श्री-शुक उवाच गोवर्धने धृते शैले आसाराद् रक्षिते व्रजे । गो-लोकाद् आव्रजत् कृष्णं सुरभिः शक्र एव च ॥
śrī-śuka uvāca govardhane dhṛte śaile āsārād rakṣite vraje / go-lokād āvrajat kṛṣṇaṃ surabhiḥ śakra eva ca //
विविक्त उपसङ्गम्य व्रीडीतः कृत-हेलनः । पस्पर्श पादयोर् एनं किरीटेनार्क-वर्चसा ॥
vivikta upasaṅgamya vrīḍītaḥ kṛta-helanaḥ / pasparśa pādayor enaṃ kirīṭenārka-varcasā //
दृष्ट-श्रुतानुभावो ऽस्य कृष्णस्यामित-तेजसः । नष्ट-त्रि-लोकेश-मद इदम् आह कृताञ्जलिः ॥
dṛṣṭa-śrutānubhāvo 'sya kṛṣṇasyāmita-tejasaḥ / naṣṭa-tri-lokeśa-mada idam āha kṛtāñjaliḥ //
इन्द्र उवाच विशुद्ध-सत्त्वं तव धाम शान्तं तपो-मयं ध्वस्त-रजस्-तमस्कम् । माया-मयो ऽयं गुण-सम्प्रवाहो न विद्यते ते ग्रहणानुबन्धः ॥
indra uvāca viśuddha-sattvaṃ tava dhāma śāntaṃ tapo-mayaṃ dhvasta-rajas-tamaskam / māyā-mayo 'yaṃ guṇa-sampravāho na vidyate te grahaṇānubandhaḥ //
कुतो नु तद्-धेतव ईश तत्-कृता लोभादयो ये ऽबुध-लिन्ग-भावाः । तथापि दण्डं भगवान् बिभर्ति धर्मस्य गुप्त्यै खल-निग्रहाय ॥
kuto nu tad-dhetava īśa tat-kṛtā lobhādayo ye 'budha-linga-bhāvāḥ / tathāpi daṇḍaṃ bhagavān bibharti dharmasya guptyai khala-nigrahāya //
पिता गुरुस् त्वं जगताम् अधीशो दुरत्ययः काल उपात्त-दण्डः । हिताय चेच्छा-तनुभिः समीहसे मानं विधुन्वन् जगद्-ईश-मानिनाम् ॥
pitā gurus tvaṃ jagatām adhīśo duratyayaḥ kāla upātta-daṇḍaḥ / hitāya cecchā-tanubhiḥ samīhase mānaṃ vidhunvan jagad-īśa-māninām //
ये मद्-विधाज्ञा जगद्-ईश-मानिनस् त्वां वीक्ष्य काले ऽभयम् आशु तन्-मदम् । हित्वार्य-मार्गं प्रभजन्त्य् अपस्मया ईहा खलानाम् अपि ते ऽनुशासनम् ॥
ye mad-vidhājñā jagad-īśa-māninas tvāṃ vīkṣya kāle 'bhayam āśu tan-madam / hitvārya-mārgaṃ prabhajanty apasmayā īhā khalānām api te 'nuśāsanam //
स त्वं ममैश्वर्य-मद-प्लुतस्य कृतागसस् ते ऽविदुषः प्रभावम् । क्षन्तुं प्रभो ऽथार्हसि मूढ-चेतसो मैवं पुनर् भून् मतिर् ईश मे ऽसती ॥
sa tvaṃ mamaiśvarya-mada-plutasya kṛtāgasas te 'viduṣaḥ prabhāvam / kṣantuṃ prabho 'thārhasi mūḍha-cetaso maivaṃ punar bhūn matir īśa me 'satī //
तवावतारो ऽयम् अधोक्षजेह भुवो भराणाम् उरु-भार-जन्मनाम् । चमू-पतीनाम् अभवाय देव भवाय युष्मच्-चरणानुवर्तिनाम् ॥
tavāvatāro 'yam adhokṣajeha bhuvo bharāṇām uru-bhāra-janmanām / camū-patīnām abhavāya deva bhavāya yuṣmac-caraṇānuvartinām //
नमस् तुभ्यं भगवते पुरुषाय महात्मने । वासुदेवाय कृष्णाय सात्वतां पतये नमः ॥
namas tubhyaṃ bhagavate puruṣāya mahātmane / vāsudevāya kṛṣṇāya sātvatāṃ pataye namaḥ //
स्वच्छन्दोपात्त-देहाय विशुद्ध-ज्ञान-मूर्तये । सर्वस्मै सर्व-बीजाय सर्व-भूतात्मने नमः ॥
svacchandopātta-dehāya viśuddha-jñāna-mūrtaye / sarvasmai sarva-bījāya sarva-bhūtātmane namaḥ //
मयेदं भगवन् गोष्ठ- नाशायासार-वायुभिः । चेष्टितं विहते यज्ञे मानिना तीव्र-मन्युना ॥
mayedaṃ bhagavan goṣṭha- nāśāyāsāra-vāyubhiḥ / ceṣṭitaṃ vihate yajñe māninā tīvra-manyunā //
त्वयेशानुगृहीतो ऽस्मि ध्वस्त-स्तम्भो वृथोद्यमः । ईश्वरं गुरुम् आत्मानं त्वाम् अहं शरणं गतः ॥
tvayeśānugṛhīto 'smi dhvasta-stambho vṛthodyamaḥ / īśvaraṃ gurum ātmānaṃ tvām ahaṃ śaraṇaṃ gataḥ //
श्री-शुक उवाच एवं सङ्कीर्तितः कृष्णो मघोना भगवान् अमुम् । मेघ-गम्भीरया वाचा प्रहसन्न् इदम् अब्रवीत् ॥
śrī-śuka uvāca evaṃ saṅkīrtitaḥ kṛṣṇo maghonā bhagavān amum / megha-gambhīrayā vācā prahasann idam abravīt //
श्री-भगवान् उवाच मया ते ऽकारि मघवन् मख-भङ्गो ऽनुगृह्णता । मद्-अनुस्मृतये नित्यं मत्तस्येन्द्र-श्रिया भृशम् ॥
śrī-bhagavān uvāca mayā te 'kāri maghavan makha-bhaṅgo 'nugṛhṇatā / mad-anusmṛtaye nityaṃ mattasyendra-śriyā bhṛśam //
माम् ऐश्वर्य-श्री-मदान्धो दण्ड पाणिं न पश्यति । तं भ्रंशयामि सम्पद्भ्यो यस्य चेच्छाम्य् अनुग्रहम् ॥
mām aiśvarya-śrī-madāndho daṇḍa pāṇiṃ na paśyati / taṃ bhraṃśayāmi sampadbhyo yasya cecchāmy anugraham //
गम्यतां शक्र भद्रं वः क्रियतां मे ऽनुशासनम् । स्थीयतां स्वाधिकारेषु युक्तैर् वः स्तम्भ-वर्जितैः ॥
gamyatāṃ śakra bhadraṃ vaḥ kriyatāṃ me 'nuśāsanam / sthīyatāṃ svādhikāreṣu yuktair vaḥ stambha-varjitaiḥ //
अथाह सुरभिः कृष्णम् अभिवन्द्य मनस्विनी । स्व-सन्तानैर् उपामन्त्र्य गोप-रूपिणम् ईश्वरम् ॥
athāha surabhiḥ kṛṣṇam abhivandya manasvinī / sva-santānair upāmantrya gopa-rūpiṇam īśvaram //
सुरभिर् उवाच कृष्ण कृष्ण महा-योगिन् विश्वात्मन् विश्व-सम्भव । भवता लोक-नाथेन स-नाथा वयम् अच्युत ॥
surabhir uvāca kṛṣṇa kṛṣṇa mahā-yogin viśvātman viśva-sambhava / bhavatā loka-nāthena sa-nāthā vayam acyuta //
त्वं नः परमकं दैवं त्वं न इन्द्रो जगत्-पते । भवाय भव गो-विप्र देवानां ये च साधवः ॥
tvaṃ naḥ paramakaṃ daivaṃ tvaṃ na indro jagat-pate / bhavāya bhava go-vipra devānāṃ ye ca sādhavaḥ //
इन्द्रं नस् त्वाभिषेक्ष्यामो ब्रह्मणा चोदिता वयम् । अवतीर्णो ऽसि विश्वात्मन् भूमेर् भारापनुत्तये ॥
indraṃ nas tvābhiṣekṣyāmo brahmaṇā coditā vayam / avatīrṇo 'si viśvātman bhūmer bhārāpanuttaye //
शृई-शुक उवाच एवं कृष्णम् उपामन्त्र्य सुरभिः पयसात्मनः । जलैर् आकाश-गङ्गाया ऐरावत-करोद्धृतैः ॥
śṛī-śuka uvāca evaṃ kṛṣṇam upāmantrya surabhiḥ payasātmanaḥ / jalair ākāśa-gaṅgāyā airāvata-karoddhṛtaiḥ //
इन्द्रः सुरर्षिभिः साकं चोदितो देव-मातृभिः । अभ्यसिञ्चत दाशार्हं गोविन्द इति चाभ्यधात् ॥
indraḥ surarṣibhiḥ sākaṃ codito deva-mātṛbhiḥ / abhyasiñcata dāśārhaṃ govinda iti cābhyadhāt //
तत्रागतास् तुम्बुरु-नारदादयो गन्धर्व-विद्याधर-सिद्ध-चारणाः । जगुर् यशो लोक-मलापहं हरेः सुराङ्गनाः सन्ननृतुर् मुदान्विताः ॥
tatrāgatās tumburu-nāradādayo gandharva-vidyādhara-siddha-cāraṇāḥ / jagur yaśo loka-malāpahaṃ hareḥ surāṅganāḥ sannanṛtur mudānvitāḥ //
तं तुष्टुवुर् देव-निकाय-केतवो ह्य् अवाकिरंश् चाद्भुत-पुष्प-वृष्टिभिः । लोकाः परां निर्वृतिम् आप्नुवंस् त्रयो गावस् तदा गाम् अनयन् पयो-द्रुताम् ॥
taṃ tuṣṭuvur deva-nikāya-ketavo hy avākiraṃś cādbhuta-puṣpa-vṛṣṭibhiḥ / lokāḥ parāṃ nirvṛtim āpnuvaṃs trayo gāvas tadā gām anayan payo-drutām //
नाना-रसौघाः सरितो वृक्षा आसन् मधु-स्रवाः । अकृष्ट-पच्यौषधयो गिरयो ऽबिभ्रन् उन् मणीन् ॥
nānā-rasaughāḥ sarito vṛkṣā āsan madhu-sravāḥ / akṛṣṭa-pacyauṣadhayo girayo 'bibhran un maṇīn //
कृष्णे ऽभिषिक्त एतानि सर्वाणि कुरु-नन्दन । निर्वैराण्य् अभवंस् तात क्रूराण्य् अपि निसर्गतः ॥
kṛṣṇe 'bhiṣikta etāni sarvāṇi kuru-nandana / nirvairāṇy abhavaṃs tāta krūrāṇy api nisargataḥ //
इति गो-गोकुल-पतिं गोविन्दम् अभिषिच्य सः । अनुज्ञातो ययौ शक्रो वृतो देवादिभिर् दिवम् ॥
iti go-gokula-patiṃ govindam abhiṣicya saḥ / anujñāto yayau śakro vṛto devādibhir divam //