अथ षष्ठो ऽध्यायः
atha ṣaṣṭho 'dhyāyaḥ
मार्कण्डेयोपाख्यानं
mārkaṇḍeyopākhyānaṃ
भरद्वाज उवाच
bharadvāja uvāca
मार्कण्डेयेन मिनिना कथं मृत्युः पराजितः
mārkaṇḍeyena mininā kathaṃ mṛtyuḥ parājitaḥ
एतदाख्याहि मे सूत त्वयैतत् सुचिरं पुरा
etadākhyāhi me sūta tvayaitat suciraṃ purā
सूत उवाच
sūta uvāca
इदन्तु महादाख्यानं भरद्वाज शृणष्व मे
idantu mahādākhyānaṃ bharadvāja śṛṇaṣva me
शृण्वन्तु ऋषयः सर्वे पुरावृत्तं व्रवीम्यहं
śṛṇvantu ṛṣayaḥ sarve purāvṛttaṃ vravīmyahaṃ
कुरुक्षेत्रे महापुण्ये व्यासपीठौ वराश्रमे
kurukṣetre mahāpuṇye vyāsapīṭhau varāśrame
तत्रासीनं मुनिश्रेष्ठं कृष्णद्वैपायणं मुनिं
tatrāsīnaṃ muniśreṣṭhaṃ kṛṣṇadvaipāyaṇaṃ muniṃ
कृतस्नानं कृतजपं मुनिशिष्यैः समावृतं
kṛtasnānaṃ kṛtajapaṃ muniśiṣyaiḥ samāvṛtaṃ
वेदवेदाङ्गतत्त्वज्ञं सर्वशास्त्रविशारदं
vedavedāṅgatattvajñaṃ sarvaśāstraviśāradaṃ
प्रणिपत्य यथान्यायं शुकः परमधार्मिकः
praṇipatya yathānyāyaṃ śukaḥ paramadhārmikaḥ
इदमेव समुद्दिश्य तम् पप्रच्छ कृताञ्जलिः
idameva samuddiśya tam papraccha kṛtāñjaliḥ
यदुद्दिश्य वयं पृष्टास्त्वयात्र मुनिसन्निधौ
yaduddiśya vayaṃ pṛṣṭāstvayātra munisannidhau
नरसिंहस्य भक्तेन पुण्यतीर्थनिवासिना
narasiṃhasya bhaktena puṇyatīrthanivāsinā
शुक उवाच
śuka uvāca
मार्कण्डेयेन मुनिना कथं मृत्युः पराजितः
mārkaṇḍeyena muninā kathaṃ mṛtyuḥ parājitaḥ
एतदाख्याहि मे तात श्रोतुमिच्छामि ते ऽधुना
etadākhyāhi me tāta śrotumicchāmi te 'dhunā
व्यास उवाच
vyāsa uvāca
मार्कण्डेयेन मुनिना यथा मृत्युः पराजितः
mārkaṇḍeyena muninā yathā mṛtyuḥ parājitaḥ
तथा ते कथयिष्यामि शृणु वत्स समाहितः
tathā te kathayiṣyāmi śṛṇu vatsa samāhitaḥ
शृण्वन्तु मुनयश्चेमे कथ्यमानं मयाधुना
śṛṇvantu munayaśceme kathyamānaṃ mayādhunā
महिष्याश् चैव शृन्वन्तु महदाख्यानमुत्तमं
mahiṣyāś caiva śṛnvantu mahadākhyānamuttamaṃ
भृगोः ख्यात्यां ममुत्पन्नो मृकण्डुर्नाम वै सुतः
bhṛgoḥ khyātyāṃ mamutpanno mṛkaṇḍurnāma vai sutaḥ
सुमित्रा नाम पत्री च मृकण्डोस्तु महात्मनः
sumitrā nāma patrī ca mṛkaṇḍostu mahātmanaḥ
धर्मज्ञा धर्मनिरतां पतिशुश्रूषणे रता
dharmajñā dharmaniratāṃ patiśuśrūṣaṇe ratā
तस्यां तस्य सुतो जातो मार्कण्डेयो महामतिः
tasyāṃ tasya suto jāto mārkaṇḍeyo mahāmatiḥ
भृगोः पौत्रो महाभागो वमोत्वच महामतिः
bhṛgoḥ pautro mahābhāgo vamotvaca mahāmatiḥ
बुबुधे वल्लभो वालः पिता तत्र कृतक्रियः
bubudhe vallabho vālaḥ pitā tatra kṛtakriyaḥ
तस्मिन् वै जातमात्रे तु आदेशी कश्चिदब्रवीत्
tasmin vai jātamātre tu ādeśī kaścidabravīt
वर्षे द्वादशमे पुत्रो मृत्व्यार्तश् च भविष्यति
varṣe dvādaśame putro mṛtvyārtaś ca bhaviṣyati
श्रुत्वा तन्मातापितरौ दुःखितौ तौ बभूवतुः
śrutvā tanmātāpitarau duḥkhitau tau babhūvatuḥ
परिभूयमानहृदयौ तं निरीक्ष्य महामतिं
paribhūyamānahṛdayau taṃ nirīkṣya mahāmatiṃ
तथापि तत् पिता धीमान् यत्नात् कालक्रियां ततः
tathāpi tat pitā dhīmān yatnāt kālakriyāṃ tataḥ
चकार सर्वां मेधावी प्रहितो ऽसौ गुरोर्गृहं
cakāra sarvāṃ medhāvī prahito 'sau gurorgṛhaṃ
वेवमेवाद्यस्त्रास्ते गुरुशुश्रुषनोद्यतः
vevamevādyastrāste guruśuśruṣanodyataḥ
स्वीकृत्य वेदशास्त्राणि स पुण्यगृहमागतः
svīkṛtya vedaśāstrāṇi sa puṇyagṛhamāgataḥ
मातापित्रोर्नमस्कृत्य पादयोर्विनयान्वितः
mātāpitrornamaskṛtya pādayorvinayānvitaḥ
तस्थौ तत्र गृहे धीमान् मार्कण्डेयो महाद्युतिः
tasthau tatra gṛhe dhīmān mārkaṇḍeyo mahādyutiḥ
तं निरीक्ष्य महात्मानं तत्श्रद्धाञ्च विलक्षणां
taṃ nirīkṣya mahātmānaṃ tatśraddhāñca vilakṣaṇāṃ
दुःखितौ तौ भृशं तत्र तन्मातृपितरौ शुक
duḥkhitau tau bhṛśaṃ tatra tanmātṛpitarau śuka
तौ दृष्ट्वा दुःखमापन्नौ मार्कण्डेयो महाद्युतिः
tau dṛṣṭvā duḥkhamāpannau mārkaṇḍeyo mahādyutiḥ
उवाच वचनं तत्र किमर्थं दुःखमीदृशं
uvāca vacanaṃ tatra kimarthaṃ duḥkhamīdṛśaṃ
यदेतत् कुरुषे मातस्तातेन सह धीमता
yadetat kuruṣe mātastātena saha dhīmatā
वक्तुम् अर्हसि दुःखस्य कारणं मम पृच्छतः
vaktum arhasi duḥkhasya kāraṇaṃ mama pṛcchataḥ
इत्युक्ता पुत्रकेणाथ माता तस्य महात्मनः
ityuktā putrakeṇātha mātā tasya mahātmanaḥ
कथयामास तत्सर्वं आदेशी यद् उवाच ह
kathayāmāsa tatsarvaṃ ādeśī yad uvāca ha
तच् छ्रुत्वासौ सुनिश्चाह मातरं पितरं पुनः
tac chrutvāsau suniścāha mātaraṃ pitaraṃ punaḥ
पित्रा सार्धं त्वया मातर्मर्कार्यं दुःखमन्वपि
pitrā sārdhaṃ tvayā mātarmarkāryaṃ duḥkhamanvapi
अपनेष्यामि मृत्युं X तपसा नात्र संशयः
apaneṣyāmi mṛtyuṃ X tapasā nātra saṃśayaḥ
यथा चाहं चिरायुःस्थां कुर्यां तथा महत्तपः
yathā cāhaṃ cirāyuḥsthāṃ kuryāṃ tathā mahattapaḥ
इत्युक्त्वासौ समाश्वासन् पितरौ न सद्यसात्
ityuktvāsau samāśvāsan pitarau na sadyasāt
त्यजन्वीन(?) वनं नाम नानाऋषिसमाकुलं
tyajanvīna(?) vanaṃ nāma nānāṛṣisamākulaṃ
तत्रासौ मुनिभिः सार्धं स्वासीनं स्वपितामहं
tatrāsau munibhiḥ sārdhaṃ svāsīnaṃ svapitāmahaṃ
भृगुं ददर्श धर्मज्ञं मार्कण्डेयो महामतिः
bhṛguṃ dadarśa dharmajñaṃ mārkaṇḍeyo mahāmatiḥ
भृगुराह महाभागं मार्कण्डेयं तदा शिशुं
bhṛgurāha mahābhāgaṃ mārkaṇḍeyaṃ tadā śiśuṃ
किमागतो ऽसि पुत्रस्तु पितुस्ते कुशलं पुनः
kimāgato 'si putrastu pituste kuśalaṃ punaḥ
मातुश् च बान्धवानाञ्च किमागमनकारणं
mātuś ca bāndhavānāñca kimāgamanakāraṇaṃ
इत्येवमुक्तो मुनिना मार्कण्डेयो महात्मना
ityevamukto muninā mārkaṇḍeyo mahātmanā
उवाच सकलं तस्मै आदेशिवचनन्तदा
uvāca sakalaṃ tasmai ādeśivacanantadā
पौत्रस्य वचनं श्रुत्वा पुनस्तं भृगुरब्रवीत्
pautrasya vacanaṃ śrutvā punastaṃ bhṛgurabravīt
एवं मतिमहावुद्धे किं त्वं कर्म चिकीर्षसि
evaṃ matimahāvuddhe kiṃ tvaṃ karma cikīrṣasi
मार्कण्डेय उवाच
mārkaṇḍeya uvāca
भूतापहारिणं मृत्युं जेतुमिच्छामि साम्प्रतं
bhūtāpahāriṇaṃ mṛtyuṃ jetumicchāmi sāmprataṃ
तवओपदेशात्तु गुरो तत्रोपायं वदस्व नः
tavaopadeśāttu guro tatropāyaṃ vadasva naḥ
गुरुर् उवाच
gurur uvāca
नारायणमनभ्यर्च्य तपसा मनसा सुत
nārāyaṇamanabhyarcya tapasā manasā suta
को जेतुं शक्नुयान् मृत्युं ततस्तं तपसार्चय
ko jetuṃ śaknuyān mṛtyuṃ tatastaṃ tapasārcaya
तम ??? न्तमजं विष्णुं अच्युतं पुरुषोत्तमं
tama ??? ntamajaṃ viṣṇuṃ acyutaṃ puruṣottamaṃ
भक्तप्रियं सुरश्रेष्ठं भक्त्या तं शरणं व्रज
bhaktapriyaṃ suraśreṣṭhaṃ bhaktyā taṃ śaraṇaṃ vraja
तमेव शरणं पूर्वं गतवान्नारदो मुनिः
tameva śaraṇaṃ pūrvaṃ gatavānnārado muniḥ
तपसा महता वत्स नारायणमनामयं
tapasā mahatā vatsa nārāyaṇamanāmayaṃ
तत्प्रसादान्महाभाग नारदो ब्रह्मणः सुतः
tatprasādānmahābhāga nārado brahmaṇaḥ sutaḥ
जरां मृत्युं विजित्यासौ दीर्घायुर्वर्तते सुखं
jarāṃ mṛtyuṃ vijityāsau dīrghāyurvartate sukhaṃ
तमृते पुण्डरीकाक्षं नारसिंहं जनार्दनं
tamṛte puṇḍarīkākṣaṃ nārasiṃhaṃ janārdanaṃ
भक्तानां वत्सलः कुर्यात् मृत्युसेनानिवारणं
bhaktānāṃ vatsalaḥ kuryāt mṛtyusenānivāraṇaṃ
तस्मात् त्वं लोककर्तारं विष्णुं जिष्णुं श्रियःपतिं
tasmāt tvaṃ lokakartāraṃ viṣṇuṃ jiṣṇuṃ śriyaḥpatiṃ
गोविन्दं गोपतिं देवं सततं शरणं व्रज
govindaṃ gopatiṃ devaṃ satataṃ śaraṇaṃ vraja
नारसिंहमजं देवं यदि पूजयसे सदा
nārasiṃhamajaṃ devaṃ yadi pūjayase sadā
वत्स जेतासि मृत्युं त्वं ससैन्यं नात्र संशयः
vatsa jetāsi mṛtyuṃ tvaṃ sasainyaṃ nātra saṃśayaḥ
व्यास उवाच
vyāsa uvāca
उक्तः पितामहेनैवं भृगुणाथ तमब्रवीत्
uktaḥ pitāmahenaivaṃ bhṛguṇātha tamabravīt
मार्कण्डेयो महातेजा विनयात्स पितामहं
mārkaṇḍeyo mahātejā vinayātsa pitāmahaṃ
आराध्यः कथितस्तात विष्णुरेवेति निश् चयात्
ārādhyaḥ kathitastāta viṣṇureveti niś cayāt
आराधितश् च भगवान् मम मृत्युं हरेदिति
ārādhitaś ca bhagavān mama mṛtyuṃ harediti
कथमत्र मया काम्यमच्युताराधनं गुरो
kathamatra mayā kāmyamacyutārādhanaṃ guro
येनासौ मम तुष्टस्तु मृत्युं सद्यो ऽपनेष्यति
yenāsau mama tuṣṭastu mṛtyuṃ sadyo 'paneṣyati
भृगुर् उवाचतुङ्गा च भगिनी भद्रा द्वे नद्यौ मन्त्रसम्भवे
bhṛgur uvācatuṅgā ca bhaginī bhadrā dve nadyau mantrasambhave
