अतः परं प्रवक्ष्यामि पञ्चतीर्थविधिं द्विजाः यत् फलं स्नानदानेन देवताप्रेक्षणेन च ॥
ataḥ paraṃ pravakṣyāmi pañcatīrthavidhiṃ dvijāḥ yat phalaṃ snānadānena devatāprekṣaṇena ca //
मार्कण्डेयह्रदं गत्वा नरश् चोदङ्मुखः शुचिः निमज्जेत् तत्र वारांस् त्रीन् इमं मन्त्रम् उदीरयेत् ॥
mārkaṇḍeyahradaṃ gatvā naraś codaṅmukhaḥ śuciḥ nimajjet tatra vārāṃs trīn imaṃ mantram udīrayet //
संसारसागरे मग्नं पापग्रस्तम् अचेतनम् त्राहि मां भगनेत्रघ्न त्रिपुरारे नमो ऽस्तु ते ॥
saṃsārasāgare magnaṃ pāpagrastam acetanam trāhi māṃ bhaganetraghna tripurāre namo 'stu te //
नमः शिवाय शान्ताय सर्वपापहराय च स्नानं करोमि देवेश मम नश्यतु पातकम् ॥
namaḥ śivāya śāntāya sarvapāpaharāya ca snānaṃ karomi deveśa mama naśyatu pātakam //
नाभिमात्रे जले स्नात्वा विधिवद् देवता ऋषीन् तिलोदकेन मतिमान् पितॄंश् चान्यांश् च तर्पयेत् ॥
nābhimātre jale snātvā vidhivad devatā ṛṣīn tilodakena matimān pitṝṃś cānyāṃś ca tarpayet //
स्नात्वा तथैव चाचम्य ततो गच्छेच् छिवालयम् प्रविश्य देवतागारं कृत्वा तं त्रिः प्रदक्षिणम् ॥
snātvā tathaiva cācamya tato gacchec chivālayam praviśya devatāgāraṃ kṛtvā taṃ triḥ pradakṣiṇam //
मूलमन्त्रेण संपूज्य मार्कण्डेयस्य चेश्वरम् अघोरेण च भो विप्राः प्रणिपत्य प्रसादयेत् ॥
mūlamantreṇa saṃpūjya mārkaṇḍeyasya ceśvaram aghoreṇa ca bho viprāḥ praṇipatya prasādayet //
त्रिलोचन नमस् ते ऽस्तु नमस् ते शशिभूषण त्राहि मां त्वं विरूपाक्ष महादेव नमो ऽस्तु ते ॥
trilocana namas te 'stu namas te śaśibhūṣaṇa trāhi māṃ tvaṃ virūpākṣa mahādeva namo 'stu te //
मार्कण्डेयह्रदे त्व् एवं स्नात्वा दृष्ट्वा च शंकरम् दशानाम् अश्वमेधानां फलं प्राप्नोति मानवः ॥
mārkaṇḍeyahrade tv evaṃ snātvā dṛṣṭvā ca śaṃkaram daśānām aśvamedhānāṃ phalaṃ prāpnoti mānavaḥ //
पापैः सर्वैर् विनिर्मुक्तः शिवलोकं स गच्छति तत्र भुक्त्वा वरान् भोगान् यावद् आभूतसंप्लवम् ॥
pāpaiḥ sarvair vinirmuktaḥ śivalokaṃ sa gacchati tatra bhuktvā varān bhogān yāvad ābhūtasaṃplavam //
इहलोकं समासाद्य भवेद् विप्रो बहुश्रुतः शांकरं योगम् आसाद्य ततो मोक्षम् अवाप्नुयात् ॥
ihalokaṃ samāsādya bhaved vipro bahuśrutaḥ śāṃkaraṃ yogam āsādya tato mokṣam avāpnuyāt //
कल्पवृक्षं ततो गत्वा कृत्वा तं त्रिः प्रदक्षिणम् पूजयेत् परया भक्त्या मन्त्रेणानेन तं वटम् ॥
kalpavṛkṣaṃ tato gatvā kṛtvā taṃ triḥ pradakṣiṇam pūjayet parayā bhaktyā mantreṇānena taṃ vaṭam //
ओं नमो व्यक्तरूपाय महाप्रलयकारिणे महद्रसोपविष्टाय न्यग्रोधाय नमो ऽस्तु ते ॥
oṃ namo vyaktarūpāya mahāpralayakāriṇe mahadrasopaviṣṭāya nyagrodhāya namo 'stu te //
अमरस् त्वं सदा कल्पे हरेश् चायतनं वट न्यग्रोध हर मे पापं कल्पवृक्ष नमो ऽस्तु ते ॥
amaras tvaṃ sadā kalpe hareś cāyatanaṃ vaṭa nyagrodha hara me pāpaṃ kalpavṛkṣa namo 'stu te //
भक्त्या प्रदक्षिणं कृत्वा नत्वा कल्पवटं नरः सहसा मुच्यते पापाज् जीर्णत्वच इवोरगः ॥
bhaktyā pradakṣiṇaṃ kṛtvā natvā kalpavaṭaṃ naraḥ sahasā mucyate pāpāj jīrṇatvaca ivoragaḥ //
छायां तस्य समाक्रम्य कल्पवृक्षस्य भो द्विजाः ब्रह्महत्यां नरो जह्यात् पापेष्व् अन्येषु का कथा ॥
chāyāṃ tasya samākramya kalpavṛkṣasya bho dvijāḥ brahmahatyāṃ naro jahyāt pāpeṣv anyeṣu kā kathā //
दृष्ट्वा कृष्णाङ्गसंभूतं ब्रह्मतेजोमयं परम् न्यग्रोधाकृतिकं विष्णुं प्रणिपत्य च भो द्विजाः ॥
dṛṣṭvā kṛṣṇāṅgasaṃbhūtaṃ brahmatejomayaṃ param nyagrodhākṛtikaṃ viṣṇuṃ praṇipatya ca bho dvijāḥ //
राजसूयाश्वमेधाभ्यां फलं प्राप्नोति चाधिकम् तथा स्ववंशम् उद्धृत्य विष्णुलोकं स गच्छति ॥
rājasūyāśvamedhābhyāṃ phalaṃ prāpnoti cādhikam tathā svavaṃśam uddhṛtya viṣṇulokaṃ sa gacchati //
वैनतेयं नमस्कृत्य कृष्णस्य पुरतः स्थितम् सर्वपापविनिर्मुक्तस् ततो विष्णुपुरं व्रजेत् ॥
vainateyaṃ namaskṛtya kṛṣṇasya purataḥ sthitam sarvapāpavinirmuktas tato viṣṇupuraṃ vrajet //
दृष्ट्वा वटं वैनतेयं यः पश्येत् पुरुषोत्तमम् संकर्षणं सुभद्रां च स याति परमां गतिम् ॥
dṛṣṭvā vaṭaṃ vainateyaṃ yaḥ paśyet puruṣottamam saṃkarṣaṇaṃ subhadrāṃ ca sa yāti paramāṃ gatim //
प्रविश्यायतनं विष्णोः कृत्वा तं त्रिः प्रदक्षिणम् संकर्षणं स्वमन्त्रेण भक्त्यापूज्य प्रसादयेत् ॥
praviśyāyatanaṃ viṣṇoḥ kṛtvā taṃ triḥ pradakṣiṇam saṃkarṣaṇaṃ svamantreṇa bhaktyāpūjya prasādayet //
नमस् ते हलधृग् राम नमस् ते मुशलायुध नमस् ते रेवतीकान्त नमस् ते भक्तवत्सल ॥
namas te haladhṛg rāma namas te muśalāyudha namas te revatīkānta namas te bhaktavatsala //
नमस् ते बलिनां श्रेष्ठ नमस् ते धरणीधर प्रलम्बारे नमस् ते ऽस्तु त्राहि मां कृष्णपूर्वज ॥
namas te balināṃ śreṣṭha namas te dharaṇīdhara pralambāre namas te 'stu trāhi māṃ kṛṣṇapūrvaja //
एवं प्रसाद्य चानन्तम् अजेयं त्रिदशार्चितम् कैलासशिखराकारं चन्द्रात् कान्ततराननम् ॥
evaṃ prasādya cānantam ajeyaṃ tridaśārcitam kailāsaśikharākāraṃ candrāt kāntatarānanam //
नीलवस्त्रधरं देवं फणाविकटमस्तकम् महाबलं हलधरं कुण्डलैकविभूषितम् ॥
nīlavastradharaṃ devaṃ phaṇāvikaṭamastakam mahābalaṃ haladharaṃ kuṇḍalaikavibhūṣitam //
रौहिणेयं नरो भक्त्या लभेद् अभिमतं फलम् सर्वपापैर् विनिर्मुक्तो विष्णुलोकं स गच्छति ॥
rauhiṇeyaṃ naro bhaktyā labhed abhimataṃ phalam sarvapāpair vinirmukto viṣṇulokaṃ sa gacchati //
आभूतसंप्लवं यावद् भुक्त्वा तत्र सुखं नरः पुण्यक्षयाद् इहागत्य प्रवरे योगिनां कुले ॥
ābhūtasaṃplavaṃ yāvad bhuktvā tatra sukhaṃ naraḥ puṇyakṣayād ihāgatya pravare yogināṃ kule //
ब्राह्मणप्रवरो भूत्वा सर्वशास्त्रार्थपारगः ज्ञानं तत्र समासाद्य मुक्तिं प्राप्नोति दुर्लभाम् ॥
brāhmaṇapravaro bhūtvā sarvaśāstrārthapāragaḥ jñānaṃ tatra samāsādya muktiṃ prāpnoti durlabhām //
एवम् अभ्यर्च्य हलिनं ततः कृष्णं विचक्षणः द्वादशाक्षरमन्त्रेण पूजयेत् सुसमाहितः ॥
evam abhyarcya halinaṃ tataḥ kṛṣṇaṃ vicakṣaṇaḥ dvādaśākṣaramantreṇa pūjayet susamāhitaḥ //
द्विषट्कवर्णमन्त्रेण भक्त्या ये पुरुषोत्तमम् पूजयन्ति सदा धीरास् ते मोक्षं प्राप्नुवन्ति वै ॥
dviṣaṭkavarṇamantreṇa bhaktyā ye puruṣottamam pūjayanti sadā dhīrās te mokṣaṃ prāpnuvanti vai //
न तां गतिं सुरा यान्ति योगिनो नैव सोमपाः यां गतिं यान्ति भो विप्रा द्वादशाक्षरतत्पराः ॥
na tāṃ gatiṃ surā yānti yogino naiva somapāḥ yāṃ gatiṃ yānti bho viprā dvādaśākṣaratatparāḥ //
तस्मात् तेनैव मन्त्रेण भक्त्या कृष्णं जगद्गुरुम् संपूज्य गन्धपुष्पाद्यैः प्रणिपत्य प्रसादयेत् ॥
tasmāt tenaiva mantreṇa bhaktyā kṛṣṇaṃ jagadgurum saṃpūjya gandhapuṣpādyaiḥ praṇipatya prasādayet //
जय कृष्ण जगन्नाथ जय सर्वाघनाशन जय चाणूरकेशिघ्न जय कंसनिषूदन ॥
jaya kṛṣṇa jagannātha jaya sarvāghanāśana jaya cāṇūrakeśighna jaya kaṃsaniṣūdana //
जय पद्मपलाशाक्ष जय चक्रगदाधर जय नीलाम्बुदश्याम जय सर्वसुखप्रद ॥
jaya padmapalāśākṣa jaya cakragadādhara jaya nīlāmbudaśyāma jaya sarvasukhaprada //
जय देव जगत्पूज्य जय संसारनाशन जय लोकपते नाथ जय वाञ्छाफलप्रद ॥
jaya deva jagatpūjya jaya saṃsāranāśana jaya lokapate nātha jaya vāñchāphalaprada //
संसारसागरे घोरे निःसारे दुःखफेनिले क्रोधग्राहाकुले रौद्रे विषयोदकसंप्लवे ॥
saṃsārasāgare ghore niḥsāre duḥkhaphenile krodhagrāhākule raudre viṣayodakasaṃplave //
नानारोगोर्मिकलिले मोहावर्तसुदुस्तरे निमग्नो ऽहं सुरश्रेष्ठ त्राहि मां पुरुषोत्तम ॥
nānārogormikalile mohāvartasudustare nimagno 'haṃ suraśreṣṭha trāhi māṃ puruṣottama //
एवं प्रसाद्य देवेशं वरदं भक्तवत्सलम् सर्वपापहरं देवं सर्वकामफलप्रदम् ॥
evaṃ prasādya deveśaṃ varadaṃ bhaktavatsalam sarvapāpaharaṃ devaṃ sarvakāmaphalapradam //
पीनांसं द्विभुजं कृष्णं पद्मपत्त्रायतेक्षणम् महोरस्कं महाबाहुं पीतवस्त्रं शुभाननम् ॥
pīnāṃsaṃ dvibhujaṃ kṛṣṇaṃ padmapattrāyatekṣaṇam mahoraskaṃ mahābāhuṃ pītavastraṃ śubhānanam //
शङ्खचक्रगदापाणिं मुकुटाङ्गदभूषणम् सर्वलक्षणसंयुक्तं वनमालाविभूषितम् ॥
śaṅkhacakragadāpāṇiṃ mukuṭāṅgadabhūṣaṇam sarvalakṣaṇasaṃyuktaṃ vanamālāvibhūṣitam //
दृष्ट्वा नरो ऽञ्जलिं कृत्वा दण्डवत् प्रणिपत्य च अश्वमेधसहस्राणां फलं प्राप्नोति वै द्विजाः ॥
dṛṣṭvā naro 'ñjaliṃ kṛtvā daṇḍavat praṇipatya ca aśvamedhasahasrāṇāṃ phalaṃ prāpnoti vai dvijāḥ //
यत् फलं सर्वतीर्थेषु स्नाने दाने प्रकीर्तितम् नरस् तत् फलम् आप्नोति दृष्ट्वा कृष्णं प्रणम्य च ॥
yat phalaṃ sarvatīrtheṣu snāne dāne prakīrtitam naras tat phalam āpnoti dṛṣṭvā kṛṣṇaṃ praṇamya ca //
यत् फलं सर्वरत्नाद्यैर् इष्टे बहुसुवर्णके नरस् तत् फलम् आप्नोति दृष्ट्वा कृष्णं प्रणम्य च ॥
yat phalaṃ sarvaratnādyair iṣṭe bahusuvarṇake naras tat phalam āpnoti dṛṣṭvā kṛṣṇaṃ praṇamya ca //
यत् फलं सर्ववेदेषु सर्वयज्ञेषु यत् फलम् तत् फलं समवाप्नोति नरः कृष्णं प्रणम्य च ॥
yat phalaṃ sarvavedeṣu sarvayajñeṣu yat phalam tat phalaṃ samavāpnoti naraḥ kṛṣṇaṃ praṇamya ca //
यत् फलं सर्वदानेन व्रतेन नियमेन च नरस् तत् फलम् आप्नोति दृष्ट्वा कृष्णं प्रणम्य च ॥
yat phalaṃ sarvadānena vratena niyamena ca naras tat phalam āpnoti dṛṣṭvā kṛṣṇaṃ praṇamya ca //
तपोभिर् विविधैर् उग्रैर् यत् फलं समुदाहृतम् नरस् तत् फलम् आप्नोति दृष्ट्वा कृष्णं प्रणम्य च ॥
tapobhir vividhair ugrair yat phalaṃ samudāhṛtam naras tat phalam āpnoti dṛṣṭvā kṛṣṇaṃ praṇamya ca //
यत् फलं ब्रह्मचर्येण सम्यक् चीर्णेन तत्कृतम् नरस् तत् फलम् आप्नोति दृष्ट्वा कृष्णं प्रणम्य च ॥
yat phalaṃ brahmacaryeṇa samyak cīrṇena tatkṛtam naras tat phalam āpnoti dṛṣṭvā kṛṣṇaṃ praṇamya ca //
यत् फलं च गृहस्थस्य यथोक्ताचारवर्तिनः नरस् तत् फलम् आप्नोति दृष्ट्वा कृष्णं प्रणम्य च ॥
yat phalaṃ ca gṛhasthasya yathoktācāravartinaḥ naras tat phalam āpnoti dṛṣṭvā kṛṣṇaṃ praṇamya ca //
यत् फलं वनवासेन वानप्रस्थस्य कीर्तितम् नरस् तत् फलम् आप्नोति दृष्ट्वा कृष्णं प्रणम्य च ॥
yat phalaṃ vanavāsena vānaprasthasya kīrtitam naras tat phalam āpnoti dṛṣṭvā kṛṣṇaṃ praṇamya ca //
संन्यासेन यथोक्तेन यत् फलं समुदाहृतम् नरस् तत् फलम् आप्नोति दृष्ट्वा कृष्णं प्रणम्य च ॥
saṃnyāsena yathoktena yat phalaṃ samudāhṛtam naras tat phalam āpnoti dṛṣṭvā kṛṣṇaṃ praṇamya ca //
किं चात्र बहुनोक्तेन माहात्म्ये तस्य भो द्विजाः दृष्ट्वा कृष्णं नरो भक्त्या मोक्षं प्राप्नोति दुर्लभम् ॥
kiṃ cātra bahunoktena māhātmye tasya bho dvijāḥ dṛṣṭvā kṛṣṇaṃ naro bhaktyā mokṣaṃ prāpnoti durlabham //
पापैर् विमुक्तः शुद्धात्मा कल्पकोटिसमुद्भवैः श्रिया परमया युक्तः सर्वैः समुदितो गुणैः ॥
pāpair vimuktaḥ śuddhātmā kalpakoṭisamudbhavaiḥ śriyā paramayā yuktaḥ sarvaiḥ samudito guṇaiḥ //
सर्वकामसमृद्धेन विमानेन सुवर्चसा त्रिसप्तकुलम् उद्धृत्य नरो विष्णुपुरं व्रजेत् ॥
sarvakāmasamṛddhena vimānena suvarcasā trisaptakulam uddhṛtya naro viṣṇupuraṃ vrajet //
तत्र कल्पशतं यावद् भुक्त्वा भोगान् मनोरमान् गन्धर्वाप्सरसैः सार्धं यथा विष्णुश् चतुर्भुजः ॥
tatra kalpaśataṃ yāvad bhuktvā bhogān manoramān gandharvāpsarasaiḥ sārdhaṃ yathā viṣṇuś caturbhujaḥ //
च्युतस् तस्माद् इहायातो विप्राणां प्रवरे कुले सर्वज्ञः सर्ववेदी च जायते गतमत्सरः ॥
cyutas tasmād ihāyāto viprāṇāṃ pravare kule sarvajñaḥ sarvavedī ca jāyate gatamatsaraḥ //
स्वधर्मनिरतः शान्तो दाता भूतहिते रतः आसाद्य वैष्णवं ज्ञानं ततो मुक्तिम् अवाप्नुयात् ॥
svadharmanirataḥ śānto dātā bhūtahite rataḥ āsādya vaiṣṇavaṃ jñānaṃ tato muktim avāpnuyāt //
ततः संपूज्य मन्त्रेण सुभद्रां भक्तवत्सलाम् प्रसादयेत् ततो विप्राः प्रणिपत्य कृताञ्जलिः ॥
tataḥ saṃpūjya mantreṇa subhadrāṃ bhaktavatsalām prasādayet tato viprāḥ praṇipatya kṛtāñjaliḥ //
नमस् ते सर्वगे देवि नमस् ते शुभसौख्यदे त्राहि मां पद्मपत्त्राक्षि कात्यायनि नमो ऽस्तु ते ॥
namas te sarvage devi namas te śubhasaukhyade trāhi māṃ padmapattrākṣi kātyāyani namo 'stu te //
एवं प्रसाद्य तां देवीं जगद्धात्रीं जगद्धिताम् बलदेवस्य भगिनीं सुभद्रां वरदां शिवाम् ॥
evaṃ prasādya tāṃ devīṃ jagaddhātrīṃ jagaddhitām baladevasya bhaginīṃ subhadrāṃ varadāṃ śivām //
कामगेन विमानेन नरो विष्णुपुरं व्रजेत् आभूतसंप्लवं यावत् क्रीडित्वा तत्र देववत् ॥
kāmagena vimānena naro viṣṇupuraṃ vrajet ābhūtasaṃplavaṃ yāvat krīḍitvā tatra devavat //
इह मानुषतां प्राप्तो ब्राह्मणो वेदविद् भवेत् प्राप्य योगं हरेस् तत्र मोक्षं च लभते ध्रुवम् ॥
iha mānuṣatāṃ prāpto brāhmaṇo vedavid bhavet prāpya yogaṃ hares tatra mokṣaṃ ca labhate dhruvam //