श्री-राजोवाच नागालयं रमणकं कथं तत्याज कालियः । कृतं किं वा सुपर्णस्य तेनैकेनासमञ्जसम् ॥
śrī-rājovāca nāgālayaṃ ramaṇakaṃ kathaṃ tatyāja kāliyaḥ / kṛtaṃ kiṃ vā suparṇasya tenaikenāsamañjasam //
श्री-शुक उवाच उपहार्यैः सर्प-जनैर् मासि मासीह यो बलिः । वानस्पत्यो महा-बाहो नागानां प्राङ्-निरूपितः ॥
śrī-śuka uvāca upahāryaiḥ sarpa-janair māsi māsīha yo baliḥ / vānaspatyo mahā-bāho nāgānāṃ prāṅ-nirūpitaḥ //
स्वं स्वं भागं प्रयच्छन्ति नागाः पर्वणि पर्वणि । गोपीथायात्मनः सर्वे सुपर्णाय महात्मने ॥
svaṃ svaṃ bhāgaṃ prayacchanti nāgāḥ parvaṇi parvaṇi / gopīthāyātmanaḥ sarve suparṇāya mahātmane //
विष-वीर्य-मदाविष्टः काद्रवेयस् तु कालियः । कदर्थी-कृत्य गरुडं स्वयं तं बुभुजे बलिम् ॥
viṣa-vīrya-madāviṣṭaḥ kādraveyas tu kāliyaḥ / kadarthī-kṛtya garuḍaṃ svayaṃ taṃ bubhuje balim //
तच् छ्रुत्वा कुपितो राजन् भगवान् भगवत्-प्रियः । विजिघांसुर् महा-वेगः कालियं समपाद्रवत् ॥
tac chrutvā kupito rājan bhagavān bhagavat-priyaḥ / vijighāṃsur mahā-vegaḥ kāliyaṃ samapādravat //
तम् आपतन्तं तरसा विषायुधः प्रत्यभ्ययाद् उत्थित-नैक-मस्तकः । दद्भिः सुपर्णं व्यदशद् दद्-आयुधः कराल-जिह्रोच्छ्वसितोग्र-लोचनः ॥
tam āpatantaṃ tarasā viṣāyudhaḥ pratyabhyayād utthita-naika-mastakaḥ / dadbhiḥ suparṇaṃ vyadaśad dad-āyudhaḥ karāla-jihrocchvasitogra-locanaḥ //
तं तार्क्ष्य-पुत्रः स निरस्य मन्युमान् प्रचण्ड-वेगो मधुसूदनासनः अम्प्; पक्षेण सव्येन हिरण्य-रोचिषा जघान कद्रु-सुतम् उग्र-विक्रमः ॥
taṃ tārkṣya-putraḥ sa nirasya manyumān pracaṇḍa-vego madhusūdanāsanaḥ amp; pakṣeṇa savyena hiraṇya-rociṣā jaghāna kadru-sutam ugra-vikramaḥ //
सुपर्ण-पक्षाभिहतः कालियो ऽतीव विह्वलः । ह्रदं विवेश कालिन्द्यास् तद्-अगम्यं दुरासदम् ॥
suparṇa-pakṣābhihataḥ kāliyo 'tīva vihvalaḥ / hradaṃ viveśa kālindyās tad-agamyaṃ durāsadam //
तत्रैकदा जल-चरं गरुडो भक्ष्यम् ईप्सितम् । निवारितः सौभरिणा प्रसह्य क्षुधितो ऽहरत् ॥
tatraikadā jala-caraṃ garuḍo bhakṣyam īpsitam / nivāritaḥ saubhariṇā prasahya kṣudhito 'harat //
मीनान् सु-दुःखितान् दृष्ट्वा दीनान् मीन-पतौ हते । कृपया सौभरिः प्राह तत्रत्य-क्षेमम् आचरन् ॥
mīnān su-duḥkhitān dṛṣṭvā dīnān mīna-patau hate / kṛpayā saubhariḥ prāha tatratya-kṣemam ācaran //
अत्र प्रविश्य गरुडो यदि मत्स्यान् स खादति । सद्यः प्राणैर् वियुज्येत सत्यम् एतद् ब्रवीम्य् अहम् ॥
atra praviśya garuḍo yadi matsyān sa khādati / sadyaḥ prāṇair viyujyeta satyam etad bravīmy aham //
तत् कालियः परं वेद नान्यः कश्चन लेलिहः । अवात्सीद् गरुडाद् भीतः कृष्णेन च विवासितः ॥
tat kāliyaḥ paraṃ veda nānyaḥ kaścana lelihaḥ / avātsīd garuḍād bhītaḥ kṛṣṇena ca vivāsitaḥ //
कृष्णं ह्रदाद् विनिष्क्रान्तं दिव्य-स्रग्-गन्ध-वाससम् । महा-मणि-गणाकीर्णं जाम्बूनद-परिष्कृतम् ॥
kṛṣṇaṃ hradād viniṣkrāntaṃ divya-srag-gandha-vāsasam / mahā-maṇi-gaṇākīrṇaṃ jāmbūnada-pariṣkṛtam //
उपलभ्योत्थिताः सर्वे लब्ध-प्राणा इवासवः । प्रमोद-निभृतात्मानो गोपाः प्रीत्याभिरेभिरे ॥
upalabhyotthitāḥ sarve labdha-prāṇā ivāsavaḥ / pramoda-nibhṛtātmāno gopāḥ prītyābhirebhire //
यशोदा रोहिणी नन्दो गोप्यो गोपाश् च कौरव । कृष्णं समेत्य लब्धेहा आसन् शुष्का नगा अपि ॥
yaśodā rohiṇī nando gopyo gopāś ca kaurava / kṛṣṇaṃ sametya labdhehā āsan śuṣkā nagā api //
रामश् चाच्युतम् आलिङ्ग्य जहासास्यानुभाव-वित् । प्रेम्णा तम् अङ्कम् आरोप्य पुनः पुनर् उदैक्षत । गावो वृषा वत्सतर्यो लेभिरे परमां मुदम् ॥
rāmaś cācyutam āliṅgya jahāsāsyānubhāva-vit / premṇā tam aṅkam āropya punaḥ punar udaikṣata / gāvo vṛṣā vatsataryo lebhire paramāṃ mudam //
नन्दं विप्राः समागत्य गुरवः स-कलत्रकाः । ऊचुस् ते कालिय-ग्रस्तो दिष्ट्या मुक्तस् तवात्मजः ॥
nandaṃ viprāḥ samāgatya guravaḥ sa-kalatrakāḥ / ūcus te kāliya-grasto diṣṭyā muktas tavātmajaḥ //
देहि दानं द्वि-जातीनां कृष्ण-निर्मुक्ति-हेतवे । नन्दः प्रीत-मना राजन् गाः सुवर्णं तदादिशत् ॥
dehi dānaṃ dvi-jātīnāṃ kṛṣṇa-nirmukti-hetave / nandaḥ prīta-manā rājan gāḥ suvarṇaṃ tadādiśat //
यशोदापि महा-भागा नष्ट-लब्ध-प्रजा सती । परिष्वज्याङ्कम् आरोप्य मुमोचाश्रु-कलां मुहुः ॥
yaśodāpi mahā-bhāgā naṣṭa-labdha-prajā satī / pariṣvajyāṅkam āropya mumocāśru-kalāṃ muhuḥ //
तां रात्रिं तत्र राजेन्द्र क्षुत्-तृड्भ्यां श्रम-कर्षिताः । ऊषुर् व्रयौकसो गावः कालिन्द्या उपकूलतः ॥
tāṃ rātriṃ tatra rājendra kṣut-tṛḍbhyāṃ śrama-karṣitāḥ / ūṣur vrayaukaso gāvaḥ kālindyā upakūlataḥ //
तदा शुचि-वनोद्भूतो दावाग्निः सर्वतो व्रजम् । सुप्तं निशीथ आवृत्य प्रदग्धुम् उपचक्रमे ॥
tadā śuci-vanodbhūto dāvāgniḥ sarvato vrajam / suptaṃ niśītha āvṛtya pradagdhum upacakrame //
तत उत्थाय सम्भ्रान्ता दह्यमाना व्रजौकसः । कृष्णं ययुस् ते शरणं माया-मनुजम् ईश्वरम् ॥
tata utthāya sambhrāntā dahyamānā vrajaukasaḥ / kṛṣṇaṃ yayus te śaraṇaṃ māyā-manujam īśvaram //
कृष्ण कृष्ण महा-भग हे रामामित-विक्रम । एष घोरतमो वह्निस् तावकान् ग्रसते हि नः ॥
kṛṣṇa kṛṣṇa mahā-bhaga he rāmāmita-vikrama / eṣa ghoratamo vahnis tāvakān grasate hi naḥ //
सु-दुस्तरान् नः स्वान् पाहि कालाग्नेः सुहृदः प्रभो । न शक्नुमस् त्वच्-चरणं सन्त्यक्तुम् अकुतो-भयम् ॥
su-dustarān naḥ svān pāhi kālāgneḥ suhṛdaḥ prabho / na śaknumas tvac-caraṇaṃ santyaktum akuto-bhayam //
इत्थं स्व-जन-वैक्लव्यं निरीक्ष्य जगद्-ईश्वरः । तम् अग्निम् अपिबत् तीव्रम् अनन्तो ऽनन्त-शक्ति-धृक् ॥
itthaṃ sva-jana-vaiklavyaṃ nirīkṣya jagad-īśvaraḥ / tam agnim apibat tīvram ananto 'nanta-śakti-dhṛk //