17 ॥ इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणोत्तरभागे ब्रह्मवाक्यं नाम षष्ठो ऽध्यायः प्राप्तं तात मया सार्द्धं वेदाङ्घ्रिनमने हितम् । नाहं गच्छामि योगान्तं पुनरेव जगत्पते
17 // iti śrībṛhannāradīyapurāṇottarabhāge brahmavākyaṃ nāma ṣaṣṭho 'dhyāyaḥ prāptaṃ tāta mayā sārddhaṃ vedāṅghrinamane hitam / nāhaṃ gacchāmi yogāntaṃ punareva jagatpate
1 ॥ प्रशासति महीं भूपेहाटकाङ्गदसंज्ञके । तमेकं देवताश्रेष्ठं संप्राप्ते हरिवासरे
1 // praśāsati mahīṃ bhūpehāṭakāṅgadasaṃjñake / tamekaṃ devatāśreṣṭhaṃ saṃprāpte harivāsare
2 ॥ यदि चालयसे धैर्यात्ततो ऽहं तव किङ्करः । स मे शत्रुर्महान्देव तेन लुप्तः पटो मम
2 // yadi cālayase dhairyāttato 'haṃ tava kiṅkaraḥ / sa me śatrurmahāndeva tena luptaḥ paṭo mama
3 ॥ तमेकं भोजयित्वा तु कार्ष्णे ऽहनि महीपतिम् । कृतकृत्यो भविष्यामि गयापिण्डप्रदो यथा
3 // tamekaṃ bhojayitvā tu kārṣṇe 'hani mahīpatim / kṛtakṛtyo bhaviṣyāmi gayāpiṇḍaprado yathā
4 ॥ अद्य प्रभृति देवेशोयैर्नरैः संस्मृतो हरिः । उपोषितः स्तुतोवापि न नियम्या मया हि ते
4 // adya prabhṛti deveśoyairnaraiḥ saṃsmṛto hariḥ / upoṣitaḥ stutovāpi na niyamyā mayā hi te
5 ॥ हरिरिति सहसा ये संगृणन्तिच्छलेन जननिजठरमार्गात्ते विमुक्ते विमुक्ता हि मर्त्याः । मम पटविलिपिं ते नो विशन्ति प्रवीणा दिविचरवरसंघैस्ते नमस्या भवन्ति । सौतिरुवाच
5 // haririti sahasā ye saṃgṛṇanticchalena jananijaṭharamārgātte vimukte vimuktā hi martyāḥ / mama paṭavilipiṃ te no viśanti pravīṇā divicaravarasaṃghaiste namasyā bhavanti / sautiruvāca
6 ॥ वैवस्वतस्य कार्येण तत्सम्मानचिकीर्षयया । र्चितयामास देवेशो विरिञ्चिः कुशलाञ्छनः
6 // vaivasvatasya kāryeṇa tatsammānacikīrṣayayā / rcitayāmāsa deveśo viriñciḥ kuśalāñchanaḥ
7 ॥ चिन्तयित्वा क्षणं देवः सर्वभूतैश्च भूषितः । भूतत्रासनमात्रं तु रूपं स जगृहे विभुः
7 // cintayitvā kṣaṇaṃ devaḥ sarvabhūtaiśca bhūṣitaḥ / bhūtatrāsanamātraṃ tu rūpaṃ sa jagṛhe vibhuḥ
8 ॥ तस्मिन्नुत्पादयामास प्रमदां लोकमोहिनीम् । सर्वयोषिद्वरा देवीमनसा निर्भिता बभौ
8 // tasminnutpādayāmāsa pramadāṃ lokamohinīm / sarvayoṣidvarā devīmanasā nirbhitā babhau
9 ॥ सा बभूवाग्रतस्तस्य सर्वालङ्कारभीषिता । दृष्ट्वा पितामहस्तां तु रूपद्रविणसंयुताम्
9 // sā babhūvāgratastasya sarvālaṅkārabhīṣitā / dṛṣṭvā pitāmahastāṃ tu rūpadraviṇasaṃyutām
10 ॥ प्राहेमान् पश्यतो ह्येतां स्वकान्वै काममोहितान् । प्रत्यवायभयाद्ब्रह्या चक्षुषी संन्यमीलयत्
10 // prāhemān paśyato hyetāṃ svakānvai kāmamohitān / pratyavāyabhayādbrahyā cakṣuṣī saṃnyamīlayat
11 ॥ सरागेणेह मनसा सरागेणेह चक्षुषा । चिन्तयेद्वीक्षयेद्वापि जननीं वा सुतामपि
11 // sarāgeṇeha manasā sarāgeṇeha cakṣuṣā / cintayedvīkṣayedvāpi jananīṃ vā sutāmapi
12 ॥ वधूं वा भ्रातृजायां वा गुरोभार्यां नृपस्त्रियम् । स याति नरकं घोरं संचिन्त्य श्वपचीमपि
12 // vadhūṃ vā bhrātṛjāyāṃ vā gurobhāryāṃ nṛpastriyam / sa yāti narakaṃ ghoraṃ saṃcintya śvapacīmapi
13 ॥ दृष्ट्वा हि प्रमदा ह्येता यः क्षोभं व्रजते नरः । तस्य जन्मकृतं पुण्यं वृथा भवति नान्यथा
13 // dṛṣṭvā hi pramadā hyetā yaḥ kṣobhaṃ vrajate naraḥ / tasya janmakṛtaṃ puṇyaṃ vṛthā bhavati nānyathā
14 ॥ प्रसंगे दशसाहस्रं पुण्यमायाति संक्षयम् । पुण्यस्य संक्षयात्पापी पाषाणाखुर्भवेद्ध्रुवम्
14 // prasaṃge daśasāhasraṃ puṇyamāyāti saṃkṣayam / puṇyasya saṃkṣayātpāpī pāṣāṇākhurbhaveddhruvam
15 ॥ तस्मान्न चिन्तये त्प्राज्ञो ह्येता रागेण चक्षुषा । जनन्या अपि पादौ तु नादेयौ द्वादशाब्दिकैः
15 // tasmānna cintaye tprājño hyetā rāgeṇa cakṣuṣā / jananyā api pādau tu nādeyau dvādaśābdikaiḥ
16 ॥ सुतैस्त्वभ्यङ्गकरणे पुनर्यौवनसंस्थितैः । षष्ट्यतीतां सुतो ऽभ्यङ्गे नियुञ्जीत विचक्षणः
16 // sutaistvabhyaṅgakaraṇe punaryauvanasaṃsthitaiḥ / ṣaṣṭyatītāṃ suto 'bhyaṅge niyuñjīta vicakṣaṇaḥ
17 ॥ वृद्धो वापि युवा वापि न पादौ धावयेद्वधूम् । उभयोः पतनं प्रोक्तं रौरवे ऽङ्गारसंचये
17 // vṛddho vāpi yuvā vāpi na pādau dhāvayedvadhūm / ubhayoḥ patanaṃ proktaṃ raurave 'ṅgārasaṃcaye
18 ॥ या वधूर्दर्शयेदङ्गं विवृतं श्वशुरस्य हि । पाणिपादाहता राजन् क्रिमिभक्ष्या भवेत्तु सा । वधूहस्तेन यः पापः पादशौचं करोति हि
18 // yā vadhūrdarśayedaṅgaṃ vivṛtaṃ śvaśurasya hi / pāṇipādāhatā rājan krimibhakṣyā bhavettu sā / vadhūhastena yaḥ pāpaḥ pādaśaucaṃ karoti hi
19 ॥ स्नानं वाप्यथवाभ्यङ्गं तस्याप्येवंविधा गतिः । सूचीमुखैः कृष्णवक्त्रोर्भुज्यते कल्पसंस्थितिम्
19 // snānaṃ vāpyathavābhyaṅgaṃ tasyāpyevaṃvidhā gatiḥ / sūcīmukhaiḥ kṛṣṇavaktrorbhujyate kalpasaṃsthitim
20 ॥ तस्मान्न वीक्षयेन्नारीं सुतां वापि वधूं नरः । साभिलाषेण मनसा तत्क्षणात्पतते नरः
20 // tasmānna vīkṣayennārīṃ sutāṃ vāpi vadhūṃ naraḥ / sābhilāṣeṇa manasā tatkṣaṇātpatate naraḥ
21 ॥ एवं संचिन्तयित्वा च सूक्ष्मां दृष्टिं चकार ह । यदिदं वर्तुलं वक्त्रं सोन्नतं दृश्यते शुभम्
21 // evaṃ saṃcintayitvā ca sūkṣmāṃ dṛṣṭiṃ cakāra ha / yadidaṃ vartulaṃ vaktraṃ sonnataṃ dṛśyate śubham
22 ॥ अस्थिपञ्जरमेतद्धि चर्ममांसावृतं त्विति । वसा मेदो ऽथ नयने सोज्वले स्त्रीषु संस्थिते
22 // asthipañjarametaddhi carmamāṃsāvṛtaṃ tviti / vasā medo 'tha nayane sojvale strīṣu saṃsthite
23 ॥ अत्युच्छ्रितमिदं मांसं स्तनयोः समवस्थितम् । निम्नांशतां दर्शयति त्रिवली जठरस्थिता
23 // atyucchritamidaṃ māṃsaṃ stanayoḥ samavasthitam / nimnāṃśatāṃ darśayati trivalī jaṭharasthitā
24 ॥ पुनरेवाधिकं क्षिप्तं मांसं जघनवत्मनि । मूत्रद्वारमिदं गुह्यं यत्र मुग्धं जगत्त्रयम्
24 // punarevādhikaṃ kṣiptaṃ māṃsaṃ jaghanavatmani / mūtradvāramidaṃ guhyaṃ yatra mugdhaṃ jagattrayam
25 ॥ अपानवायुना जुष्टं सदैव प्रतिकुत्सितम् । भस्त्रावर्गाधिकं क्षिप्तं मांसं जघनवर्त्मनि
25 // apānavāyunā juṣṭaṃ sadaiva pratikutsitam / bhastrāvargādhikaṃ kṣiptaṃ māṃsaṃ jaghanavartmani
26 ॥ कृतं यद्विद्द्विधा काष्ठं तद्वज्जङ्घा द्विधा ध्रुवम् । शुक्रास्थिपूरितं मांसैः कथं सुन्दरतां व्रजेत्
26 // kṛtaṃ yadviddvidhā kāṣṭhaṃ tadvajjaṅghā dvidhā dhruvam / śukrāsthipūritaṃ māṃsaiḥ kathaṃ sundaratāṃ vrajet
27 ॥ मांसमेदोवसासारे किं सारं देहिनां वद । विष्ठामूत्रमलैः पुष्टे को देहे रज्यते नरः
27 // māṃsamedovasāsāre kiṃ sāraṃ dehināṃ vada / viṣṭhāmūtramalaiḥ puṣṭe ko dehe rajyate naraḥ
28 ॥ एवं विचार्य बहुधा विरिञ्चिर्ज्ञानचक्षुषा । धैर्यं कृत्वा व नारीं तामुवाच गजगामिनीम्
28 // evaṃ vicārya bahudhā viriñcirjñānacakṣuṣā / dhairyaṃ kṛtvā va nārīṃ tāmuvāca gajagāminīm
29 ॥ यथाहि मनसा सृष्टा मया त्वं वरवर्णिनी । तथा भूतासि चार्वङ्गि मानसोन्मादकारिणी
29 // yathāhi manasā sṛṣṭā mayā tvaṃ varavarṇinī / tathā bhūtāsi cārvaṅgi mānasonmādakāriṇī
30 ॥ तमुवाच तदा सा तु प्रणम्य चतुराननम् । पश्य मूच्छान्वतनाथ जगत्स्थावरजङ्गमम्
30 // tamuvāca tadā sā tu praṇamya caturānanam / paśya mūcchānvatanātha jagatsthāvarajaṅgamam
31 ॥ मोहितं मम रूपेण सयोगि यदकल्मषम् । स नास्ति त्रिषु लोकेषु यः पुमान्मम दर्शनात्
31 // mohitaṃ mama rūpeṇa sayogi yadakalmaṣam / sa nāsti triṣu lokeṣu yaḥ pumānmama darśanāt
32 ॥ भवन्त मादितः कृत्वा न क्षोभं याति पद्मज । आत्मस्तुतिर्न कर्तव्या केनचिच्छुभमिच्छता
32 // bhavanta māditaḥ kṛtvā na kṣobhaṃ yāti padmaja / ātmastutirna kartavyā kenacicchubhamicchatā
33 ॥ स्तवनान्नरकं याति विशुद्धो ऽपि च मानवः । तथापि स्तवनं ब्रह्मन् कर्तव्यं कार्यहेतुना
33 // stavanānnarakaṃ yāti viśuddho 'pi ca mānavaḥ / tathāpi stavanaṃ brahman kartavyaṃ kāryahetunā
34 ॥ साहं सृष्टा त्वया ब्रह्मन् कस्यचित्क्षोभणाय वै । तमादिश जगन्नाथ क्षोभयिष्ये न संशयः
34 // sāhaṃ sṛṣṭā tvayā brahman kasyacitkṣobhaṇāya vai / tamādiśa jagannātha kṣobhayiṣye na saṃśayaḥ
35 ॥ मां दृष्ट्वापि क्षितौ देव भूधरश्चापि मुह्यति । किं पुनश्चेतनोपेतः श्वासोच्छासी नरस्त्विति
35 // māṃ dṛṣṭvāpi kṣitau deva bhūdharaścāpi muhyati / kiṃ punaścetanopetaḥ śvāsocchāsī narastviti
36 ॥ तथा चोक्तं पुराणेषु नारीवीक्षणवर्णनम् । उन्मादकरणं नॄणां दुश्चरव्रतनाशनम्
36 // tathā coktaṃ purāṇeṣu nārīvīkṣaṇavarṇanam / unmādakaraṇaṃ nṝṇāṃ duścaravratanāśanam
37 ॥ सन्मार्गे तावदास्ते प्रभवति पुरुषस्तावदेवेन्द्रियाणां लज्जां तावद्विधत्ते विनयमपि समालंबते तावदेव । भ्रूचापाक्षेपयुक्ताः श्रवणपथगता नीलपक्ष्माण एते यावल्लीलावतीनां न हृदि धृतिमुषो दृष्टिबाणाः पतन्ति
37 // sanmārge tāvadāste prabhavati puruṣastāvadevendriyāṇāṃ lajjāṃ tāvadvidhatte vinayamapi samālaṃbate tāvadeva / bhrūcāpākṣepayuktāḥ śravaṇapathagatā nīlapakṣmāṇa ete yāvallīlāvatīnāṃ na hṛdi dhṛtimuṣo dṛṣṭibāṇāḥ patanti
38 ॥ धिक्तस्य मूढमनसः कुकवेः कवित्वं यः स्त्रीमुखं च शशिनं च समीकरोति । भ्रूक्षेपविस्मितकटाक्षनिरीक्षनिरीक्षितानि कोपप्रसादहसितानि कुतः शशाङ्के
38 // dhiktasya mūḍhamanasaḥ kukaveḥ kavitvaṃ yaḥ strīmukhaṃ ca śaśinaṃ ca samīkaroti / bhrūkṣepavismitakaṭākṣanirīkṣanirīkṣitāni kopaprasādahasitāni kutaḥ śaśāṅke
39 ॥ पीतं हि मद्यं मनुजेन नाथ करोति मोहं सुविचक्षणस्य । स्मृता च दृष्टा युवती नरेण विमोहयेदेव सुराधिका हि
39 // pītaṃ hi madyaṃ manujena nātha karoti mohaṃ suvicakṣaṇasya / smṛtā ca dṛṣṭā yuvatī nareṇa vimohayedeva surādhikā hi
40 ॥ मोहनार्थं त्वया सृष्टा नराणां प्रपितामह । तमादिशजगन्नाथ त्रैलोक्यं मोहयाम्यहम्
40 // mohanārthaṃ tvayā sṛṣṭā narāṇāṃ prapitāmaha / tamādiśajagannātha trailokyaṃ mohayāmyaham
41 ॥ ब्रह्मोवाच सत्यमुक्तं त्वया देवि नासाध्यं भुवनत्रये । नागनासोरु सुभगे मत्तमातङ्गगामिनि
41 // brahmovāca satyamuktaṃ tvayā devi nāsādhyaṃ bhuvanatraye / nāganāsoru subhage mattamātaṅgagāmini
42 ॥ या त्वं दूषयसे चेतो ममापि वरवर्णिनि । तन्मया सुगृहीतं तु कृतं ज्ञानाङ्कुशेन हि
42 // yā tvaṃ dūṣayase ceto mamāpi varavarṇini / tanmayā sugṛhītaṃ tu kṛtaṃ jñānāṅkuśena hi
43 ॥ सा त्वं कथं न लोकानां चेतांस्यपहरिष्यसि । सत्यमेतद्विशालाक्षि तव रूपं विमोहनम्
43 // sā tvaṃ kathaṃ na lokānāṃ cetāṃsyapahariṣyasi / satyametadviśālākṣi tava rūpaṃ vimohanam
44 ॥ सामरं हि जगत्सर्वं निश्चेष्टमपि लक्षये । यन्निमित्तं मया सृष्टा तत्साधय वरानने
44 // sāmaraṃ hi jagatsarvaṃ niśceṣṭamapi lakṣaye / yannimittaṃ mayā sṛṣṭā tatsādhaya varānane
45 ॥ वैदिशे नगरे राजा नाम्ना रुक्माङ्गदः क्षितौ । यस्य सन्ध्यावली भार्या तव रूपोपमा शुभे
45 // vaidiśe nagare rājā nāmnā rukmāṅgadaḥ kṣitau / yasya sandhyāvalī bhāryā tava rūpopamā śubhe
46 ॥ यस्यां धर्माङ्गदो जातो पितुरत्यधिकः सुतः । दशनागायु तबलः प्रतापेन रविर्यथा
46 // yasyāṃ dharmāṅgado jāto pituratyadhikaḥ sutaḥ / daśanāgāyu tabalaḥ pratāpena raviryathā
47 ॥ यः क्षान्त्या धरया तुल्यो गांभीर्ये सांगरोपमः । तेजसा वह्निवद्द्वीप्तः क्रोधे वैवस्वतोपमः
47 // yaḥ kṣāntyā dharayā tulyo gāṃbhīrye sāṃgaropamaḥ / tejasā vahnivaddvīptaḥ krodhe vaivasvatopamaḥ
48 ॥ त्यागे वैरौचनिर्यद्वद्गतौ हि पवनोपमः । सौम्यत्वे शशितुल्यस्तु रूपवान् मन्मथो यथा
48 // tyāge vairaucaniryadvadgatau hi pavanopamaḥ / saumyatve śaśitulyastu rūpavān manmatho yathā
49 ॥ जीवभार्गवयोस्तुल्यो यो नीतौ राजनन्दनः । पित्रा भुक्तं समस्तैकं जंबूद्वीपं वरानने
49 // jīvabhārgavayostulyo yo nītau rājanandanaḥ / pitrā bhuktaṃ samastaikaṃ jaṃbūdvīpaṃ varānane
50 ॥ धर्माङ्गदेन द्वीपानि संजितान्यपराण्यपि । पित्रोस्तु व्रीडया येन न ज्ञातं प्रमदासुखम्
50 // dharmāṅgadena dvīpāni saṃjitānyaparāṇyapi / pitrostu vrīḍayā yena na jñātaṃ pramadāsukham
51 ॥ स्वयं प्राप्ताः परित्यक्ता येन भार्याः सहस्रशः । यो न वाक्याद्विचलते सहैव हि पितुर्गृहे
51 // svayaṃ prāptāḥ parityaktā yena bhāryāḥ sahasraśaḥ / yo na vākyādvicalate sahaiva hi piturgṛhe
52 ॥ यस्य वै त्रीणि सुभगे मातॄणां चारुहासिनि । शतानि कनकाभासे त्वविशेषेण पश्यति
52 // yasya vai trīṇi subhage mātṝṇāṃ cāruhāsini / śatāni kanakābhāse tvaviśeṣeṇa paśyati
53 ॥ चस्य धर्मप्रधानस्य पुत्ररत्नाञ्चितस्य च । समीपं गच्छ चार्वङ्गि मन्दरे पर्वतोत्तमे
53 // casya dharmapradhānasya putraratnāñcitasya ca / samīpaṃ gaccha cārvaṅgi mandare parvatottame
54 ॥ तत्र वत्स्यति राजा वै तुरगेणातिवाहितः । तव गीतेन चार्वङ्गि मोहितो ऽश्वं विहाय चकत
54 // tatra vatsyati rājā vai turageṇātivāhitaḥ / tava gītena cārvaṅgi mohito 'śvaṃ vihāya cakata
55 ॥ अधिरुह्य गिरेः पृष्ठं स संगं यास्यति त्वया । तत्र देवि त्वयावाच्यं मिलित्वा भूभुजा त्विह
55 // adhiruhya gireḥ pṛṣṭhaṃ sa saṃgaṃ yāsyati tvayā / tatra devi tvayāvācyaṃ militvā bhūbhujā tviha
56 ॥ अहं भार्या भविष्यामि तव राजन्न संशयः । यद्ब्रवीमि ह्यहं नाथ तत्कार्यं हि त्वया ध्रुवम्
56 // ahaṃ bhāryā bhaviṣyāmi tava rājanna saṃśayaḥ / yadbravīmi hyahaṃ nātha tatkāryaṃ hi tvayā dhruvam
57 ॥ मोहितस्तव रूपेण तथैव प्रतिपद्यते । यतस्तं शपथैर्धृत्वा दक्षिणेन करेण वै
57 // mohitastava rūpeṇa tathaiva pratipadyate / yatastaṃ śapathairdhṛtvā dakṣiṇena kareṇa vai
58 ॥ वाच्यः कतिपयैः सुभ्रु दिनैरपगतैस्त्विति । सुरते तव चार्वङ्गि यदा मुग्धो हि लक्ष्यते
58 // vācyaḥ katipayaiḥ subhru dinairapagataistviti / surate tava cārvaṅgi yadā mugdho hi lakṣyate
59 ॥ तदा प्रहस्य राज्ञो वै स्मारणीयं पुरा वचः । यस्त्वया शपथो राजन्कृतो मद्वाक्यपालने
59 // tadā prahasya rājño vai smāraṇīyaṃ purā vacaḥ / yastvayā śapatho rājankṛto madvākyapālane
60 ॥ तत्पालयमहीपाल मन्ये ऽहं समयस्त्विति । एवमुक्ते त्वया मुग्धो राजा वै सत्यगौरवात्
60 // tatpālayamahīpāla manye 'haṃ samayastviti / evamukte tvayā mugdho rājā vai satyagauravāt
61 ॥ पालयामि न संदेहो ब्रूहि किं ते ददाम्यहम् । एवमुक्ते तु वचने त्वया वाच्यो वरानने
61 // pālayāmi na saṃdeho brūhi kiṃ te dadāmyaham / evamukte tu vacane tvayā vācyo varānane
62 ॥ रुक्माङ्गदो महीपालो धर्माङ्गदपिता शुभे । नोपवासस्त्वया कार्यो जातु वै हरिवासरे
62 // rukmāṅgado mahīpālo dharmāṅgadapitā śubhe / nopavāsastvayā kāryo jātu vai harivāsare
63 ॥ सुरतस्रं सकारी मे ह्युपवासो भवेत्प्रिय । सुमुग्धां यौवनोपेतां स्वभार्यां यो न सेवते
63 // suratasraṃ sakārī me hyupavāso bhavetpriya / sumugdhāṃ yauvanopetāṃ svabhāryāṃ yo na sevate
64 ॥ पर्वापेक्षी दुराचारः स याति नरकं ध्रुवम् । त्रिरात्रमपविद्धाहं त्वया भूप उपोषणात्
64 // parvāpekṣī durācāraḥ sa yāti narakaṃ dhruvam / trirātramapaviddhāhaṃ tvayā bhūpa upoṣaṇāt
65 ॥ नाहं निमेषमप्येकं स्थातुं शक्ता त्वया विना । श्राद्धकाले तु संप्राप्ते उपाविष्टैर्द्विजैः किल
65 // nāhaṃ nimeṣamapyekaṃ sthātuṃ śaktā tvayā vinā / śrāddhakāle tu saṃprāpte upāviṣṭairdvijaiḥ kila
66 ॥ याचते संगमं भार्या यदि भोग्या तदैव सा । एवं संबोध्यमानो ऽपि यदा राजा वचस्तव
66 // yācate saṃgamaṃ bhāryā yadi bhogyā tadaiva sā / evaṃ saṃbodhyamāno 'pi yadā rājā vacastava
67 ॥ न करिष्यति चार्वङ्गि तदा वाच्यं परं वचः । यदि न त्यजसे राजन्नुपवासं हरेर्दिने
67 // na kariṣyati cārvaṅgi tadā vācyaṃ paraṃ vacaḥ / yadi na tyajase rājannupavāsaṃ harerdine
68 ॥ स्वहस्तेन शिरश्च्छित्वा स्वपुत्रस्य वरासिना । धर्माङ्गदस्य राजेन्द्र ममोत्संगेक्षिप स्वयम्
68 // svahastena śiraścchitvā svaputrasya varāsinā / dharmāṅgadasya rājendra mamotsaṃgekṣipa svayam
69 ॥ यद्येतन्मत्प्रियं त्वं हि न करोषि महीपते । धर्मक्षीणो भवान् गन्ता नरके नात्र संशयः
69 // yadyetanmatpriyaṃ tvaṃ hi na karoṣi mahīpate / dharmakṣīṇo bhavān gantā narake nātra saṃśayaḥ
70 ॥ श्रुत्वा त्वदीयं वचनं वराङ्गने न हिंस्यते प्राणसमं च पुत्रम् । संगृह्य वाक्यं वसुधामराणां सम्भोक्ष्यते माधववासंरे ऽसौ
70 // śrutvā tvadīyaṃ vacanaṃ varāṅgane na hiṃsyate prāṇasamaṃ ca putram / saṃgṛhya vākyaṃ vasudhāmarāṇāṃ sambhokṣyate mādhavavāsaṃre 'sau
71 ॥ ततो जनो यास्यति पूर्ववच्च यमान्तिकं किङ्करपाशबद्धः । लिपिप्रमाणं नरकाधिवासी भविष्यते साधु कृतं त्वया हि
71 // tato jano yāsyati pūrvavacca yamāntikaṃ kiṅkarapāśabaddhaḥ / lipipramāṇaṃ narakādhivāsī bhaviṣyate sādhu kṛtaṃ tvayā hi
72 ॥ अथ यदि निहन्ति तनयं राजा सत्येन संयुतः श्रीमान् । निःशेषामरपूज्यं व्रजति पदं पद्मनाभस्य
72 // atha yadi nihanti tanayaṃ rājā satyena saṃyutaḥ śrīmān / niḥśeṣāmarapūjyaṃ vrajati padaṃ padmanābhasya