चक्रतीर्थम् इति ख्यातं स्मरणात् पापनाशनम् तस्य प्रभावं वक्ष्यामि शृणु यत्नेन नारद ॥
cakratīrtham iti khyātaṃ smaraṇāt pāpanāśanam tasya prabhāvaṃ vakṣyāmi śṛṇu yatnena nārada //
ऋषयः सप्त विख्याता वसिष्ठप्रमुखा मुने गौतम्यास् तीरम् आश्रित्य सत्त्रयज्ञम् उपासते ॥
ṛṣayaḥ sapta vikhyātā vasiṣṭhapramukhā mune gautamyās tīram āśritya sattrayajñam upāsate //
तत्र विघ्न उपक्रान्ते रक्षोभिर् अतिभीषणे माम् अभ्येत्याथ मुनयो रक्षःकृत्यं न्यवेदयन् ॥
tatra vighna upakrānte rakṣobhir atibhīṣaṇe mām abhyetyātha munayo rakṣaḥkṛtyaṃ nyavedayan //
तदाहं प्रमदारूपं माययासृज्य नारद यस्याश् च दर्शनाद् एव नाशं यान्त्य् अथ राक्षसाः ॥
tadāhaṃ pramadārūpaṃ māyayāsṛjya nārada yasyāś ca darśanād eva nāśaṃ yānty atha rākṣasāḥ //
एवम् उक्त्वा तु तां प्रादाम् ऋषिभ्यः प्रमदां मुने मद्वाक्याद् ऋषयो मायाम् आदाय पुनर् आगमन् ॥
evam uktvā tu tāṃ prādām ṛṣibhyaḥ pramadāṃ mune madvākyād ṛṣayo māyām ādāya punar āgaman //
अजैका या समाख्याता कृष्णलोहितरूपिणी मुक्तकेशीत्य् अभिधया सास्ते ऽद्यापि स्वरूपिणी ॥
ajaikā yā samākhyātā kṛṣṇalohitarūpiṇī muktakeśīty abhidhayā sāste 'dyāpi svarūpiṇī //
लोकत्रितयसंमोहदायिनी कामरूपिणी तद्बलात् स्वस्थमनसः सर्वे च मुनिपुंगवः ॥
lokatritayasaṃmohadāyinī kāmarūpiṇī tadbalāt svasthamanasaḥ sarve ca munipuṃgavaḥ //
गौतमीं सरितां श्रेष्ठां पुनर् यज्ञाय दीक्षिताः पुनस् तन्मखनाशाय राक्षसाः समुपागमन् ॥
gautamīṃ saritāṃ śreṣṭhāṃ punar yajñāya dīkṣitāḥ punas tanmakhanāśāya rākṣasāḥ samupāgaman //
यक्षवाटान्तिके मायां दृष्ट्वा राक्षसपुंगवाः ततो नृत्यन्ति गायन्ति हसन्ति च रुदन्ति च ॥
yakṣavāṭāntike māyāṃ dṛṣṭvā rākṣasapuṃgavāḥ tato nṛtyanti gāyanti hasanti ca rudanti ca //
माहेश्वरी महामाया प्रभावेणातिदर्पिता तेषां मध्ये दैत्यपतिः शम्बरो नाम वीर्यवान् ॥
māheśvarī mahāmāyā prabhāveṇātidarpitā teṣāṃ madhye daityapatiḥ śambaro nāma vīryavān //
मायारूपां तु प्रमदां भक्षयाम् आस नारद तद् अद्भुतम् अतीवासीत् तन्मायाबलदर्शिनाम् ॥
māyārūpāṃ tu pramadāṃ bhakṣayām āsa nārada tad adbhutam atīvāsīt tanmāyābaladarśinām //
मखे विध्वंस्यमाने तु ते विष्णुं शरणं ययुः प्रादाद् विष्णुश् चक्रम् अथो मुनीनां रक्षणाय तु ॥
makhe vidhvaṃsyamāne tu te viṣṇuṃ śaraṇaṃ yayuḥ prādād viṣṇuś cakram atho munīnāṃ rakṣaṇāya tu //
चक्रं तद् राक्षसान् आजौ दैत्यांश् च दनुजांस् तथा चिच्छेद तद्भयाद् एव मृता राक्षसपुंगवाः ॥
cakraṃ tad rākṣasān ājau daityāṃś ca danujāṃs tathā ciccheda tadbhayād eva mṛtā rākṣasapuṃgavāḥ //
ऋषिभिस् तन् महासत्त्रं संपूर्णम् अभवत् तदा विष्णोः प्रक्षालितं चक्रं गङ्गाम्भोभिः सुदर्शनम् ॥
ṛṣibhis tan mahāsattraṃ saṃpūrṇam abhavat tadā viṣṇoḥ prakṣālitaṃ cakraṃ gaṅgāmbhobhiḥ sudarśanam //
ततः प्रभृति तत् तीर्थं चक्रतीर्थम् उदाहृतम् तत्र स्नानेन दानेन सत्त्रयागफलं लभेत् ॥
tataḥ prabhṛti tat tīrthaṃ cakratīrtham udāhṛtam tatra snānena dānena sattrayāgaphalaṃ labhet //
तत्र पञ्च शतान्य् आसंस् तीर्थानां पापहारिणाम् तेषु स्नानं तथा दानं प्रत्येकं मुक्तिदायकम् ॥
tatra pañca śatāny āsaṃs tīrthānāṃ pāpahāriṇām teṣu snānaṃ tathā dānaṃ pratyekaṃ muktidāyakam //