dvāravatīm ūṣāṃ samāśvāsya tataḥ sakhīm //