Chapter 289

अश्वशान्तिं प्रवक्ष्यामि वजिरोगविमर्दनीं

aśvaśāntiṃ pravakṣyāmi vajirogavimardanīṃ

नित्यां नैमित्तकीं कम्यां त्रिविधां शृणु सुश्रुत

nityāṃ naimittakīṃ kamyāṃ trividhāṃ śṛṇu suśruta

शुभे दिने श्रीधरञ्च श्रियमुच्चैःश्रवाश् च तं

śubhe dine śrīdharañca śriyamuccaiḥśravāś ca taṃ

हयराजं समभ्यर्च्य सावित्रैर् जुजुयाद्घृतं

hayarājaṃ samabhyarcya sāvitrair jujuyādghṛtaṃ

द्विजेभ्यो दक्षिणान्दद्यादश्ववृद्धिस् तथा भवेत्

dvijebhyo dakṣiṇāndadyādaśvavṛddhis tathā bhavet

अश्वयुक् शुक्लपक्षस्य पञ्चदश्याञ्च शान्तिकं

aśvayuk śuklapakṣasya pañcadaśyāñca śāntikaṃ

वहिः कुर्याद्विशेषेण नासत्यौ वरुणं यजेत्

vahiḥ kuryādviśeṣeṇa nāsatyau varuṇaṃ yajet

समुल्लिख्य ततो देवीं शाखाभिः परिवारयेत्

samullikhya tato devīṃ śākhābhiḥ parivārayet

घतान्सर्वरसैः पूर्णान् दिक्षु दद्यात्सवस्त्रकान्

ghatānsarvarasaiḥ pūrṇān dikṣu dadyātsavastrakān

यवाज्यं जुहुयात् प्रार्च्य यजेदश्वांश् च साश्विनान्

yavājyaṃ juhuyāt prārcya yajedaśvāṃś ca sāśvinān

विप्रेभ्यो दक्षिणान्दद्यान्नैमित्तिकमतः शृणु

viprebhyo dakṣiṇāndadyānnaimittikamataḥ śṛṇu

मकरादौ हयानाञ्च पद्मैर् विष्णुं श्रियं यजेत्

makarādau hayānāñca padmair viṣṇuṃ śriyaṃ yajet

ब्रह्माणं शङ्करं सोममादित्यञ्च तथाश्विनौ

brahmāṇaṃ śaṅkaraṃ somamādityañca tathāśvinau

रेवन्तमुच्चैःश्रवसन्दिक्पालांश् च दलेष्वपि

revantamuccaiḥśravasandikpālāṃś ca daleṣvapi

प्रत्येकं पूर्णकुम्भैश् च वेद्यान्तत्सौम्यतः स्थले

pratyekaṃ pūrṇakumbhaiś ca vedyāntatsaumyataḥ sthale

तिलाक्षताज्यसिद्धार्थान् देवतानां शतं शतं

tilākṣatājyasiddhārthān devatānāṃ śataṃ śataṃ

उपोषितेन कर्तव्यं कर्म चास्वरुजापहं

upoṣitena kartavyaṃ karma cāsvarujāpahaṃ