श्रीशुक उवाच पृश्निस्तु पत्नी सवितुः सावित्रीं व्याहृतिं त्रयीम् । अग्निहोत्रं पशुं सोमं चातुर्मास्यं महामखान् ॥
śrīśuka uvāca pṛśnistu patnī savituḥ sāvitrīṃ vyāhṛtiṃ trayīm / agnihotraṃ paśuṃ somaṃ cāturmāsyaṃ mahāmakhān //
सिद्धिर्भगस्य भार्याङ्ग महिमानं विभुं प्रभुम् । आशिषं च वरारोहां कन्यां प्रासूत सुव्रताम् ॥
siddhirbhagasya bhāryāṅga mahimānaṃ vibhuṃ prabhum / āśiṣaṃ ca varārohāṃ kanyāṃ prāsūta suvratām //
धातुः कुहूः सिनीवाली राका चानुमतिस्तथा । सायं दर्शमथ प्रातः पूर्णमासमनुक्रमात् ॥
dhātuḥ kuhūḥ sinīvālī rākā cānumatistathā / sāyaṃ darśamatha prātaḥ pūrṇamāsamanukramāt //
अग्नीन् पुरीष्यान् आधत्त क्रियायां समनन्तरः । चर्षणी वरुणस्यासीद्यस्यां जातो भृगुः पुनः ॥
agnīn purīṣyān ādhatta kriyāyāṃ samanantaraḥ / carṣaṇī varuṇasyāsīdyasyāṃ jāto bhṛguḥ punaḥ //
वाल्मीकिश्च महायोगी वल्मीकादभवत् किल । अगस्त्यश्च वसिष्ठश्च मित्रावरुणयोरृषी ॥
vālmīkiśca mahāyogī valmīkādabhavat kila / agastyaśca vasiṣṭhaśca mitrāvaruṇayorṛṣī //
रेतः सिषिचतुः कुम्भे उर्वश्याः सन्निधौ द्रुतम् । रेवत्यां मित्र उत्सर्गमरिष्टं पिप्पलं व्यधात् ॥
retaḥ siṣicatuḥ kumbhe urvaśyāḥ sannidhau drutam / revatyāṃ mitra utsargamariṣṭaṃ pippalaṃ vyadhāt //
पौलोम्यामिन्द्र आधत्त त्रीन् पुत्रान् इति नः श्रुतम् । जयन्तमृषभं तात तृतीयं मीढुषं प्रभुः ॥
paulomyāmindra ādhatta trīn putrān iti naḥ śrutam / jayantamṛṣabhaṃ tāta tṛtīyaṃ mīḍhuṣaṃ prabhuḥ //
उरुक्रमस्य देवस्य मायावामनरूपिणः । कीर्तौ पत्न्यां बृहच्छ्लोकस्तस्यासन् सौभगादयः ॥
urukramasya devasya māyāvāmanarūpiṇaḥ / kīrtau patnyāṃ bṛhacchlokastasyāsan saubhagādayaḥ //
तत्कर्मगुणवीर्याणि काश्यपस्य महात्मनः । पश्चाद्वक्ष्यामहे ऽदित्यां यथैवावततार ह ॥
tatkarmaguṇavīryāṇi kāśyapasya mahātmanaḥ / paścādvakṣyāmahe 'dityāṃ yathaivāvatatāra ha //
अथ कश्यपदायादान् दैतेयान् कीर्तयामि ते । यत्र भागवतः श्रीमान् प्रह्रादो बलिरेव च ॥
atha kaśyapadāyādān daiteyān kīrtayāmi te / yatra bhāgavataḥ śrīmān prahrādo balireva ca //
दितेर्द्वावेव दायादौ दैत्यदानववन्दितौ । हिरण्यकशिपुर्नाम हिरण्याक्षश्च कीर्तितौ ॥
diterdvāveva dāyādau daityadānavavanditau / hiraṇyakaśipurnāma hiraṇyākṣaśca kīrtitau //
हिरण्यकशिपोर्भार्या कयाधुर्नाम दानवी । जम्भस्य तनया सा तु सुषुवे चतुरः सुतान् ॥
hiraṇyakaśiporbhāryā kayādhurnāma dānavī / jambhasya tanayā sā tu suṣuve caturaḥ sutān //
संह्रादं प्राग् अनुह्रादं ह्रादं प्रह्रादमेव च । तत्स्वसा सिंहिका नाम राहुं विप्रचितो ऽग्रहीत् ॥
saṃhrādaṃ prāg anuhrādaṃ hrādaṃ prahrādameva ca / tatsvasā siṃhikā nāma rāhuṃ vipracito 'grahīt //
शिरो ऽहरद्यस्य हरिश्चक्रेण पिबतो ऽमृतम् । संह्रादस्य कृतिर्भार्या सूत पञ्चजनं ततः ॥
śiro 'haradyasya hariścakreṇa pibato 'mṛtam / saṃhrādasya kṛtirbhāryā sūta pañcajanaṃ tataḥ //
ह्रादस्य धमनिर्भार्या सूत वातापिमिल्वलम् । यो ऽगस्त्याय त्वतिथये पेचे वातापिमिल्वलः ॥
hrādasya dhamanirbhāryā sūta vātāpimilvalam / yo 'gastyāya tvatithaye pece vātāpimilvalaḥ //
अनुह्रादस्य सूर्यायां बाष्कलो महिषस्तथा । विरोचनस्तु प्राह्रादिर्देव्यां तस्याभवद्बलिः ॥
anuhrādasya sūryāyāṃ bāṣkalo mahiṣastathā / virocanastu prāhrādirdevyāṃ tasyābhavadbaliḥ //
बाणज्येष्ठं पुत्रशतमशनायां ततो ऽभवत् । तस्यानुभावं सुश्लोक्यं पश्चादेवाभिधास्यते ॥
bāṇajyeṣṭhaṃ putraśatamaśanāyāṃ tato 'bhavat / tasyānubhāvaṃ suślokyaṃ paścādevābhidhāsyate //
बाण आराध्य गिरिशं लेभे तद्गणमुख्यताम् । यत्पार्श्वे भगवान् आस्ते ह्य् अद्यापि पुरपालकः ॥
bāṇa ārādhya giriśaṃ lebhe tadgaṇamukhyatām / yatpārśve bhagavān āste hy adyāpi purapālakaḥ //
मरुतश्च दितेः पुत्राश्चत्वारिंशन् नवाधिकाः । त आसन्नप्रजाः सर्वे नीता इन्द्रेण सात्मताम् ॥
marutaśca diteḥ putrāścatvāriṃśan navādhikāḥ / ta āsannaprajāḥ sarve nītā indreṇa sātmatām //
श्रीराजोवाच कथं त आसुरं भावमपोह्यौत्पत्तिकं गुरो । इन्द्रेण प्रापिताः सात्म्यं किं तत् साधु कृतं हि तैः ॥
śrīrājovāca kathaṃ ta āsuraṃ bhāvamapohyautpattikaṃ guro / indreṇa prāpitāḥ sātmyaṃ kiṃ tat sādhu kṛtaṃ hi taiḥ //
इमे श्रद्दधते ब्रह्मन्नृषयो हि मया सह । परिज्ञानाय भगवंस्तन् नो व्याख्यातुमर्हसि ॥
ime śraddadhate brahmannṛṣayo hi mayā saha / parijñānāya bhagavaṃstan no vyākhyātumarhasi //
श्रीसूत उवाच तद्विष्णुरातस्य स बादरायणिर् वचो निशम्यादृतमल्पमर्थवत् । सभाजयन् सन् निभृतेन चेतसा जगाद सत्रायण सर्वदर्शनः ॥
śrīsūta uvāca tadviṣṇurātasya sa bādarāyaṇir vaco niśamyādṛtamalpamarthavat / sabhājayan san nibhṛtena cetasā jagāda satrāyaṇa sarvadarśanaḥ //
श्रीशुक उवाच हतपुत्रा दितिः शक्र पार्ष्णिग्राहेण विष्णुना । मन्युना शोकदीप्तेन ज्वलन्ती पर्यचिन्तयत् ॥
śrīśuka uvāca hataputrā ditiḥ śakra pārṣṇigrāheṇa viṣṇunā / manyunā śokadīptena jvalantī paryacintayat //
कदा नु भ्रातृहन्तारमिन्द्रियाराममुल्बणम् । अक्लिन्नहृदयं पापं घातयित्वा शये सुखम् ॥
kadā nu bhrātṛhantāramindriyārāmamulbaṇam / aklinnahṛdayaṃ pāpaṃ ghātayitvā śaye sukham //
कृमिविड्भस्मसंज्ञासीद्यस्येशाभिहितस्य च । भूतध्रुक् तत्कृते स्वार्थं किं वेद निरयो यतः ॥
kṛmiviḍbhasmasaṃjñāsīdyasyeśābhihitasya ca / bhūtadhruk tatkṛte svārthaṃ kiṃ veda nirayo yataḥ //
आशासानस्य तस्येदं ध्रुवमुन्नद्धचेतसः । मदशोषक इन्द्रस्य भूयाद्येन सुतो हि मे ॥
āśāsānasya tasyedaṃ dhruvamunnaddhacetasaḥ / madaśoṣaka indrasya bhūyādyena suto hi me //
इति भावेन सा भर्तुराचचारासकृत् प्रियम् । शुश्रूषयानुरागेण प्रश्रयेण दमेन च ॥
iti bhāvena sā bharturācacārāsakṛt priyam / śuśrūṣayānurāgeṇa praśrayeṇa damena ca //
भक्त्या परमया राजन् मनोज्ञैर्वल्गुभाषितैः । मनो जग्राह भावज्ञा सस्मितापाङ्गवीक्षणैः ॥
bhaktyā paramayā rājan manojñairvalgubhāṣitaiḥ / mano jagrāha bhāvajñā sasmitāpāṅgavīkṣaṇaiḥ //
एवं स्त्रिया जडीभूतो विद्वान् अपि मनोज्ञया । बाढमित्य् आह विवशो न तच् चित्रं हि योषिति ॥
evaṃ striyā jaḍībhūto vidvān api manojñayā / bāḍhamity āha vivaśo na tac citraṃ hi yoṣiti //
विलोक्यैकान्तभूतानि भूतान्य् आदौ प्रजापतिः । स्त्रियं चक्रे स्वदेहार्धं यया पुंसां मतिर्हृता ॥
vilokyaikāntabhūtāni bhūtāny ādau prajāpatiḥ / striyaṃ cakre svadehārdhaṃ yayā puṃsāṃ matirhṛtā //
एवं शुश्रूषितस्तात भगवान् कश्यपः स्त्रिया । प्रहस्य परमप्रीतो दितिमाहाभिनन्द्य च ॥
evaṃ śuśrūṣitastāta bhagavān kaśyapaḥ striyā / prahasya paramaprīto ditimāhābhinandya ca //
श्रीकश्यप उवाच वरं वरय वामोरु प्रीतस्ते ऽहमनिन्दिते । स्त्रिया भर्तरि सुप्रीते कः काम इह चागमः ॥
śrīkaśyapa uvāca varaṃ varaya vāmoru prītaste 'hamanindite / striyā bhartari suprīte kaḥ kāma iha cāgamaḥ //
पतिरेव हि नारीणां दैवतं परमं स्मृतम् । मानसः सर्वभूतानां वासुदेवः श्रियः पतिः ॥
patireva hi nārīṇāṃ daivataṃ paramaṃ smṛtam / mānasaḥ sarvabhūtānāṃ vāsudevaḥ śriyaḥ patiḥ //
स एव देवतालिङ्गैर्नामरूपविकल्पितैः । इज्यते भगवान् पुम्भिः स्त्रीभिश्च पतिरूपधृक् ॥
sa eva devatāliṅgairnāmarūpavikalpitaiḥ / ijyate bhagavān pumbhiḥ strībhiśca patirūpadhṛk //
तस्मात् पतिव्रता नार्यः श्रेयस्कामाः सुमध्यमे । यजन्ते ऽनन्यभावेन पतिमात्मानमीश्वरम् ॥
tasmāt pativratā nāryaḥ śreyaskāmāḥ sumadhyame / yajante 'nanyabhāvena patimātmānamīśvaram //
सो ऽहं त्वयार्चितो भद्रे ईदृग्भावेन भक्तितः । तं ते सम्पादये काममसतीनां सुदुर्लभम् ॥
so 'haṃ tvayārcito bhadre īdṛgbhāvena bhaktitaḥ / taṃ te sampādaye kāmamasatīnāṃ sudurlabham //
दितिरुवाच वरदो यदि मे ब्रह्मन् पुत्रमिन्द्रहणं वृणे । अमृत्युं मृतपुत्राहं येन मे घातितौ सुतौ ॥
ditiruvāca varado yadi me brahman putramindrahaṇaṃ vṛṇe / amṛtyuṃ mṛtaputrāhaṃ yena me ghātitau sutau //
निशम्य तद्वचो विप्रो विमनाः पर्यतप्यत । अहो अधर्मः सुमहान् अद्य मे समुपस्थितः ॥
niśamya tadvaco vipro vimanāḥ paryatapyata / aho adharmaḥ sumahān adya me samupasthitaḥ //
अहो अर्थेन्द्रियारामो योषिन्मय्येह मायया । गृहीतचेताः कृपणः पतिष्ये नरके ध्रुवम् ॥
aho arthendriyārāmo yoṣinmayyeha māyayā / gṛhītacetāḥ kṛpaṇaḥ patiṣye narake dhruvam //
को ऽतिक्रमो ऽनुवर्तन्त्याः स्वभावमिह योषितः । धिङ् मां बताबुधं स्वार्थे यदहं त्वजितेन्द्रियः ॥
ko 'tikramo 'nuvartantyāḥ svabhāvamiha yoṣitaḥ / dhiṅ māṃ batābudhaṃ svārthe yadahaṃ tvajitendriyaḥ //
शरत्पद्मोत्सवं वक्त्रं वचश्च श्रवणामृतम् । हृदयं क्षुरधाराभं स्त्रीणां को वेद चेष्टितम् ॥
śaratpadmotsavaṃ vaktraṃ vacaśca śravaṇāmṛtam / hṛdayaṃ kṣuradhārābhaṃ strīṇāṃ ko veda ceṣṭitam //
न हि कश्चित् प्रियः स्त्रीणामञ्जसा स्वाशिषात्मनाम् । पतिं पुत्रं भ्रातरं वा घ्नन्त्य् अर्थे घातयन्ति च ॥
na hi kaścit priyaḥ strīṇāmañjasā svāśiṣātmanām / patiṃ putraṃ bhrātaraṃ vā ghnanty arthe ghātayanti ca //
प्रतिश्रुतं ददामीति वचस्तन् न मृषा भवेत् । वधं नार्हति चेन्द्रो ऽपि तत्रेदमुपकल्पते ॥
pratiśrutaṃ dadāmīti vacastan na mṛṣā bhavet / vadhaṃ nārhati cendro 'pi tatredamupakalpate //
इति सञ्चिन्त्य भगवान् मारीचः कुरुनन्दन । उवाच किञ्चित् कुपित आत्मानं च विगर्हयन् ॥
iti sañcintya bhagavān mārīcaḥ kurunandana / uvāca kiñcit kupita ātmānaṃ ca vigarhayan //
श्रीकश्यप उवाच पुत्रस्ते भविता भद्रे इन्द्रहादेवबान्धवः । संवत्सरं व्रतमिदं यद्य् अञ्जो धारयिष्यसि ॥
śrīkaśyapa uvāca putraste bhavitā bhadre indrahādevabāndhavaḥ / saṃvatsaraṃ vratamidaṃ yady añjo dhārayiṣyasi //
दितिरुवाच धारयिष्ये व्रतं ब्रह्मन् ब्रूहि कार्याणि यानि मे । यानि चेह निषिद्धानि न व्रतं घ्नन्ति यान्य् उत ॥
ditiruvāca dhārayiṣye vrataṃ brahman brūhi kāryāṇi yāni me / yāni ceha niṣiddhāni na vrataṃ ghnanti yāny uta //
श्रीकश्यप उवाच न हिंस्याद्भूतजातानि न शपेन् नानृतं वदेत् । न छिन्द्यान् नखरोमाणि न स्पृशेद्यदमङ्गलम् ॥
śrīkaśyapa uvāca na hiṃsyādbhūtajātāni na śapen nānṛtaṃ vadet / na chindyān nakharomāṇi na spṛśedyadamaṅgalam //
नाप्सु स्नायान् न कुप्येत न सम्भाषेत दुर्जनैः । न वसीताधौतवासः स्रजं च विधृतां क्वचित् ॥
nāpsu snāyān na kupyeta na sambhāṣeta durjanaiḥ / na vasītādhautavāsaḥ srajaṃ ca vidhṛtāṃ kvacit //
नोच्छिष्टं चण्डिकान्नं च सामिषं वृषलाहृतम् । भुञ्जीतोदक्यया दृष्टं पिबेन् नाञ्जलिना त्वपः ॥
nocchiṣṭaṃ caṇḍikānnaṃ ca sāmiṣaṃ vṛṣalāhṛtam / bhuñjītodakyayā dṛṣṭaṃ piben nāñjalinā tvapaḥ //
नोच्छिष्टास्पृष्टसलिला सन्ध्यायां मुक्तमूर्धजा । अनर्चितासंयतवाक् नासंवीता बहिश्चरेत् ॥
nocchiṣṭāspṛṣṭasalilā sandhyāyāṃ muktamūrdhajā / anarcitāsaṃyatavāk nāsaṃvītā bahiścaret //
नाधौतपादाप्रयता नार्द्रपादा उदक्शिराः । शयीत नापराङ् नान्यैर्न नग्ना न च सन्ध्ययोः ॥
nādhautapādāprayatā nārdrapādā udakśirāḥ / śayīta nāparāṅ nānyairna nagnā na ca sandhyayoḥ //
धौतवासा शुचिर्नित्यं सर्वमङ्गलसंयुता । पूजयेत् प्रातराशात् प्राग् गोविप्राञ् श्रियमच्युतम् ॥
dhautavāsā śucirnityaṃ sarvamaṅgalasaṃyutā / pūjayet prātarāśāt prāg goviprāñ śriyamacyutam //
स्त्रियो वीरवतीश्चार्चेत् स्रग्गन्धबलिमण्डनैः । पतिं चार्च्योपतिष्ठेत ध्यायेत् कोष्ठगतं च तम् ॥
striyo vīravatīścārcet sraggandhabalimaṇḍanaiḥ / patiṃ cārcyopatiṣṭheta dhyāyet koṣṭhagataṃ ca tam //
सांवत्सरं पुंसवनं व्रतमेतदविप्लुतम् । धारयिष्यसि चेत् तुभ्यं शक्रहा भविता सुतः ॥
sāṃvatsaraṃ puṃsavanaṃ vratametadaviplutam / dhārayiṣyasi cet tubhyaṃ śakrahā bhavitā sutaḥ //
बाढमित्य् अभ्युपेत्याथ दिती राजन् महामनाः । कश्यपाद्गर्भमाधत्त व्रतं चाञ्जो दधार सा ॥
bāḍhamity abhyupetyātha ditī rājan mahāmanāḥ / kaśyapādgarbhamādhatta vrataṃ cāñjo dadhāra sā //
मातृष्वसुरभिप्रायमिन्द्र आज्ञाय मानद । शुश्रूषणेनाश्रमस्थां दितिं पर्यचरत् कविः ॥
mātṛṣvasurabhiprāyamindra ājñāya mānada / śuśrūṣaṇenāśramasthāṃ ditiṃ paryacarat kaviḥ //
नित्यं वनात् सुमनसः फलमूलसमित्कुशान् । पत्राङ्कुरमृदो ऽपश्च काले काल उपाहरत् ॥
nityaṃ vanāt sumanasaḥ phalamūlasamitkuśān / patrāṅkuramṛdo 'paśca kāle kāla upāharat //
एवं तस्या व्रतस्थाया व्रतच्छिद्रं हरिर्नृप । प्रेप्सुः पर्यचरज् जिह्मो मृगहेव मृगाकृतिः ॥
evaṃ tasyā vratasthāyā vratacchidraṃ harirnṛpa / prepsuḥ paryacaraj jihmo mṛgaheva mṛgākṛtiḥ //
नाध्यगच्छद्व्रतच्छिद्रं तत्परो ऽथ महीपते । चिन्तां तीव्रां गतः शक्रः केन मे स्याच् छिवं त्विह ॥
nādhyagacchadvratacchidraṃ tatparo 'tha mahīpate / cintāṃ tīvrāṃ gataḥ śakraḥ kena me syāc chivaṃ tviha //
एकदा सा तु सन्ध्यायामुच्छिष्टा व्रतकर्शिता । अस्पृष्टवार्यधौताङ्घ्रिः सुष्वाप विधिमोहिता ॥
ekadā sā tu sandhyāyāmucchiṣṭā vratakarśitā / aspṛṣṭavāryadhautāṅghriḥ suṣvāpa vidhimohitā //
लब्ध्वा तदन्तरं शक्रो निद्रापहृतचेतसः । दितेः प्रविष्ट उदरं योगेशो योगमायया ॥
labdhvā tadantaraṃ śakro nidrāpahṛtacetasaḥ / diteḥ praviṣṭa udaraṃ yogeśo yogamāyayā //
चकर्त सप्तधा गर्भं वज्रेण कनकप्रभम् । रुदन्तं सप्तधैकैकं मा रोदीरिति तान् पुनः ॥
cakarta saptadhā garbhaṃ vajreṇa kanakaprabham / rudantaṃ saptadhaikaikaṃ mā rodīriti tān punaḥ //
तमूचुः पाट्यमानास्ते सर्वे प्राञ्जलयो नृप । किं न इन्द्र जिघांससि भ्रातरो मरुतस्तव ॥
tamūcuḥ pāṭyamānāste sarve prāñjalayo nṛpa / kiṃ na indra jighāṃsasi bhrātaro marutastava //
मा भैष्ट भ्रातरो मह्यं यूयमित्य् आह कौशिकः । अनन्यभावान् पार्षदान् आत्मनो मरुतां गणान् ॥
mā bhaiṣṭa bhrātaro mahyaṃ yūyamity āha kauśikaḥ / ananyabhāvān pārṣadān ātmano marutāṃ gaṇān //
न ममार दितेर्गर्भः श्रीनिवासानुकम्पया । बहुधा कुलिशक्षुण्णो द्रौण्यस्त्रेण यथा भवान् ॥
na mamāra ditergarbhaḥ śrīnivāsānukampayā / bahudhā kuliśakṣuṇṇo drauṇyastreṇa yathā bhavān //
सकृदिष्ट्वादिपुरुषं पुरुषो याति साम्यताम् । संवत्सरं किञ्चिदूनं दित्या यद्धरिरर्चितः ॥
sakṛdiṣṭvādipuruṣaṃ puruṣo yāti sāmyatām / saṃvatsaraṃ kiñcidūnaṃ dityā yaddharirarcitaḥ //
सजूरिन्द्रेण पञ्चाशद्देवास्ते मरुतो ऽभवन् । व्यपोह्य मातृदोषं ते हरिणा सोमपाः कृताः ॥
sajūrindreṇa pañcāśaddevāste maruto 'bhavan / vyapohya mātṛdoṣaṃ te hariṇā somapāḥ kṛtāḥ //
दितिरुत्थाय ददृशे कुमारान् अनलप्रभान् । इन्द्रेण सहितान् देवी पर्यतुष्यदनिन्दिता ॥
ditirutthāya dadṛśe kumārān analaprabhān / indreṇa sahitān devī paryatuṣyadaninditā //
अथेन्द्रमाह ताताहमादित्यानां भयावहम् । अपत्यमिच्छन्त्य् अचरं व्रतमेतत् सुदुष्करम् ॥
athendramāha tātāhamādityānāṃ bhayāvaham / apatyamicchanty acaraṃ vratametat suduṣkaram //
एकः सङ्कल्पितः पुत्रः सप्त सप्ताभवन् कथम् । यदि ते विदितं पुत्र सत्यं कथय मा मृषा ॥
ekaḥ saṅkalpitaḥ putraḥ sapta saptābhavan katham / yadi te viditaṃ putra satyaṃ kathaya mā mṛṣā //
इन्द्र उवाच अम्ब ते ऽहं व्यवसितमुपधार्यागतो ऽन्तिकम् । लब्धान्तरो ऽच्छिदं गर्भमर्थबुद्धिर्न धर्मदृक् ॥
indra uvāca amba te 'haṃ vyavasitamupadhāryāgato 'ntikam / labdhāntaro 'cchidaṃ garbhamarthabuddhirna dharmadṛk //
कृत्तो मे सप्तधा गर्भ आसन् सप्त कुमारकाः । ते ऽपि चैकैकशो वृक्णाः सप्तधा नापि मम्रिरे ॥
kṛtto me saptadhā garbha āsan sapta kumārakāḥ / te 'pi caikaikaśo vṛkṇāḥ saptadhā nāpi mamrire //
ततस्तत् परमाश्चर्यं वीक्ष्य व्यवसितं मया । महापुरुषपूजायाः सिद्धिः काप्य् आनुषङ्गिणी ॥
tatastat paramāścaryaṃ vīkṣya vyavasitaṃ mayā / mahāpuruṣapūjāyāḥ siddhiḥ kāpy ānuṣaṅgiṇī //
आराधनं भगवत ईहमाना निराशिषः । ये तु नेच्छन्त्य् अपि परं ते स्वार्थकुशलाः स्मृताः ॥
ārādhanaṃ bhagavata īhamānā nirāśiṣaḥ / ye tu necchanty api paraṃ te svārthakuśalāḥ smṛtāḥ //
आराध्यात्मप्रदं देवं स्वात्मानं जगदीश्वरम् । को वृणीत गुणस्पर्शं बुधः स्यान् नरके ऽपि यत् ॥
ārādhyātmapradaṃ devaṃ svātmānaṃ jagadīśvaram / ko vṛṇīta guṇasparśaṃ budhaḥ syān narake 'pi yat //
तदिदं मम दौर्जन्यं बालिशस्य महीयसि । क्षन्तुमर्हसि मातस्त्वं दिष्ट्या गर्भो मृतोत्थितः ॥
tadidaṃ mama daurjanyaṃ bāliśasya mahīyasi / kṣantumarhasi mātastvaṃ diṣṭyā garbho mṛtotthitaḥ //
श्रीशुक उवाच इन्द्रस्तयाभ्यनुज्ञातः शुद्धभावेन तुष्टया । मरुद्भिः सह तां नत्वा जगाम त्रिदिवं प्रभुः ॥
śrīśuka uvāca indrastayābhyanujñātaḥ śuddhabhāvena tuṣṭayā / marudbhiḥ saha tāṃ natvā jagāma tridivaṃ prabhuḥ //
एवं ते सर्वमाख्यातं यन् मां त्वं परिपृच्छसि । मङ्गलं मरुतां जन्म किं भूयः कथयामि ते ॥
evaṃ te sarvamākhyātaṃ yan māṃ tvaṃ paripṛcchasi / maṅgalaṃ marutāṃ janma kiṃ bhūyaḥ kathayāmi te //