Chapter 36

प्रातः स्नानं कृत्वा द्वारपालान् प्रपूज्य च

prātaḥ snānaṃ kṛtvā dvārapālān prapūjya ca

प्रविश्य गुप्ते देशे च समाकृष्याथ धारयेत्

praviśya gupte deśe ca samākṛṣyātha dhārayet

पूर्वाधिवासितं द्रव्यं वस्त्राभरणगन्धकं

pūrvādhivāsitaṃ dravyaṃ vastrābharaṇagandhakaṃ

निरस्य सर्वनिर्माल्यं देवं संस्थाप्य पूजयेत्

nirasya sarvanirmālyaṃ devaṃ saṃsthāpya pūjayet

पञ्चामृतैः कषायैश् च शुद्धगन्धोदकैस्ततः

pañcāmṛtaiḥ kaṣāyaiś ca śuddhagandhodakaistataḥ

पूर्वाधिवासितं दद्याद्वस्त्रं गन्धं च पुष्पकं

pūrvādhivāsitaṃ dadyādvastraṃ gandhaṃ ca puṣpakaṃ

अग्नौ हुत्वा नित्यवच्च देवं सम्प्रार्थयेन्नमेत्

agnau hutvā nityavacca devaṃ samprārthayennamet

समर्प्य कर्म देवाय पूजां नैमित्तिकीं चरेत्

samarpya karma devāya pūjāṃ naimittikīṃ caret

द्वारपालविष्णुकुम्भवर्धनीः प्रार्थयेद्धरिं

dvārapālaviṣṇukumbhavardhanīḥ prārthayeddhariṃ

अतो देवेति मन्त्रेण मूलमन्त्रेण कुम्भके

ato deveti mantreṇa mūlamantreṇa kumbhake

कृष्ण कृष्ण नमस्तुभ्यं गृह्णीष्वेदं पवित्रकं

kṛṣṇa kṛṣṇa namastubhyaṃ gṛhṇīṣvedaṃ pavitrakaṃ

पवित्रीकरणार्थाय वर्षपूजाफलप्रदं

pavitrīkaraṇārthāya varṣapūjāphalapradaṃ

पवित्रकं कुरुध्वाद्य यन्मया दुष्कृतं कृतं

pavitrakaṃ kurudhvādya yanmayā duṣkṛtaṃ kṛtaṃ

शुद्धो भवाम्यहं देव त्वत्प्रसादात् सुरेश्वर

śuddho bhavāmyahaṃ deva tvatprasādāt sureśvara

पवित्रञ्च हृदाद्यैस्तु आत्मानमभिषिच्य च

pavitrañca hṛdādyaistu ātmānamabhiṣicya ca

विष्णुकुम्भञ्च सम्प्रोक्ष्य व्रजेद्देवसमीपतः

viṣṇukumbhañca samprokṣya vrajeddevasamīpataḥ

पवित्रमात्मने दद्याद्रक्षाबन्धं विसृज्य च

pavitramātmane dadyādrakṣābandhaṃ visṛjya ca

गृहाण ब्रह्मसूत्रञ्च यन्मया कल्पितं प्रभो

gṛhāṇa brahmasūtrañca yanmayā kalpitaṃ prabho

कर्मणां पूरणार्थाय यथा दोषो न मे भवेत्

karmaṇāṃ pūraṇārthāya yathā doṣo na me bhavet

द्वारपालासनगुरुमुख्यानाञ्च पवित्रकम्

dvārapālāsanagurumukhyānāñca pavitrakam

कनिष्टादि च देवाय वनमालाञ्च मूलतः

kaniṣṭādi ca devāya vanamālāñca mūlataḥ

हृदादिविश्वक्सेनान्ते पवित्राणि समर्पयेत्

hṛdādiviśvaksenānte pavitrāṇi samarpayet

वह्नौ हुत्वाग्निवर्तिभ्यो विष्ण्वादिभ्यः पवित्रकम्

vahnau hutvāgnivartibhyo viṣṇvādibhyaḥ pavitrakam

प्रार्च्य पूर्णाहुतिं दद्यात् प्रायश्चित्ताय मूलतः

prārcya pūrṇāhutiṃ dadyāt prāyaścittāya mūlataḥ

अष्टोत्तरशतं वापि पञ्चोपनिषदैस्ततः

aṣṭottaraśataṃ vāpi pañcopaniṣadaistataḥ

मणिविद्रुममालाभिर्मन्दारकुसुमादिभिः

maṇividrumamālābhirmandārakusumādibhiḥ

इयं सांवत्सरी पूजा तवास्तु गरुडध्वज

iyaṃ sāṃvatsarī pūjā tavāstu garuḍadhvaja

वनमाला यथा देव कौस्तुभं सततं हृदि

vanamālā yathā deva kaustubhaṃ satataṃ hṛdi

तद्वत् पवित्रतन्तूंश् च पूजां च हृदये वह

tadvat pavitratantūṃś ca pūjāṃ ca hṛdaye vaha

कामतो ऽकामतो वापि यत्कृतं नियमार्चने

kāmato 'kāmato vāpi yatkṛtaṃ niyamārcane

विधिना विघ्नलोपेन परिपूर्णं तदस्तु मे

vidhinā vighnalopena paripūrṇaṃ tadastu me

प्रार्थ्य नत्वा क्षमाप्याथ पवित्रं मस्तके ऽर्पयेत्

prārthya natvā kṣamāpyātha pavitraṃ mastake 'rpayet

दत्वा बलिं दक्षिणाभिर्वैष्णवन्तोषयेद्गुरुं

datvā baliṃ dakṣiṇābhirvaiṣṇavantoṣayedguruṃ

विप्रान् भोजनवस्त्राद्यैर् दिवसं पक्षमेव वा

viprān bhojanavastrādyair divasaṃ pakṣameva vā

पवित्रं स्नानकाले च अवतार्य समर्पयेत्

pavitraṃ snānakāle ca avatārya samarpayet

अनिवारितमन्नाद्यं दद्याद्भुङ्क्तेथ च स्वयं

anivāritamannādyaṃ dadyādbhuṅktetha ca svayaṃ

विसर्जने ऽह्नि सम्पूज्य पवित्राणि विसर्जयेत्

visarjane 'hni sampūjya pavitrāṇi visarjayet

सांवत्सरीमिमां पूजां सम्पाद्य विधिवन्मम

sāṃvatsarīmimāṃ pūjāṃ sampādya vidhivanmama

व्रज पवित्रकेदानीं विष्णुलोकं विसर्जितः

vraja pavitrakedānīṃ viṣṇulokaṃ visarjitaḥ

मध्ये सोमेशयोः प्रार्च्य विष्वक्सेनं हि तस्य च

madhye someśayoḥ prārcya viṣvaksenaṃ hi tasya ca

पवित्राणि समभ्यर्च्य ब्राह्मणाय समर्पयेत्

pavitrāṇi samabhyarcya brāhmaṇāya samarpayet

यावन्तस्तन्तवस्तस्मिन् पवित्रे परिकल्पिताः

yāvantastantavastasmin pavitre parikalpitāḥ

तावद्युगसहस्राणि विष्णुलोके महीयते

tāvadyugasahasrāṇi viṣṇuloke mahīyate

कुलानां शतमुद्धृत्य दश पूर्वान् दशापरान्

kulānāṃ śatamuddhṛtya daśa pūrvān daśāparān

विष्णुलोकं तु संस्थाप्य स्वयं मुक्तिमवाप्नुयात्

viṣṇulokaṃ tu saṃsthāpya svayaṃ muktimavāpnuyāt