97 ॥ इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे प्रथमपादे धर्माख्याने द्वादशो ऽध्यायः धर्मराज उवाच देवतायतनं यस्तु कुरुते कारयत्यपि । शिवस्यापि हरेर्वापि तस्य पुण्यफलं शृणु
97 // iti śrībṛhannāradīyapurāṇe pūrvabhāge prathamapāde dharmākhyāne dvādaśo 'dhyāyaḥ dharmarāja uvāca devatāyatanaṃ yastu kurute kārayatyapi / śivasyāpi harervāpi tasya puṇyaphalaṃ śṛṇu
1 ॥ मातृतः पितृतश्चैव लक्षकोटिकुलान्वितः । कल्पत्रयं विष्णुपदे तिष्टत्येव न संशयः
1 // mātṛtaḥ pitṛtaścaiva lakṣakoṭikulānvitaḥ / kalpatrayaṃ viṣṇupade tiṣṭatyeva na saṃśayaḥ
2 ॥ मृदैव कुरुते यस्तु देवतायतनं निरः । मृदैव कुरुते यस्तु देवतायतनं नरः । यावत्पुण्यं भवेत्तस्य तन्मे निगदतः शृणु
2 // mṛdaiva kurute yastu devatāyatanaṃ niraḥ / mṛdaiva kurute yastu devatāyatanaṃ naraḥ / yāvatpuṇyaṃ bhavettasya tanme nigadataḥ śṛṇu
3 ॥ दिव्यदेहधरो भूत्वा विमानवरमास्थितः । कल्पत्रयं विष्णुपदे तिष्टत्येव न संशयः
3 // divyadehadharo bhūtvā vimānavaramāsthitaḥ / kalpatrayaṃ viṣṇupade tiṣṭatyeva na saṃśayaḥ
4 ॥ मृदैव कुरुते यस्तु देवतायतनं नरः । यावत्पुण्यं भवेत्तस्य तन्मे निगदतः शृणु
4 // mṛdaiva kurute yastu devatāyatanaṃ naraḥ / yāvatpuṇyaṃ bhavettasya tanme nigadataḥ śṛṇu
5 ॥ दिव्यदेहधरो भूत्वा विमानवरमास्थितः । कल्पत्रयं विष्णुपदे स्थित्वा ब्रह्मपुरं व्रजेत्
5 // divyadehadharo bhūtvā vimānavaramāsthitaḥ / kalpatrayaṃ viṣṇupade sthitvā brahmapuraṃ vrajet
6 ॥ कल्पवद्वयं स्थितस्तत्र पुनः कल्पं वसेद्दिवि । ततस्तु योगिनामेव कुले जातो दयोन्विताः
6 // kalpavadvayaṃ sthitastatra punaḥ kalpaṃ vaseddivi / tatastu yogināmeva kule jāto dayonvitāḥ
7 ॥ वैष्णवं योगमास्थाय मुक्तिं व्रजति शाश्वतीम् । दारुभिः कुरुते यस्तु तस्य स्याद्दिगुणं फलम्
7 // vaiṣṇavaṃ yogamāsthāya muktiṃ vrajati śāśvatīm / dārubhiḥ kurute yastu tasya syāddiguṇaṃ phalam
8 ॥ त्रिगुणं चेष्टकाभिस्तु शिलाभिस्तच्चतुर्गणम् । स्फुटिकाभिः शिलाभिस्तु ज्ञेयं दशगुणोत्तरम्
8 // triguṇaṃ ceṣṭakābhistu śilābhistaccaturgaṇam / sphuṭikābhiḥ śilābhistu jñeyaṃ daśaguṇottaram
9 ॥ तान्मीभिस्तच्छतगुणं हेम्ना कोटिगुणं भवेत् । देवालयं तडागं वा ग्रामं वा पालयेत्तु यः
9 // tānmībhistacchataguṇaṃ hemnā koṭiguṇaṃ bhavet / devālayaṃ taḍāgaṃ vā grāmaṃ vā pālayettu yaḥ
10 ॥ कर्तुः शतगुणं तस्य पुण्यं भवति भूपते । देवालयस्य शुश्रूषां लेपसेचनमण्डनैः
10 // kartuḥ śataguṇaṃ tasya puṇyaṃ bhavati bhūpate / devālayasya śuśrūṣāṃ lepasecanamaṇḍanaiḥ
11 ॥ कुर्याद्यत्सततं भक्त्या तस्य पुण्यमनन्तकम् । वेतनाद्विष्टितो वापि पुण्यकर्मप्रवर्त्तिताः
11 // kuryādyatsatataṃ bhaktyā tasya puṇyamanantakam / vetanādviṣṭito vāpi puṇyakarmapravarttitāḥ
12 ॥ ते गच्छन्ति धराधाराः शाश्चतं वैष्णवं पदम् । ताडागार्द्धफलं राजन्कासारे परिकीर्तितम्
12 // te gacchanti dharādhārāḥ śāścataṃ vaiṣṇavaṃ padam / tāḍāgārddhaphalaṃ rājankāsāre parikīrtitam
13 ॥ कूपे पादफलं ज्ञेयं वाप्यां पद्माकरोन्मितम् । वापीशतगुणं प्रोक्तं कुल्यायां भूपतेः फलम्
13 // kūpe pādaphalaṃ jñeyaṃ vāpyāṃ padmākaronmitam / vāpīśataguṇaṃ proktaṃ kulyāyāṃ bhūpateḥ phalam
14 ॥ दृषद्भिस्तुधनीःकुर्यान्मृदा निष्किञ्चनो जनः । तयोः फलं समानं स्यादित्याह कमलोद्भवः
14 // dṛṣadbhistudhanīḥkuryānmṛdā niṣkiñcano janaḥ / tayoḥ phalaṃ samānaṃ syādityāha kamalodbhavaḥ
15 ॥ दद्यादाढ्यास्तु नगरं हस्तमात्रमकिञ्चनः । भुवं तयोः समफलं प्राहुर्वेदविदो जनाः
15 // dadyādāḍhyāstu nagaraṃ hastamātramakiñcanaḥ / bhuvaṃ tayoḥ samaphalaṃ prāhurvedavido janāḥ
16 ॥ धनाढ्यः कुरुते यस्तु तडागं फलसाधनम् । दरिद्रः कुरुते कूपं समं पुण्यं प्रकीर्तितम्
16 // dhanāḍhyaḥ kurute yastu taḍāgaṃ phalasādhanam / daridraḥ kurute kūpaṃ samaṃ puṇyaṃ prakīrtitam
17 ॥ आश्रमं कारयेद्यस्तु बहुजन्तूपकारकम् । स याति ब्रह्मभुवनं कुलत्रयसमन्वितः
17 // āśramaṃ kārayedyastu bahujantūpakārakam / sa yāti brahmabhuvanaṃ kulatrayasamanvitaḥ
18 ॥ धेनुर्वा ब्रह्मणो वापि यो वा को वापि भूपते । क्षणार्द्धं तस्य छायायां तिष्टन्स्वर्गं नयत्यमुम्
18 // dhenurvā brahmaṇo vāpi yo vā ko vāpi bhūpate / kṣaṇārddhaṃ tasya chāyāyāṃ tiṣṭansvargaṃ nayatyamum
19 ॥ आरामकारका राजन्देवतागृहकारिणः । तडागग्रामकर्त्तारः पूज्यन्ते हरिणा सह
19 // ārāmakārakā rājandevatāgṛhakāriṇaḥ / taḍāgagrāmakarttāraḥ pūjyante hariṇā saha
20 ॥ सर्वलोकोपकारार्थं पुष्पारामं जनेश्वरा । कुर्वते देवतार्थं वा तेषां पुण्यफलं शृणु
20 // sarvalokopakārārthaṃ puṣpārāmaṃ janeśvarā / kurvate devatārthaṃ vā teṣāṃ puṇyaphalaṃ śṛṇu
21 ॥ तत्र यावन्ति पर्णानि कुसुमानि भवन्ति च । तावद्वर्षाणि नाकस्थो मोदते कुलकोटिभिः
21 // tatra yāvanti parṇāni kusumāni bhavanti ca / tāvadvarṣāṇi nākastho modate kulakoṭibhiḥ
22 ॥ प्राकारकारिणस्तस्य कण्टकावरणप्रदाः । प्रयान्ति ब्रह्मणः स्थानं युगानामेकसत्पतिम्
22 // prākārakāriṇastasya kaṇṭakāvaraṇapradāḥ / prayānti brahmaṇaḥ sthānaṃ yugānāmekasatpatim
23 ॥ तुलसीरोपणं ये तु कुर्तते मनुजे श्वर । तेषां पुण्यफलं राजन्वदतो मे निशामय
23 // tulasīropaṇaṃ ye tu kurtate manuje śvara / teṣāṃ puṇyaphalaṃ rājanvadato me niśāmaya
24 ॥ सत्पकोटिकुलैर्युक्तो मातृतः पितृतस्तथा । वसेत्कल्पशतं साग्रं नारायणपदं नृप
24 // satpakoṭikulairyukto mātṛtaḥ pitṛtastathā / vasetkalpaśataṃ sāgraṃ nārāyaṇapadaṃ nṛpa
25 ॥ ऊर्द्धपुण्ड्रधरो यस्तु तुलसीमूलमृत्स्त्रया । गोपिकाचन्दनेनापि चित्रकूटमृदापि वा । गङ्गामृतिकया चैव तस्य पुण्यफलं शृणु
25 // ūrddhapuṇḍradharo yastu tulasīmūlamṛtstrayā / gopikācandanenāpi citrakūṭamṛdāpi vā / gaṅgāmṛtikayā caiva tasya puṇyaphalaṃ śṛṇu
26 ॥ विमानवरमारुढो गन्धर्वाप्सरसां गणैः । संगीयमानचरितो मोदते विष्णुंमदिरे
26 // vimānavaramāruḍho gandharvāpsarasāṃ gaṇaiḥ / saṃgīyamānacarito modate viṣṇuṃmadire
27 ॥ पत्राणि तुलसीमूलाद्यावन्ति पतितानि वै । तावन्ति ब्रह्महत्यादिपातकानि हतानि च
27 // patrāṇi tulasīmūlādyāvanti patitāni vai / tāvanti brahmahatyādipātakāni hatāni ca
28 ॥ तुलस्यां सेचयेद्यस्तु जलं चुलुकमात्रकम् । क्षीरोदवासिना सार्द्धं वसेदाचन्द्रतारकम्
28 // tulasyāṃ secayedyastu jalaṃ culukamātrakam / kṣīrodavāsinā sārddhaṃ vasedācandratārakam
29 ॥ ददाति ब्राह्मणानां यः कोमलं तुलसीदलम् । स याति ब्रह्मसदने कुलत्रितयतसंयुतः
29 // dadāti brāhmaṇānāṃ yaḥ komalaṃ tulasīdalam / sa yāti brahmasadane kulatritayatasaṃyutaḥ
30 ॥ शालप्रामेर्ऽपयेद्यस्तु तुलस्यास्तु दलानि च । स वसेद्विष्णुभवने यावदाभूतसंप्लवम्
30 // śālaprāmer'payedyastu tulasyāstu dalāni ca / sa vasedviṣṇubhavane yāvadābhūtasaṃplavam
31 ॥ कण्टकावरणं यस्तु प्राकारं वापि कारयेत् । सो ऽप्येकविंशतिकुलैर्मोदते विष्णुमन्दिरे
31 // kaṇṭakāvaraṇaṃ yastu prākāraṃ vāpi kārayet / so 'pyekaviṃśatikulairmodate viṣṇumandire
32 ॥ यो ऽर्च्चयेद्धरिपादाब्जं तुलस्याः कोमलैर्दलैः । न तस्य पुनरावृत्तिर्विष्णुलोकान्नरेश्वर
32 // yo 'rccayeddharipādābjaṃ tulasyāḥ komalairdalaiḥ / na tasya punarāvṛttirviṣṇulokānnareśvara
33 ॥ द्वादश्यां पौर्णमास्यां यः क्षीरेण स्नापयेद्धरिम् । कुलायुतयुतः सो ऽपि मोदते वैष्णवे पदे
33 // dvādaśyāṃ paurṇamāsyāṃ yaḥ kṣīreṇa snāpayeddharim / kulāyutayutaḥ so 'pi modate vaiṣṇave pade
34 ॥ प्रस्थमात्रेण पयसा यः स्नापयति केशवम् । कुलायुतायुतयुतः सो ऽपि विष्णुपुरे वसेत्
34 // prasthamātreṇa payasā yaḥ snāpayati keśavam / kulāyutāyutayutaḥ so 'pi viṣṇupure vaset
35 ॥ घृतप्रस्थेन यो विष्णुं द्वादश्यां स्नापयेन्नरः । कुलकोटियुतो राजन्सायुज्यं लभते हरेः
35 // ghṛtaprasthena yo viṣṇuṃ dvādaśyāṃ snāpayennaraḥ / kulakoṭiyuto rājansāyujyaṃ labhate hareḥ
36 ॥ पञ्चामृतेन यः स्नानमेकादश्यां तु कारयेत् । विष्णोः सायुज्यकं तस्य भवेत्युलशतायुतैः
36 // pañcāmṛtena yaḥ snānamekādaśyāṃ tu kārayet / viṣṇoḥ sāyujyakaṃ tasya bhavetyulaśatāyutaiḥ
37 ॥ एकादश्यां पौर्णमास्यां द्वादश्यां वा नृपोत्तम । नालिकेरोदकैर्विष्णुं स्नापयेत्तत्फलं शृणु
37 // ekādaśyāṃ paurṇamāsyāṃ dvādaśyāṃ vā nṛpottama / nālikerodakairviṣṇuṃ snāpayettatphalaṃ śṛṇu
38 ॥ दशजन्मार्जितैः पापैर्विमुक्तो नृपसत्तम । शतद्वयकुलैर्युक्तो मोदते विष्णुना सह
38 // daśajanmārjitaiḥ pāpairvimukto nṛpasattama / śatadvayakulairyukto modate viṣṇunā saha
39 ॥ इक्षुतोयेन देवेशं यः स्नापयति भूपते । केशवं लक्षपितृभिः सार्द्धं विष्णुपदं व्रजेत्
39 // ikṣutoyena deveśaṃ yaḥ snāpayati bhūpate / keśavaṃ lakṣapitṛbhiḥ sārddhaṃ viṣṇupadaṃ vrajet
40 ॥ पुष्पोदकेन गोविन्दं तथा गन्धोदकेन च । स्नापयित्वा हरिं भक्त्या वैष्णवं पदमान्पुयात्
40 // puṣpodakena govindaṃ tathā gandhodakena ca / snāpayitvā hariṃ bhaktyā vaiṣṇavaṃ padamānpuyāt
41 ॥ जलेन वस्त्रपूतेन यः स्नापयति माधवम् । सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णुना सह मोदते
41 // jalena vastrapūtena yaḥ snāpayati mādhavam / sarvapāpavinirmukto viṣṇunā saha modate
42 ॥ क्षीराद्यैः स्नापयेद्यस्तु रविसंक्रमणे हरिम् । स वसेद्विष्णुसदने त्रिसत्पपुरुषैः सह
42 // kṣīrādyaiḥ snāpayedyastu ravisaṃkramaṇe harim / sa vasedviṣṇusadane trisatpapuruṣaiḥ saha
43 ॥ शुक्लपक्षे चतुर्द्दश्यामष्टम्यां पूर्णिमादिने
43 // śuklapakṣe caturddaśyāmaṣṭamyāṃ pūrṇimādine
44 ॥ एकादश्यां भानुवारे द्वादश्यां पञ्चमीतिथौ । सोमसूर्योपरागे च मन्वादिषुयुगादिषु
44 // ekādaśyāṃ bhānuvāre dvādaśyāṃ pañcamītithau / somasūryoparāge ca manvādiṣuyugādiṣu
45 ॥ अर्द्धोदये च सूर्यस्य पुष्यार्के रोहिणीबुधे । तथैव शनिरो हिण्यां भौमाश्विन्यां तथैव च
45 // arddhodaye ca sūryasya puṣyārke rohiṇībudhe / tathaiva śaniro hiṇyāṃ bhaumāśvinyāṃ tathaiva ca
46 ॥ शन्यां भृवभृगे चैवभृगुरेवुरेवतिसङ्गमे । तथा बुधानुराधायां श्रवणार्के तथैव च
46 // śanyāṃ bhṛvabhṛge caivabhṛgurevurevatisaṅgame / tathā budhānurādhāyāṃ śravaṇārke tathaiva ca
47 ॥ तथा च सोमश्रवणे हस्तयुक्ते बृहस्पतौ । बुधाष्टम्यां बुधाषाढे पुण्ये विने तथा
47 // tathā ca somaśravaṇe hastayukte bṛhaspatau / budhāṣṭamyāṃ budhāṣāḍhe puṇye vine tathā
48 ॥ स्त्रापये त्पयसा विष्णुं शान्तिमान् वाग्यतः शुचिः । घृतेन मधुना वापि दध्ना वा तत्फलं शृणु
48 // strāpaye tpayasā viṣṇuṃ śāntimān vāgyataḥ śuciḥ / ghṛtena madhunā vāpi dadhnā vā tatphalaṃ śṛṇu
49 ॥ सर्वयज्ञफलं प्राप्ये सर्वपापविवपर्जितः । वसेष्टिष्णुपुरे सार्दं त्रिसत्पपुरुषैर्मृप
49 // sarvayajñaphalaṃ prāpye sarvapāpavivaparjitaḥ / vaseṣṭiṣṇupure sārdaṃ trisatpapuruṣairmṛpa
50 ॥ तत्रैव ज्ञानमासाद्य योगिनामपि दुर्लभम् । मोक्षमाप्रोति नृपते पुनरावृत्तिदुर्लभम्
50 // tatraiva jñānamāsādya yogināmapi durlabham / mokṣamāproti nṛpate punarāvṛttidurlabham
51 ॥ कृष्णपक्षे चतुर्दशअयां सोमवारे च भूपते । शिवं संस्त्राप्य दुग्धेन शिवसायुज्यमान्पुयात्
51 // kṛṣṇapakṣe caturdaśaayāṃ somavāre ca bhūpate / śivaṃ saṃstrāpya dugdhena śivasāyujyamānpuyāt
52 ॥ नालिकेरोदकेनापि शिवं संस्त्राप्य भक्तितः । अष्टम्यामिन्दुवारे वा शिवसायुज्यमश्नुते
52 // nālikerodakenāpi śivaṃ saṃstrāpya bhaktitaḥ / aṣṭamyāminduvāre vā śivasāyujyamaśnute
53 ॥ शुक्लपक्षे चतुर्दश्यामष्यम्यां वापि भूपते । घृतेन मधुना स्त्राप्य शिवां तत्साम्यतां व्रजेत्
53 // śuklapakṣe caturdaśyāmaṣyamyāṃ vāpi bhūpate / ghṛtena madhunā strāpya śivāṃ tatsāmyatāṃ vrajet
54 ॥ तिलतैलेन संस्त्राप्य विष्णुं वा शिवमेवं च । स याति तत्तत्सारुप्यं पितृभिः सह सत्पभिः
54 // tilatailena saṃstrāpya viṣṇuṃ vā śivamevaṃ ca / sa yāti tattatsārupyaṃ pitṛbhiḥ saha satpabhiḥ
55 ॥ शिवमिश्रुरसेनापि यः स्नापयति भघक्तितः । शिवलोके वसेत्कल्पं ससत्पपुरुषैः सह
55 // śivamiśrurasenāpi yaḥ snāpayati bhaghaktitaḥ / śivaloke vasetkalpaṃ sasatpapuruṣaiḥ saha
56 ॥ घृतेन स्नापयेल्लिङ्गमुत्थाने द्वादशीदिने । क्षीरेण वा महाभाग तत्फलं शृणु मद्गिरा
56 // ghṛtena snāpayelliṅgamutthāne dvādaśīdine / kṣīreṇa vā mahābhāga tatphalaṃ śṛṇu madgirā
57 ॥ जन्मायुतकृतकैः पापैर्दर्मुक्तो मनुजो नृप । कोटि संख्यं समुद्धृकत्य स्वकुलं शिवतां व्रजेत्
57 // janmāyutakṛtakaiḥ pāpairdarmukto manujo nṛpa / koṭi saṃkhyaṃ samuddhṛkatya svakulaṃ śivatāṃ vrajet
58 ॥ सम्पूज्य गन्धकुसुमैर्विष्णुं विष्णुतिथौ नृप । जन्मायुतार्जितैः पापैर्मुक्तो व्रजति तत्पदम्
58 // sampūjya gandhakusumairviṣṇuṃ viṣṇutithau nṛpa / janmāyutārjitaiḥ pāpairmukto vrajati tatpadam
59 ॥ पद्मपुष्पेण यो विष्णुं शिवां वा पूजयेन्नरः । स याति विष्णुभवनं कुलकोटिसमन्वितः
59 // padmapuṣpeṇa yo viṣṇuṃ śivāṃ vā pūjayennaraḥ / sa yāti viṣṇubhavanaṃ kulakoṭisamanvitaḥ
60 ॥ हरिं च केतकीपुष्पैः शिवं धत्तूरजैर्निशि । संपूज्य पापनिर्मुक्तो वसेद्भिष्णुपुरे युगम्
60 // hariṃ ca ketakīpuṣpaiḥ śivaṃ dhattūrajairniśi / saṃpūjya pāpanirmukto vasedbhiṣṇupure yugam
61 ॥ हरिं तु चाम्पकैः पुर्ष्पेरर्कष्पैश्च शङ्करम् । समभ्यर्च्य महाराज तत्तत्सालोक्यमान्पुयात्
61 // hariṃ tu cāmpakaiḥ purṣperarkaṣpaiśca śaṅkaram / samabhyarcya mahārāja tattatsālokyamānpuyāt
62 ॥ शङ्कर स्याथवा विष्णोर्घृतयुक्तं च गुगगुलुम् । दत्त्वा धूपे नरो भक्त्या सर्वपापैः प्रमुच्यते
62 // śaṅkara syāthavā viṣṇorghṛtayuktaṃ ca gugagulum / dattvā dhūpe naro bhaktyā sarvapāpaiḥ pramucyate
63 ॥ तिलतैलान्वितं दीपं विष्णोर्वा शङ्करस्य वा । दत्त्वा नरः सर्वकामान्मंप्राप्नोति नृपोत्तम
63 // tilatailānvitaṃ dīpaṃ viṣṇorvā śaṅkarasya vā / dattvā naraḥ sarvakāmānmaṃprāpnoti nṛpottama
64 ॥ घृतेन दीपं यो दद्याच्छङ्करायाथ विष्णवे । स मुक्तः सर्वपापेभ्यो गङ्गास्नानफलं लभेत्
64 // ghṛtena dīpaṃ yo dadyācchaṅkarāyātha viṣṇave / sa muktaḥ sarvapāpebhyo gaṅgāsnānaphalaṃ labhet
65 ॥ ग्रामयेन वापि तैलेन राजन्नन्येन वा पुनः । दीपं तत्त्वा महाविष्णोः शिवस्यापि फलं शृणु
65 // grāmayena vāpi tailena rājannanyena vā punaḥ / dīpaṃ tattvā mahāviṣṇoḥ śivasyāpi phalaṃ śṛṇu
66 ॥ सर्वपापविनिर्मुक्तः सर्वैश्वर्यसमन्वितः । तत्तत्सालोक्यमाप्नोति त्रिःभत्पपुरुषान्वितः
66 // sarvapāpavinirmuktaḥ sarvaiśvaryasamanvitaḥ / tattatsālokyamāpnoti triḥbhatpapuruṣānvitaḥ
67 ॥ यद्यदिष्टतमं भोज्यं तत्तदीशाय विष्णवे । दत्त्वा तत्तत्पदं याति चत्वारिशत्कुलान्वितः
67 // yadyadiṣṭatamaṃ bhojyaṃ tattadīśāya viṣṇave / dattvā tattatpadaṃ yāti catvāriśatkulānvitaḥ
68 ॥ यद्यदिष्टतमं वस्तु नतद्विप्राय दापयेत् । स याति विष्णुभवनं पुनरावृत्तिदुर्लभम्
68 // yadyadiṣṭatamaṃ vastu natadviprāya dāpayet / sa yāti viṣṇubhavanaṃ punarāvṛttidurlabham
69 ॥ भ्रूणहास्वर्णदानेन शुद्धो भवति भूपते । अन्नतोयसमन्दानं न भूतं न भविष्यति
69 // bhrūṇahāsvarṇadānena śuddho bhavati bhūpate / annatoyasamandānaṃ na bhūtaṃ na bhaviṣyati
70 ॥ अन्नदः प्राणदः प्रोक्तः प्राणदश्चापि सर्वदः । सर्वदानफलं यस्मादन्नदस्य नृपोत्तम
70 // annadaḥ prāṇadaḥ proktaḥ prāṇadaścāpi sarvadaḥ / sarvadānaphalaṃ yasmādannadasya nṛpottama
71 ॥ अन्नदो ब्रह्मसदनं यातिवंशायुतान्वितः । न तस्य पुनरावृत्तिरिति शास्त्रेषु निश्चितम्
71 // annado brahmasadanaṃ yātivaṃśāyutānvitaḥ / na tasya punarāvṛttiriti śāstreṣu niścitam
72 ॥ सद्यस्तुष्टिकरं ज्ञेयं जलदानं यतो ऽधिकम् । अन्नदानान्नृपश्रेष्ठ निर्दिष्टं श्रह्मवादिभिः
72 // sadyastuṣṭikaraṃ jñeyaṃ jaladānaṃ yato 'dhikam / annadānānnṛpaśreṣṭha nirdiṣṭaṃ śrahmavādibhiḥ
73 ॥ महापातकयुक्तो वा युक्तो वाप्युपपातकैः । जलदो मुच्यते तेभ्य इत्याह कमलोद्भवः
73 // mahāpātakayukto vā yukto vāpyupapātakaiḥ / jalado mucyate tebhya ityāha kamalodbhavaḥ
74 ॥ शरीरमन्नाजं प्राहुः प्राणामप्यन्नजान्विदुः । तस्मादन्नप्रदो ज्ञेयः प्राणदः पृथिवीपते
74 // śarīramannājaṃ prāhuḥ prāṇāmapyannajānviduḥ / tasmādannaprado jñeyaḥ prāṇadaḥ pṛthivīpate
75 ॥ यद्यतुष्टिकरं दानं सर्वकामफलप्रदम् । तस्मादन्नसमं दानं नास्ति भूपाल भूपले
75 // yadyatuṣṭikaraṃ dānaṃ sarvakāmaphalapradam / tasmādannasamaṃ dānaṃ nāsti bhūpāla bhūpale
76 ॥ अन्नदस्य कुले जाता आसहंस्त्र नृपोत्म । नपकं ते न पशअयन्ति तस्मादन्नप्रदो वरः
76 // annadasya kule jātā āsahaṃstra nṛpotma / napakaṃ te na paśaayanti tasmādannaprado varaḥ
77 ॥ पादाभ्यङ्गंभक्तियुक्तो यो ऽतिथेः कुरुते नरः । स स्नातः सर्वतीर्थेषु गङ्गास्नानपुरःसरम्
77 // pādābhyaṅgaṃbhaktiyukto yo 'titheḥ kurute naraḥ / sa snātaḥ sarvatīrtheṣu gaṅgāsnānapuraḥsaram
78 ॥ तैलाभ्यङ्गं महाराज ब्राह्मणानां करोति यः । स स्त्रातो ऽष्टशतं साग्रं गङ्गायां नात्र संशयः
78 // tailābhyaṅgaṃ mahārāja brāhmaṇānāṃ karoti yaḥ / sa strāto 'ṣṭaśataṃ sāgraṃ gaṅgāyāṃ nātra saṃśayaḥ
79 ॥ रोगितान्ब्रह्माणान्यस्तु प्रेम्णा रक्षति रक्षकः । स कोटिकुलसंयुक्तो वसेद्वूह्यपुरे युगम्
79 // rogitānbrahmāṇānyastu premṇā rakṣati rakṣakaḥ / sa koṭikulasaṃyukto vasedvūhyapure yugam
80 ॥ यो रक्षेत्पृथिवीपाल रङ्गं वा रोगिणं नरम् । तस्य विष्णुः प्रसन्नात्मा सर्वान्कामान्प्रयच्छति
80 // yo rakṣetpṛthivīpāla raṅgaṃ vā rogiṇaṃ naram / tasya viṣṇuḥ prasannātmā sarvānkāmānprayacchati
81 ॥ मनसा कर्मणा वाचा यो रक्षेदामयान्वितम् । सर्वान्कामानवान्पोति सर्वेपापविवार्जितः
81 // manasā karmaṇā vācā yo rakṣedāmayānvitam / sarvānkāmānavānpoti sarvepāpavivārjitaḥ
82 ॥ यो ददाति महीपाल निवासं ब्राह्मणाय वै । तस्य प्रसन्नो देवेशः स्वलोकं संप्रयच्छति
82 // yo dadāti mahīpāla nivāsaṃ brāhmaṇāya vai / tasya prasanno deveśaḥ svalokaṃ saṃprayacchati
83 ॥ ब्राह्मणायं ब्रह्मविदे यो दद्याद्गां पयस्विनीम् । स यातिब्रह्मसदनमन्येषामतिदुर्लभम्
83 // brāhmaṇāyaṃ brahmavide yo dadyādgāṃ payasvinīm / sa yātibrahmasadanamanyeṣāmatidurlabham
84 ॥ अन्येभ्यः प्रतिगृह्यापि यो द्द्याद्गां पयस्विनीम् । तस्य पुण्यफलं वक्तुं नाहं शक्तो ऽस्मि पण्डित
84 // anyebhyaḥ pratigṛhyāpi yo ddyādgāṃ payasvinīm / tasya puṇyaphalaṃ vaktuṃ nāhaṃ śakto 'smi paṇḍita
85 ॥ कपिलां वेदविदुषे यो ददाति पयस्विनीम् । स एव रुद्रो भूपाल सर्वपापविवर्जितः
85 // kapilāṃ vedaviduṣe yo dadāti payasvinīm / sa eva rudro bhūpāla sarvapāpavivarjitaḥ
86 ॥ विप्राय वेदविदुषे दद्यादुभयतोमुखीम् । यस्तस्य पुण्यं संख्यातु न शक्तो ऽब्दशतैरपि
86 // viprāya vedaviduṣe dadyādubhayatomukhīm / yastasya puṇyaṃ saṃkhyātu na śakto 'bdaśatairapi
87 ॥ तस्य पुण्यफलं राजञ्शृणु वक्ष्यामि तत्त्वतः । एकतः क्रतवः सर्वे समग्रवरदक्षिणाः
87 // tasya puṇyaphalaṃ rājañśṛṇu vakṣyāmi tattvataḥ / ekataḥ kratavaḥ sarve samagravaradakṣiṇāḥ
88 ॥ एकतो भयभीतस्यत प्राणिनः प्राणरक्षणम् । संरक्षति महीपाल यो विप्रं भयविह्वलम्
88 // ekato bhayabhītasyata prāṇinaḥ prāṇarakṣaṇam / saṃrakṣati mahīpāla yo vipraṃ bhayavihvalam
89 ॥ स स्नातः सर्वतीर्थेषु सर्वयज्ञेषु दीक्षितः । वस्त्रदो रुद्रभवनं कन्यादो ब्रह्मणः पदम्
89 // sa snātaḥ sarvatīrtheṣu sarvayajñeṣu dīkṣitaḥ / vastrado rudrabhavanaṃ kanyādo brahmaṇaḥ padam
90 ॥ हेमदो विष्णु भवनं प्रयाति स्वकुलान्वितः । यस्तु कन्यामलङ्कृत्य ददात्यध्यात्मवेदिने
90 // hemado viṣṇu bhavanaṃ prayāti svakulānvitaḥ / yastu kanyāmalaṅkṛtya dadātyadhyātmavedine
91 ॥ शतवंशसमायुक्तः स व्रजेद्रूह्यणः पदम् । कार्तिक्यां पौर्णमास्यां वा आषाढ्यां वापि भूपते
91 // śatavaṃśasamāyuktaḥ sa vrajedrūhyaṇaḥ padam / kārtikyāṃ paurṇamāsyāṃ vā āṣāḍhyāṃ vāpi bhūpate
92 ॥ वृषभं शिवतुष्ट्यर्थमुत्सृजेत्तत्फलं शृणु । सत्पजन्मार्जितैः पापैर्विमुक्तो रुद्ररुपभाक्
92 // vṛṣabhaṃ śivatuṣṭyarthamutsṛjettatphalaṃ śṛṇu / satpajanmārjitaiḥ pāpairvimukto rudrarupabhāk
93 ॥ कुलसत्पतिसंयुक्तो रुद्रेण सह मोदते । शिवलिङ्गाङ्कितं कृत्वा महिषं यः समुत्सृजेत्
93 // kulasatpatisaṃyukto rudreṇa saha modate / śivaliṅgāṅkitaṃ kṛtvā mahiṣaṃ yaḥ samutsṛjet
94 ॥ न तस्य यातनालोको भवेन्नृपतिसत्तम् । ताम्बूलदानं यः कुर्याच्छक्तितो नृपसत्तम
94 // na tasya yātanāloko bhavennṛpatisattam / tāmbūladānaṃ yaḥ kuryācchaktito nṛpasattama
95 ॥ तस्य विष्णुः प्रसन्नात्मा ददात्यायुर्यशः श्रियम् । क्षीरोदो घृतदश्चैव मधुदो दधिदस्तथा
95 // tasya viṣṇuḥ prasannātmā dadātyāyuryaśaḥ śriyam / kṣīrodo ghṛtadaścaiva madhudo dadhidastathā
96।. दिव्याब्दायुतपर्यन्तंस्वर्गलोके महीयते । प्रयाति ब्रह्मसदनमिक्षुदाता नृपोत्तम
96/. divyābdāyutaparyantaṃsvargaloke mahīyate / prayāti brahmasadanamikṣudātā nṛpottama
97 ॥ गन्धदः पुण्यफलदः प्रयाति ब्रह्मणः पदम् । गुडेक्षुरसदश्चैव प्रयाति क्षीरसागरम्
97 // gandhadaḥ puṇyaphaladaḥ prayāti brahmaṇaḥ padam / guḍekṣurasadaścaiva prayāti kṣīrasāgaram
98 ॥ भटानां जलदो याति सूर्यलोकमनुत्तमम् । विद्यादानेन सायुज्यं माधवस्य व्रजेन्नरः
98 // bhaṭānāṃ jalado yāti sūryalokamanuttamam / vidyādānena sāyujyaṃ mādhavasya vrajennaraḥ
99 ॥ विद्यादानं महीदानं गोदानं चोत्तमोत्तमम् । नरकादुद्धरन्त्येव जपवाहनदोहनात्
99 // vidyādānaṃ mahīdānaṃ godānaṃ cottamottamam / narakāduddharantyeva japavāhanadohanāt
100 ॥ सर्वेषामपि दानानां विद्यादानं विशिष्यते । विद्यादानेन सायुज्यं विष्णोर्याति नृपोत्तम
100 // sarveṣāmapi dānānāṃ vidyādānaṃ viśiṣyate / vidyādānena sāyujyaṃ viṣṇoryāti nṛpottama
101 ॥ नरस्त्विंन्धनदानेन मुच्यते ह्युपपातकैः । शालग्रामशिलादानं महादानं प्रकीर्तितम्
101 // narastviṃndhanadānena mucyate hyupapātakaiḥ / śālagrāmaśilādānaṃ mahādānaṃ prakīrtitam
102 ॥ यद्दत्त्वा मोक्षमान्पोति लिङ्गदानं तथा स्मृतम् । ब्रह्माण्ड कोटिदानेन यत्फलं लभते नरः
102 // yaddattvā mokṣamānpoti liṅgadānaṃ tathā smṛtam / brahmāṇḍa koṭidānena yatphalaṃ labhate naraḥ
103 ॥ तत्फलं समवान्पोति लिङ्गदानान्न संशयः । शालग्रामशिलादाने ततो ऽपि द्विगुणं फलम्
103 // tatphalaṃ samavānpoti liṅgadānānna saṃśayaḥ / śālagrāmaśilādāne tato 'pi dviguṇaṃ phalam
104 ॥ शाल ग्रामशिलारूपी विष्णुरेवेति विश्रुतः । यो ददाति नरो दानं गृहतां प्रभो
104 // śāla grāmaśilārūpī viṣṇureveti viśrutaḥ / yo dadāti naro dānaṃ gṛhatāṃ prabho
105 ॥ गङ्गास्त्रानफलं तस्य निश्चितं नृप जायते । रत्नान्वितसवर्णस्य प्रदानेन नृपोत्तम
105 // gaṅgāstrānaphalaṃ tasya niścitaṃ nṛpa jāyate / ratnānvitasavarṇasya pradānena nṛpottama
106 ॥ भुक्तिमुक्तिमवान्पोति महादानं यतः स्मृतम् । नरो माणिक्यदानेन परं मोक्षमवान्पुयात्
106 // bhuktimuktimavānpoti mahādānaṃ yataḥ smṛtam / naro māṇikyadānena paraṃ mokṣamavānpuyāt
107 ॥ घ्रुवलोकमवान्पोति वज्रदानेन मानवः । स्वर्गं विद्रुमदानेन रुद्रलोकमवान्पुयात्
107 // ghruvalokamavānpoti vajradānena mānavaḥ / svargaṃ vidrumadānena rudralokamavānpuyāt
108 ॥ प्रयाति यानदानेन मुक्तादानेन चैन्दवम् । वैडूर्यदो रुद्रलोकं पुष्परागप्रदस्तथा
108 // prayāti yānadānena muktādānena caindavam / vaiḍūryado rudralokaṃ puṣparāgapradastathā
109 ॥ पुष्परागप्रदानेन सर्वत्र सुखमश्नुते । अश्वसांनिध्यं चिरं व्रजति भूमिप
109 // puṣparāgapradānena sarvatra sukhamaśnute / aśvasāṃnidhyaṃ ciraṃ vrajati bhūmipa
110 ॥ गजदानेन महता सर्वान्कामानवान्पुयात् । प्रयाति यानदानेन स्वर्गं स्वर्यानमास्थितः
110 // gajadānena mahatā sarvānkāmānavānpuyāt / prayāti yānadānena svargaṃ svaryānamāsthitaḥ
111 ॥ महिषीदो जयत्येव ह्यपमृकत्युं न संशयः । गवां तृणप्रदानेन रुद्रलोकमवान्पुयात्
111 // mahiṣīdo jayatyeva hyapamṛkatyuṃ na saṃśayaḥ / gavāṃ tṛṇapradānena rudralokamavānpuyāt
112 ॥ वारुणं लोकमान्पोति महीश लवणप्रदः । स्वश्रमाचारनिरताः सर्वभूतहितेरताः
112 // vāruṇaṃ lokamānpoti mahīśa lavaṇapradaḥ / svaśramācāraniratāḥ sarvabhūtahiteratāḥ
113 ॥ अदाम्भिका गतासूयाः प्रयान्ति बग्रह्मणः पदम् । परोपदेश निरता वीतरागा विमत्साराः
113 // adāmbhikā gatāsūyāḥ prayānti bagrahmaṇaḥ padam / paropadeśa niratā vītarāgā vimatsārāḥ
114 ॥ हरिपादार्चनरताः प्रयान्ति सदनं हरेः । सत्सङ्गाह्लादनिरताः सत्कर्मसु सदोद्यताः
114 // haripādārcanaratāḥ prayānti sadanaṃ hareḥ / satsaṅgāhlādaniratāḥ satkarmasu sadodyatāḥ
115 ॥ परापवादविमुखाः प्रायान्ति हरिमन्दिरम् । नित्यं हितकरा ये तु ब्राह्मणेषु च गोषु च
115 // parāpavādavimukhāḥ prāyānti harimandiram / nityaṃ hitakarā ye tu brāhmaṇeṣu ca goṣu ca
116 ॥ परस्त्रीसङ्गविमुखा न पश्यन्ति यमालयम् । जितेन्द्रिया जिताहारा गोषु क्षान्ताः सुशीलिनः
116 // parastrīsaṅgavimukhā na paśyanti yamālayam / jitendriyā jitāhārā goṣu kṣāntāḥ suśīlinaḥ
117 ॥ ब्राह्मणेषु क्षमाशीलाः प्रयान्ति भवनं हरेः । अग्निशुश्रूषवश्चैव गुरुशुश्रूषकास्तथा
117 // brāhmaṇeṣu kṣamāśīlāḥ prayānti bhavanaṃ hareḥ / agniśuśrūṣavaścaiva guruśuśrūṣakāstathā
118 ॥ पतिशुश्रूषणरता न वै संसृतिभागिनः । सदा देवार्चनरता हरिनमपरायणाः
118 // patiśuśrūṣaṇaratā na vai saṃsṛtibhāginaḥ / sadā devārcanaratā harinamaparāyaṇāḥ
119 ॥ प्रतिग्रहनिवृत्ताश्च प्रयान्ति परमं पदम् । अनाथं विप्रकुणपं ये दहेयुर्नृपोत्तम
119 // pratigrahanivṛttāśca prayānti paramaṃ padam / anāthaṃ viprakuṇapaṃ ye daheyurnṛpottama
120 ॥ अश्वमेधसहस्राणां फलमश्नुवते सदा । पत्रैः पुर्ष्पेः फलैर्वापि जलैर्वा मनुजेश्वर
120 // aśvamedhasahasrāṇāṃ phalamaśnuvate sadā / patraiḥ purṣpeḥ phalairvāpi jalairvā manujeśvara
121 ॥ पूजया रहितं लिङ्गमचर्यत्तेत्फलं शृणु । अप्सरोगणगन्धर्वैः स्तूयमानो विमानगः
121 // pūjayā rahitaṃ liṅgamacaryattetphalaṃ śṛṇu / apsarogaṇagandharvaiḥ stūyamāno vimānagaḥ
122 ॥ प्रयाति शिवसान्निध्यमित्याह कमलोद्भवः । चुलुकोदकमात्रेण लिङ्गं संस्नाप्य भूमिप
122 // prayāti śivasānnidhyamityāha kamalodbhavaḥ / culukodakamātreṇa liṅgaṃ saṃsnāpya bhūmipa
123 ॥ लक्षाश्वमेधजं पुण्यं संप्रान्पोति न संशयः । पूजया रहितं लिङ्गं कुसुमैर्योर्ऽचयेत्सुधीः
123 // lakṣāśvamedhajaṃ puṇyaṃ saṃprānpoti na saṃśayaḥ / pūjayā rahitaṃ liṅgaṃ kusumairyor'cayetsudhīḥ
124 ॥ अश्वमेधायुतफलं भवेत्तस्य जनेश्वर । भक्ष्यैर्भोज्यैः फलैर्वापि शून्यं लिङ्गं प्रपूज्य च
124 // aśvamedhāyutaphalaṃ bhavettasya janeśvara / bhakṣyairbhojyaiḥ phalairvāpi śūnyaṃ liṅgaṃ prapūjya ca
125 ॥ शिवसायुज्यमान्पोति पुनरावृत्तिवर्जितम् । पूजया रहितं विष्णुं योर्ऽचयेदकर्वंशज
125 // śivasāyujyamānpoti punarāvṛttivarjitam / pūjayā rahitaṃ viṣṇuṃ yor'cayedakarvaṃśaja
126 ॥ जलेनापि स सालोक्यं विष्णोर्याति नरोत्तम । देवतायतने यस्तु कुर्यात्संमार्जनं सुधीः
126 // jalenāpi sa sālokyaṃ viṣṇoryāti narottama / devatāyatane yastu kuryātsaṃmārjanaṃ sudhīḥ
127 ॥ यावत्पांसु युगावासं वैष्णवे मन्दिरेलभेत् । शीर्णं स्फटिकलिङ्गन्तु यः संदध्यान्नृपोत्तम
127 // yāvatpāṃsu yugāvāsaṃ vaiṣṇave mandirelabhet / śīrṇaṃ sphaṭikaliṅgantu yaḥ saṃdadhyānnṛpottama
128 ॥ शतजन्मार्जितैः पापैर्मुच्यते स तु मानवः । यस्तु देवालये राजन्नपि गोचर्ममात्रकम्
128 // śatajanmārjitaiḥ pāpairmucyate sa tu mānavaḥ / yastu devālaye rājannapi gocarmamātrakam
129 ॥ जलेन सिञ्चिद्भूभागं सो ऽपि स्वर्गं लभेन्नरः । गन्धोदकेन यः सिञ्चेद्देवतायतने भुवम्
129 // jalena siñcidbhūbhāgaṃ so 'pi svargaṃ labhennaraḥ / gandhodakena yaḥ siñceddevatāyatane bhuvam
130 ॥ यावत्कणानुकल्पं तु तिष्ठेत देवसन्निधौ । मृदा धातुविकारैर्वा यो लिम्पेद्देवतागृहम्
130 // yāvatkaṇānukalpaṃ tu tiṣṭheta devasannidhau / mṛdā dhātuvikārairvā yo limpeddevatāgṛham
131 ॥ स कोटिकुलमुद्धृत्य याति साम्यं मधुद्विषः । शिलाचूर्णेन यो मर्त्यो देवागारं तु लोपयेत्
131 // sa koṭikulamuddhṛtya yāti sāmyaṃ madhudviṣaḥ / śilācūrṇena yo martyo devāgāraṃ tu lopayet
132 ॥ स्वस्तिकादीनि वा कुर्यात्तस्य पुण्यमनन्तकम् । यः कुर्याद्दीपरचनां देवतायतने नृप
132 // svastikādīni vā kuryāttasya puṇyamanantakam / yaḥ kuryāddīparacanāṃ devatāyatane nṛpa
133 ॥ तस्य पुण्यं प्रसंख्यातुं नोत्सहे ऽब्दशतैरपि । अखण्डदीपं यः कुर्याद्विष्णोर्वा शङ्करस्य च
133 // tasya puṇyaṃ prasaṃkhyātuṃ notsahe 'bdaśatairapi / akhaṇḍadīpaṃ yaḥ kuryādviṣṇorvā śaṅkarasya ca
134 ॥ क्षणे क्षणे ऽश्वमेधस्य फलं तस्य न दुर्लभम् । अर्चितं शङ्करं दृष्ट्वा विष्णुं वापि नमेत्तु यः
134 // kṣaṇe kṣaṇe 'śvamedhasya phalaṃ tasya na durlabham / arcitaṃ śaṅkaraṃ dṛṣṭvā viṣṇuṃ vāpi namettu yaḥ
135 ॥ स विष्णुभवनं प्राप्य मोदते च युगायुतम् । देव्याः प्रदक्षिणामेकां सत्प सूर्यस्य भूमिप
135 // sa viṣṇubhavanaṃ prāpya modate ca yugāyutam / devyāḥ pradakṣiṇāmekāṃ satpa sūryasya bhūmipa
136 ॥ तिस्त्रो विनायकस्यापि चतस्त्रो विष्णुमन्दिरे । कृत्वा तत्तद्गृहं प्राप्य मोदते युगलक्षकम्
136 // tistro vināyakasyāpi catastro viṣṇumandire / kṛtvā tattadgṛhaṃ prāpya modate yugalakṣakam
137 ॥ यो विष्णोर्भक्तिभावेन तथैव गोद्विजस्य च । प्रदक्षिणां चररेत्तस्य ह्यश्वमेधः पदे पदे
137 // yo viṣṇorbhaktibhāvena tathaiva godvijasya ca / pradakṣiṇāṃ cararettasya hyaśvamedhaḥ pade pade
138 ॥ काश्यां महेश्वरं माहेश्वरं लिङ्गं संपूज्य प्रणमेत्तु यः । न तस्य विद्यते कृत्यं संसृतिर्नैव जायते
138 // kāśyāṃ maheśvaraṃ māheśvaraṃ liṅgaṃ saṃpūjya praṇamettu yaḥ / na tasya vidyate kṛtyaṃ saṃsṛtirnaiva jāyate
139 ॥ शिवं प्रदक्षिणं कृत्वा सव्येनैव विधानतः । नरो न च्यवते स्वर्गाच्छङ्करस्य प्रसादतः
139 // śivaṃ pradakṣiṇaṃ kṛtvā savyenaiva vidhānataḥ / naro na cyavate svargācchaṅkarasya prasādataḥ
140 ॥ स्तुत्वा स्तोत्रैर्जगन्नाथं नारायणमनामयम् । सर्वान्कामानवान्पोति मनसा यद्यदिच्छति
140 // stutvā stotrairjagannāthaṃ nārāyaṇamanāmayam / sarvānkāmānavānpoti manasā yadyadicchati
141 ॥ देवतायतने यस्तु भक्तियुक्तः प्रनृत्यति । गायते वा स भूपाल रुद्रलोके च मुक्तिभाक्
141 // devatāyatane yastu bhaktiyuktaḥ pranṛtyati / gāyate vā sa bhūpāla rudraloke ca muktibhāk
142 ॥ ये तु वाद्यं प्रकुर्वन्ति देवतायतने नराः । ते हंसयानमारुढा व्रजन्ति ब्रह्मणः पदम्
142 // ye tu vādyaṃ prakurvanti devatāyatane narāḥ / te haṃsayānamāruḍhā vrajanti brahmaṇaḥ padam
143 ॥ करतालं प्रकुर्वन्ति देवतायतने तु येते । सर्वपापनिर्मुक्ता विमानस्था युगायुतम्
143 // karatālaṃ prakurvanti devatāyatane tu yete / sarvapāpanirmuktā vimānasthā yugāyutam
144 ॥ देवतायतने ये तु घण्टानादं प्रकुर्वते । तेषां पुण्यं निगदितुं न समर्थः शिवः स्वयम्
144 // devatāyatane ye tu ghaṇṭānādaṃ prakurvate / teṣāṃ puṇyaṃ nigadituṃ na samarthaḥ śivaḥ svayam
145 ॥ भेरीमृदङ्गपटहमुरजैश्व सडिण्डिमैः । संप्रीणयन्ति देवेशं तेषां पुण्यफलं शृणु
145 // bherīmṛdaṅgapaṭahamurajaiśva saḍiṇḍimaiḥ / saṃprīṇayanti deveśaṃ teṣāṃ puṇyaphalaṃ śṛṇu
146 ॥ देवस्त्रीगणसंयुक्ताः सर्वकामैः समर्चिताः । स्वर्गलोकमनुप्राप्य मोदन्ते कल्पपञ्चकम्
146 // devastrīgaṇasaṃyuktāḥ sarvakāmaiḥ samarcitāḥ / svargalokamanuprāpya modante kalpapañcakam
147 ॥ देवतामन्दिरे कुर्वन्नरः शङ्खरवं नृप । सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णुना सह मोदते
147 // devatāmandire kurvannaraḥ śaṅkharavaṃ nṛpa / sarvapāpavinirmukto viṣṇunā saha modate
148 ॥ तालकांस्यादिनिनदं कुर्वन् विष्णुगृहे नरः । सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णुलोकमवान्पुयात्
148 // tālakāṃsyādininadaṃ kurvan viṣṇugṛhe naraḥ / sarvapāpavinirmukto viṣṇulokamavānpuyāt
149 ॥ यो देवः सर्वदृग्विष्णुर्ज्ञानरुपी निरञ्जनः । सर्वधर्मफलं पूर्णं संतुष्टः प्रददाति च
149 // yo devaḥ sarvadṛgviṣṇurjñānarupī nirañjanaḥ / sarvadharmaphalaṃ pūrṇaṃ saṃtuṣṭaḥ pradadāti ca
150 ॥ यस्य स्मरणमात्रेण देवदेवस्य चक्रिणः । सफलानि भवन्त्येव सर्वकर्माणि भूपते
150 // yasya smaraṇamātreṇa devadevasya cakriṇaḥ / saphalāni bhavantyeva sarvakarmāṇi bhūpate
151 ॥ परमात्मा जगन्नाथः सर्वकर्ंमफलप्रदः । सत्कर्मकर्तृभिर्नित्यं स्मृतः सर्वार्तिनाशनः । तमुद्दिश्य कृतं यच्च तदानन्त्याय कल्पते
151 // paramātmā jagannāthaḥ sarvakarṃmaphalapradaḥ / satkarmakartṛbhirnityaṃ smṛtaḥ sarvārtināśanaḥ / tamuddiśya kṛtaṃ yacca tadānantyāya kalpate
152 ॥ धर्माणि विष्णुश्च फलानि विष्णुः कर्माणि विष्णुश्च फलानि भोक्ता । कार्यं च विष्णुः करणानि विष्णुरस्मान्न किञ्चिव्द्यतिरिक्तमस्ति
152 // dharmāṇi viṣṇuśca phalāni viṣṇuḥ karmāṇi viṣṇuśca phalāni bhoktā / kāryaṃ ca viṣṇuḥ karaṇāni viṣṇurasmānna kiñcivdyatiriktamasti