जरां प्राप्य ययातिस्तु स्वपुरं प्राप्य चैव हि पुत्रं ज्येष्ठं वरिष्ठं च यदुमित्यब्रवीद्द्विजः
jarāṃ prāpya yayātistu svapuraṃ prāpya caiva hi putraṃ jyeṣṭhaṃ variṣṭhaṃ ca yadumityabravīddvijaḥ
जरा वली च मां तात पलितानि च पर्यगुः काव्यस्योशनसः शापान् न च तृप्तो ऽस्मि यौवने
jarā valī ca māṃ tāta palitāni ca paryaguḥ kāvyasyośanasaḥ śāpān na ca tṛpto 'smi yauvane
त्वं यदो प्रतिपद्यस्व पाप्मानं जरया सह यौवनेन त्वदीयेन चरेयं विषयानहम्
tvaṃ yado pratipadyasva pāpmānaṃ jarayā saha yauvanena tvadīyena careyaṃ viṣayānaham
पूर्णे वर्षसहस्रे तु त्वदीयं यौवनं त्व् अहम् दत्त्वा सम्प्रतिपत्स्यामि पाप्मानं जरया सह
pūrṇe varṣasahasre tu tvadīyaṃ yauvanaṃ tv aham dattvā sampratipatsyāmi pāpmānaṃ jarayā saha
सितश्मश्रुधरो दीनो जरसा शिथिलीकृतः वलीसंततगात्रश्च दुर्दर्शो दुर्बलः कृशः
sitaśmaśrudharo dīno jarasā śithilīkṛtaḥ valīsaṃtatagātraśca durdarśo durbalaḥ kṛśaḥ
अशक्तः कार्यकरणे परिभूतः स यौवने सहोपजीविभिश्चैव तज्जरां नाभिकामये
aśaktaḥ kāryakaraṇe paribhūtaḥ sa yauvane sahopajīvibhiścaiva tajjarāṃ nābhikāmaye
सन्ति ते बहवः पुत्रा मत्तः प्रियतरा नृप जरां ग्रहीतुं धर्मज्ञ पुत्रमन्यं वृणीष्व वै
santi te bahavaḥ putrā mattaḥ priyatarā nṛpa jarāṃ grahītuṃ dharmajña putramanyaṃ vṛṇīṣva vai
यस्त्वं मे हृदयाज्जातो वयः स्वं न प्रयच्छसि पापान्मातुलसम्बन्धाद् दुष्प्रजा ते भविष्यति
yastvaṃ me hṛdayājjāto vayaḥ svaṃ na prayacchasi pāpānmātulasambandhād duṣprajā te bhaviṣyati
तुर्वसो प्रतिपद्यस्व पाप्मानं जरया सह यौवनेन चरेयं वै विषयांस्तव पुत्रक
turvaso pratipadyasva pāpmānaṃ jarayā saha yauvanena careyaṃ vai viṣayāṃstava putraka
पूर्णे वर्षसहस्रे नु पुनर्दास्यामि यौवनम् तथैव प्रतिपत्स्यामि पाप्मानं जरया सह
pūrṇe varṣasahasre nu punardāsyāmi yauvanam tathaiva pratipatsyāmi pāpmānaṃ jarayā saha
न कामये जरां तात कामभोगप्रणाशिनीम् बलरूपान्तकरणीं बुद्धिमानविनाशिनीम्
na kāmaye jarāṃ tāta kāmabhogapraṇāśinīm balarūpāntakaraṇīṃ buddhimānavināśinīm
यस्त्वं मे हृदयाज्जातो वयः स्वं न प्रयच्छसि तस्मात्प्रजा समुच्छेदं तुर्वसो तव यास्यति
yastvaṃ me hṛdayājjāto vayaḥ svaṃ na prayacchasi tasmātprajā samucchedaṃ turvaso tava yāsyati
संकीर्णाश्चोरधर्मेषु प्रतिलोमचरेषु च पिशिताशिषु लोकेषु नूनं राजा भविष्यसि
saṃkīrṇāścoradharmeṣu pratilomacareṣu ca piśitāśiṣu lokeṣu nūnaṃ rājā bhaviṣyasi
गुरुदारप्रसक्तेषु तिर्यग्योनिरतेषु च पशुधर्मिषु म्लेच्छेषु पापेषु प्रभविष्यसि
gurudāraprasakteṣu tiryagyonirateṣu ca paśudharmiṣu mleccheṣu pāpeṣu prabhaviṣyasi
एवं स तुर्वसुं शप्त्वा ययातिः सुतमात्मनः शर्मिष्ठायाः सुतं ज्येष्ठं द्रुह्युं वचनमब्रवीत्
evaṃ sa turvasuṃ śaptvā yayātiḥ sutamātmanaḥ śarmiṣṭhāyāḥ sutaṃ jyeṣṭhaṃ druhyuṃ vacanamabravīt
द्रुह्यो त्वं प्रतिपद्यस्व वर्णरूपविनाशिनीम् जरां वर्षसहस्रं मे यौवनं स्वं प्रयच्छताम्
druhyo tvaṃ pratipadyasva varṇarūpavināśinīm jarāṃ varṣasahasraṃ me yauvanaṃ svaṃ prayacchatām
पूर्णे वर्षसहस्रे तु ते प्रदास्यामि यौवनम् स्वं चादास्यामि भूयो ऽहं पाप्मानं जरया सह
pūrṇe varṣasahasre tu te pradāsyāmi yauvanam svaṃ cādāsyāmi bhūyo 'haṃ pāpmānaṃ jarayā saha
न राज्यं न रथं नाश्वं जीर्णो भुङ्क्ते न च स्त्रियम् न रागश्चास्य भवति तज्जरां ते न कामये
na rājyaṃ na rathaṃ nāśvaṃ jīrṇo bhuṅkte na ca striyam na rāgaścāsya bhavati tajjarāṃ te na kāmaye
यस्त्वं मे हृदयाज्जातो वयः स्वं न प्रयच्छसि तद्द्रुह्यो वै प्रियः कामो न ते सम्पत्स्यते क्वचित्
yastvaṃ me hṛdayājjāto vayaḥ svaṃ na prayacchasi taddruhyo vai priyaḥ kāmo na te sampatsyate kvacit
नौर् उपप्लवसंचारो यत्र नित्यं भविष्यति अराज्यभोजशब्दं त्वं तत्र प्राप्स्यसि सान्वयः
naur upaplavasaṃcāro yatra nityaṃ bhaviṣyati arājyabhojaśabdaṃ tvaṃ tatra prāpsyasi sānvayaḥ
अनो त्वं प्रतिपद्यस्व पाप्मानं जरया सह एकं वर्षसहस्रं तु चरेयं यौवनेन ते
ano tvaṃ pratipadyasva pāpmānaṃ jarayā saha ekaṃ varṣasahasraṃ tu careyaṃ yauvanena te
जीर्णः शिशुरिवादत्ते काले ऽन्नमशुचिर्यथा न जुहोति च काले ऽग्निं तां जरां नाभिकामये
jīrṇaḥ śiśurivādatte kāle 'nnamaśuciryathā na juhoti ca kāle 'gniṃ tāṃ jarāṃ nābhikāmaye
यस्त्वं मे हृदयाज्जातो वयः स्वं न प्रयच्छसि जरादोषस्त्वयोक्तो यस् तस्मात्त्वं प्रतिपद्यसे
yastvaṃ me hṛdayājjāto vayaḥ svaṃ na prayacchasi jarādoṣastvayokto yas tasmāttvaṃ pratipadyase
प्रजाश्च यौवनं प्राप्ता विनश्यन्ति ह्य् अनो तव अग्निप्रस्कन्दनगतस् त्वं चाप्येवं भविष्यसि
prajāśca yauvanaṃ prāptā vinaśyanti hy ano tava agnipraskandanagatas tvaṃ cāpyevaṃ bhaviṣyasi
पूरो त्वं प्रतिपद्यस्व पाप्मानं जरया सह त्वं मे प्रियतरः पुत्रस् त्वं वरीयान् भविष्यसि
pūro tvaṃ pratipadyasva pāpmānaṃ jarayā saha tvaṃ me priyataraḥ putras tvaṃ varīyān bhaviṣyasi
जरा वली च मां तात पलितानि च पर्यगुः काव्यस्योशनसः शापान् न च तृप्तो ऽस्मि यौवने
jarā valī ca māṃ tāta palitāni ca paryaguḥ kāvyasyośanasaḥ śāpān na ca tṛpto 'smi yauvane
किंचित्कालं चरेयं वै विषयान्वयसा तव पूर्णे वर्षसहस्रे तु प्रतिदास्यामि यौवनम् स्वं चैव प्रतिपत्स्ये ऽहं पाप्मानं जरया सह
kiṃcitkālaṃ careyaṃ vai viṣayānvayasā tava pūrṇe varṣasahasre tu pratidāsyāmi yauvanam svaṃ caiva pratipatsye 'haṃ pāpmānaṃ jarayā saha
एवमुक्तः प्रत्युवाच पूरुः पितरमञ्जसा यथात्थ त्वं महाराज तत्करिष्यामि ते वचः
evamuktaḥ pratyuvāca pūruḥ pitaramañjasā yathāttha tvaṃ mahārāja tatkariṣyāmi te vacaḥ
प्रतिपत्स्यामि ते राजन् पाप्मानं जरया सह गृहाण यौवनं मत्तश् चर कामान् यथेप्सितान्
pratipatsyāmi te rājan pāpmānaṃ jarayā saha gṛhāṇa yauvanaṃ mattaś cara kāmān yathepsitān
जरयाहं प्रतिच्छन्नो वयोरूपधरस्तव यौवनं भवते दत्त्वा चरिष्यामि यथेच्छया
jarayāhaṃ praticchanno vayorūpadharastava yauvanaṃ bhavate dattvā cariṣyāmi yathecchayā
पूरो प्रीतो ऽस्मि ते वत्स वरं चेमं ददामि ते सर्वकामसमृद्धार्था भविष्यति तव प्रजा
pūro prīto 'smi te vatsa varaṃ cemaṃ dadāmi te sarvakāmasamṛddhārthā bhaviṣyati tava prajā